محققان راز ژنتيكي دويدن سريع را كشف كردند

۱۳۸۶/۰۶/۲۰ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 6990
محققان راز ژنتيكي دويدن سريع را كشف كردند

اين سوال از جمله سوالاتي است كه با كشف ژن سرعت يا ‪ ACTN3‬مطرح شده است. به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبرگزاري فرانسه از پاريس، ژن ‪ ACTN3‬پروتييني را رمزگذاري مي‌كند كه سوخت و ساز را در الياف عضلاني داراي "كليد سريع" كنترل مي‌كند و نيروي مورد نياز را براي دو سرعت فراهم مي‌آورد.

حدود ‪ ۱۸‬درصد جمعيت جهان يك نسخه مختصر اين ژن را دارند كه مانع از فعاليت پروتيين ياد شده مي‌شود. اين نسخه كوتاه شده با نام ‪ R577X‬در بين قهرمانان موفق ورزشهاي استقامتي رايج است.

اما قهرمانان دو سرعت كه نياز به سرعت انفجاري دارند برعكس قهرمانان ورزشهاي استقامتي، داراي نسخه فعال ‪ ACTN3‬هستند.

محققان به سرپرستي كاترين نورث استاد بيمارستان كودكان در وست‌ميد در سيدني استراليا براي تحقيقات بيشتر يك دسته موش را پرورش دادند كه فاقد ژن ‪ ACTN3‬بودند.

اين موشهاي فاقد ژن "‪ "ACTN3‬و نيز موشهاي معمولي با ژن فعال ‪ACTN3‬ بر روي يك دستگاه تردميل قرار داده شدند كه با سرعت مي‌چرخيد تا زماني كه موشهاي معمولي خسته شدند.

برندگان اين دو استقامت موشهاي فاقد ژن ‪ ACTN3‬بودند كه مي‌توانستند به طور ميانگين،يك سوم بيشتر از همتايان خود بدوند.

علت اين امر اين است كه فقدان پروتيين ‪ ACNT3‬را پروتيين ديگري به نام ‪ alpha-actnini-2‬جبران مي‌كند كه سوخت و ساز عضلاني را به سمت يك مسير هوازي كارامدتر و روان‌تر هدايت مي‌نمايد. در نتيجه، عضلات پايي كه "كليد سريع" دارند، مي‌توانند بدون خستگي بارها و بارها منقبض شوند.

اين محققان نمودار ژنتيكي افرادي با تبار اروپايي و شرق آسيايي را بررسي كردند و نشاني از جهش در قطعه بزرگتري از رمز ژنتيكي در نزديكي ‪ R577X‬نيافتند.

اين شباهت، نشانه انتخاب مثبت است. ژنهايي كه به مبارزه براي بقا كمك مي‌كنند براي مدت طولاني به ژنوم انسان محلق مي‌شوند و ژنهايي كه دست وپا گيرند از بين مي‌روند.

به عبارت ديگر توانايي دويدن در مسافتهاي طولاني يك ويژگي ممتاز است كه گروه وسيعي از هوموساپين‌ها يا انسان انديشه ورز از آن برخوردارند.

با توجه به قدمت طولاني حيات بشر، مي‌توان گفت افزوده شدن اين ژن به انسانها نسبتا به تازگي رخ داده است.

براساس محاسبات "نورث"، ژن ‪ ۱۵ ،R577X‬هزار سال پيش بين جمعيت اروپاي مركزي و ‪ ۳۳‬هزار سال پيش بين مردمان شرق آسيا ريشه دواند.

اين نسخه ژن هنوز در همه انسانها وجود ندارد كه علت آن كوتاهي مدت افزوده شدن اين ژن به انسانها و يا خنثي شدن آن در اثر فشارهاي گزينشي به نفع ساير ژنها است.

نتايج اين تحقيق در مجله تخصصي "نيچر ژنتيك" منتشر شده است.

 

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
2.90526s, 19q