شماري از كارشناسان گرم شدن هوا را ناشي از فعاليت انسان‌ها نمي‌دانند

۱۳۸۶/۰۹/۲۵ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 8703
شماري از كارشناسان گرم شدن هوا را ناشي از فعاليت انسان‌ها نمي‌دانند

 به گزارش سلامت نیوزبه نقل ازخبرگزاري فرانسه، اين كارشناسان معتقدند كه گرم شدن هواي جهان يك پديده طبيعي است و مي‌گويند كه اطلاعات زيادي ادعاهاي آنان را تاييد مي‌كند.

اين نتيجه‌گيري‌ها برخلاف عقايدي است كه در "پانل بين دولتي سازمان ملل در زمينه تغييرات آب و هوا" (‪ (IPCC‬مطرح مي‌شود.

اين نهاد سازمان ملل كه حدود سه هزار كارشناس از جمله چند دانشمند مشهور آمريكايي عضو آن هستند جايزه صلح نوبل ‪ ۲۰۰۷‬را با مشاركت "ال گور" معاون سابق رياست جمهوري آمريكا به دليل فعاليتشان براي افزايش آگاهي‌ها درباره نتايج فاجعه‌بار گرم شدن هواي جهان از آن خود كردند.

پانل بين دولتي سازمان ملل در زمينه تغييرات آب و هوا اواسط ماه نوامبر گزارشي را پذيرفت كه بيان مي‌كند شواهد نقش انسان در گرم شدن زمين اكنون خالي از ابهام است.

در اين گزارش آمده است، عقب‌نشيني يخچال‌هاي يخي و نبود برف در مناطق آلپ، نازك شدن يخ آب درياي قطب شمال در تابستان و آب شدن لايه منجمد دائمي زمين نشان مي‌دهد كه تغييرات آب و هوا از پيش آغاز شده است.

آلودگي كربن، كه به‌ويژه از سوخت نفت، گاز و زغال سنگ در هوا منتشر مي‌شود، گرماي ناشي از خورشيد را در خود نگاه مي‌دارد و بدين ترتيب سطح كره زمين را گرم مي‌كند و تغييراتي در سيستم‌هاي آب و هوايي ايجاد مي‌كند.

با اين وجود گروهي از دانشمندان آمريكايي با اين نظر موافق نيستند و مقاله‌اي در زمينه ديدگاه‌هاي خود نوشته‌اند كه در مجله بين‌المللي "اقليم شناسي" منتشر شده است.

"ديويد داگلاس" كارشناس آب و هوا از "دانشگاه روچستر" در ايالت نيويورك نوشت، الگوي مشاهده شده گرم شدن هواي زمين، مقايسه گرايش‌هاي تغيير دماي جو و سطح نشان نمي‌دهد كه اين اثر خاص با گازهاي گلخانه‌اي ارتباط دارد."
داگلاس نوشت، نتيجه غيرقابل اجتناب اين است كه مشاركت انسان در گرم شدن هواي زمين قابل‌توجه نيست و افزايش‌هاي مشاهده شده در دي اكسيد كربن و ساير گازهاي گلخانه‌اي تنها تاثيري جزئي در گرم شدن هواي زمين دارند.

به گفته "جان كريست" از "دانشگاه آلاباما" كه در نوشتن اين مقاله مشاركت داشت، اطلاعات ماهواره‌اي و اطلاعات گرفته شده از بالون‌هاي تحقيقاتي جداگانه توافق دارند كه گرايش‌هاي گرم شدن جو باعث افزايش دماي سطح زمين نمي‌شوند.

اطلاعات ناشي از مشاهدات ماهواره‌اي نشان مي‌دهد كه در الگوهاي گازهاي گلخانه‌اي واكنش‌هاي منفي ناشي از ابرها و بخار آب كه اثرات گرم‌كننده ناشي از انتشار دي اكسيدكربن را كاهش مي‌دهند، ناديده گرفته مي‌شود.

نويسندگان اين مقاله "دليل خوبي دارند" كه معتقد باشند الگوهاي آب و هوايي فعلي به اندازه زيادي اثرات گازهاي گلخانه‌اي را بزرگ جلوه داده‌اند.

"فرد سينگر" يك هواشناس در "دانشگاه ويرجينيا"، روند فعلي گرم شدن هواي زمين را بخشي از چرخه طبيعي گرم شدن و سرد شدن آب و هوا مي‌داند كه در هسته‌هاي يخي، رسوبات اعماق دريا و استالاگميت‌ها مشاهده شده است.

چگونگي بروز اين آب و هواي چرخه‌اي هنوز شناخته نشده است اما به گفته وي " به احتمال زياد اين تغييرات بر اثر دگرگوني‌هايي در بادهاي خورشيدي و حوزه‌هاي مغناطيسي مربوطه بروز مي‌كند."
سينگر در نشست اخير "كلوب مطبوعاتي ملي" در واشنگتن اعلام كرد، هنوز هيچ دليل قطعي وجود ندارد كه ثابت كند فعاليت انسان‌ها مي‌تواند موجب تغييرات آب و هوايي شده باشد.

وي افزود، اطلاعات موجود مبهم هستند، براي مثال دماي جهان در فاصله زماني ميان سال‌هاي ‪ ۱۹۰۰‬و ‪ ۱۹۴۰‬يعني درست قبل از اينكه انسان سوخت مقادير زياد هيدروكربن را آغاز كند، افزايش يافت. سپس دماي جهان در فاصله زماني ميان سال‌هاي ‪ ۱۹۴۰‬و ‪ ۱۹۷۵‬زمانيكه مصرف نفت و زغال سنگ افزايش يافت، افت كرد.

سينگر معتقد است كه عوامل ديگر -- نظير دگرگوني‌هاي بادهاي خورشيدي و حوزه مغناطيسي زميني (خاكي) كه بر روند تشكيل ابرها تاثير مي‌گذارد و ميزان نور خورشيد كه به سطح زمين مي‌رسد و بدين ترتيب دماي هوا را مشخص مي‌كند -- بسيار بيشتر از انتشار گازهاي گلخانه‌اي ناشي از فعاليت انسان‌ها بر تغييرات آب و هوا تاثير دارند.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
7.1751s, 18q