راه اندازی پل صدر به قیمت بی محلی به مترو و تشدید آلودگی هوا؟

۱۳۹۲/۰۹/۱۲ - ۱۵:۲۰ - کد خبر: 87984
سلامت نیوز: امروز نیاز تهران به توسعه خطوط مترو، مانند نیاز جدی یک بیمار رو به موت، به کپسول اکسیژن است. اگر کسی به جای اکسیژن، برای این بیمار، تخت او را برقی کند یا پنجره اتاقش را دوجداره سازد، کار کرده، اما در حق بیمار خیانت کرده است. اگر این طرح های پرطمطراق در اولویت قرار نمی گرفت، امسال خط 3 و خط 6 و خط 7 مترو به بهره برداری می رسید و تعداد مسافران مترو در روز از دو و نیم میلیون نفر فعلی، به شش میلیون نفر بالغ می شد و دیگر قطعا آلودگی هوا به شدتی که امروز شاهد آن هستیم، نبود.

با راه اندازی قریب الوقوع پل صدر و دوطبقه شدن بخشی از این بزرگراه، باید به مهندسان و دست اندرکاران این پروژه و مسوولان شهرداری تهران خسته نباشید گفت، اما قرار گرفتن پایتخت در شرایط بحرانی آلودگی این پرسش را به وجود آورده که چرا هزینه 1500 میلیارد تومانی هزینه تونل نیایش و پل صدر، صرف ساخت دو خط 3 و 7 متروی تهران نشد تا نقش زیادی در کاهش آلودگی هوای تهران داشته باشد؟

به گزارش سلامت نیوز به نقل از "آینده"، سید ناصر فرهودی در یادداشتی نوشت: روزنامه همشهری، در صفحه اول خود از قول مسوول مترو، دولت روحانی را متهم کرد که پول مترو را نمی دهد و آلودگی هوا باعث مرگ زودرس شهروندان می شود. در حالی که قبلا رسانه ها انتقادات زیادی از استخدام حدود 3000 نفر که بسیاری از آنها از اعوان و انصار مداحان بوده اند، کردند و آن را با شائبه خواندند، مدیر عامل جوان بهره برداری مترو نگفت که آیا دولت باید از بیت المال هزینه این استخدام ها را بدهد؟  مگر شرکت مترو از زمان برکناری محترمانه محسن هاشمی تاکنون، خطی به خطوط مترو اضافه کرده است که هزینه های بی حساب و کتاب خود را با چند برابر افزایش، از دولت مطالبه کند؟

اگر دولت ریالی به متروی تهران پرداخت کند، باید جواب هفتاد میلیون مردم را بدهد که در بدترین شرایط اقتصادی با مشکلات عدیده دست و پنجه نرم  می کنند و فاجعه ای که در مترو ایجاد شده، دیده نمی شود و برای سلامتی شهروندان اشک تمساح می ریزند. دولت چه پولی پرداخت کند، در حالی که شهرداری، مترو را از اولویت خارج کرده و مشغول پروژه های رنگارنگ تبلیغاتی خود است.

به راستی کدام کارشناسی پای اولویت ساخت پل صدر مهر تایید زده که توسعه خطوط مترو، در اولویت بعدی قرار گرفته است؟ امروز نیاز تهران به توسعه خطوط مترو، مانند نیاز جدی یک بیمار رو به موت، به کپسول اکسیژن است. اگر کسی به جای اکسیژن، برای این بیمار، تخت او را برقی کند یا پنجره اتاقش را دوجداره سازد، کار کرده، اما در حق بیمار خیانت کرده است. در سال گذشته بر اساس آمار وزارت بهداشت 2724 مرگ به علت آلودگی هوا ثبت شده است. ماهانه به صورت میانگین 227 مرگ منتسب به آلودگی هوا در تهران داشتیم.آمار تکان دهنده ای که باید 2520 مورد بستری شدن ناشی از بیماری های قلبی در سال و 4525 مورد بستری بر اثر مشکلات تنفسی را به آن اضافه کرد.

طرح هایی چون حفر تونل نیایش و ساخت پل صدر و ده ها پروژه رنگی و پرهزینه دیگر اگرچه فوایدی دارد، اما ناگزیر اجرای چنین پروژه هایی مترو را از بودجه میلیاردی شهرداری بی نصیب کرد و امروز باید پاسخگوی مرگ و میر تکان دهنده ناشی از آلودگی هوای تهران بود. بسیاری از کارشناسان سالهاست فریاد می کشند توسعه خطوط مترو، تنها راه علاج آلودگی هواست.  اگر این طرح های پرطمطراق در اولویت قرار نمی گرفت، امسال خط 3 و خط 6 و خط 7 مترو به بهره برداری می رسید و تعداد مسافران مترو در روز از دو و نیم میلیون نفر فعلی، به شش میلیون نفر بالغ می شد و دیگر قطعا آلودگی هوا به شدتی که امروز شاهد آن هستیم، نبود.

زمانی که قالیباف با ژست خیرخواهی برای مترو و به نام تلاش برای عدم بهانه گیری دولت قبل برای دادن پول مترو محسن هاشمی را بدرقه می کرد، چنین گفت که اتفاقی نیفتاده است؛ و فقط به تیم محسن هاشمی، یک نیروی تازه نفس اضافه شده است، تا قوی تر از قبل بتازد؛ اما آیا این طور بود؟ تیم محسن هاشمی، مجداردکانی، فاخته، براری، سیادت موسوی، ساحلی و منتظری، مجریان شش خط متروی در حال ساخت، اکنون کجایند و به جای آنها چه کسانی نشسته اند و چه کارنامه ای در این سه سال داشته اند؟ جز این است که اغلب این ژنرال های ساخت مترو، خانه نشین و گروهبان ها جایگزین آنها شده اند.
به علاوه تفاوت چندانی هم در اخذ پول مترو از دولت رخ نداد و تازه شهرداری تهران نیز بودجه خود را به جای اولویت دادن به مترو در جای دیگر هزینه کرد.

امروز باید قالیباف به شهروندان تهرانی که نفس هایشان به شماره افتاده است، راست و حسینی پاسخ دهد، چه بر سر مترو آورده است. در این سه سال ، به جز 5 کیلومتر میانی در خط 3 که بدون هواکش و قطار و سیگنالینگ، نیم ساعت یک بار به مسافران سرویس داده می شود، دیگر چه کرده است؟ در بهره برداری مترو چه اتفاقی افتاده که توان پرداخت پول بیمه کارکنان وجود ندارد و شهرداری از ترس آبروریزی، صرفاً حقوق و دستمزد کارکنان را پرداخت می کند؟ شورای شهر باید پاسخگو باشد که در برابر فاجعه مدیریتی در بهره برداری مترو چه اقدام اصلاحی انجام داده است؟

در این روزهای سرد و بحث داغ آلودگی هوا، همه به نوعی در تلاشند، مقصر اصلی آلودگی هوا را پیدا کنند و چاره ای بر این زخم کهنه ای که تهران را روز به روز آب می کند، بیابند؛ برخی مقصرین هم که نعل وارونه می زنند. تعطیلی مدارس و اجرای طرح زوج و فرد خودروها از در منازل، راه حل اساسی نیست، علت باید ریشه یابی شود. در شرایطی که سیستم حمل ونقل عمومی به هیچ عنوان ظرفیت جابه جایی شهروندان تهرانی را ندارد و نمی تواند خدمات مورد نیاز را به مردم ارائه دهد، اجرای طرح زوج و فرد خودروها فقط برای مردم دردسر ساز است.

راه اصلی مقابله با آلودگی هوا توسعه حمل و نقل عمومی و به ویژه مترو است و مانع اصلی این کار، مدیریت کارگاهی شهرداری تهران است و تا زمانی که این سیاست اصلاح نشود، باید انتظار روزهای بدتر از این را برای شهر تهران داشت
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.97729s, 19q