كودك آزاري يا تربيت فرزند؟!

۱۳۹۲/۰۹/۲۶ - ۱۵:۳۶ - کد خبر: 89094
كودك آزاري يا تربيت فرزند؟!
سلامت نیوز : باربد، هانيه، حديثه، نيما و... همگي نام‌هايي هستند كه از ابتداي سال تا امروز وقتي شنيده مي‌شوند خاطره‌‌اي تلخ را در اذهان عمومي زنده مي‌كنند. اين كودكان تنها قربانيان كودك‌آزاري در كشورمان نبوده و نيستند و هنوز هم اخباري مبني بر ادامه كودك‌آزاري‌ها در كشور كه معمولا توسط والدين كودكان انجام مي‌شود به گوش مي‌رسد و گاهي نيز اخبار حتي به گوش رسانه‌ها هم نمي‌رسند و در بيمارستان‌ها يا اورژانس اجتماعي مسكوت باقي مي‌ماند.

همه اين حوادث حاكي است پديده كودك آزاري از معضلات مهم و رايجي شده كه بويژه در چند ماه اخير جامعه ما با آن دست به گريبان بوده است. هيچ‌كس نمي‌داند كه اكنون كدام كودك، در كدام گوشه شهر مورد آزار والدين خود قرار مي‌گيرد. افزايش و فراگيري اين پديده شوم در جامعه به حدي است كه نمي‌توان بسادگي از آن گذشت؛ آن هم زماني كه قربانيان اين ناهنجاري اجتماعي، كودكاني هستند كه مي‌توانند در آينده افتخار آفرين اين مرز و بوم باشند.

با اين‌كه آمار رسمي و دقيقي از سوي انجمن حمايت از حقوق كودكان درباره كودك آزاري در ايران در دسترس نيست ولي قربانيان كودك آزاري كه طي چند ماه اخير نيز افزايش يافته‌اند، خود دليل موجهي براي اثبات اين ادعاست كه اين پديده شوم كه شالوده خانواده‌ها و تار و پود جامعه را بتدريج از هم مي‌گسلد، حادثه‌اي نيست كه ضرورت مقابله با آن بر كسي پوشيده باشد.

فاطمه آجرلو، روان‌شناس و عضو كميسيون آموزش مجلس در اين خصوص و در ارتباط با نظام تربيتي خانواده و جايگاه و اهميت تربيت فرزندان در تعاليم اسلامي به «جام‌جم» مي‌گويد: نگاه نظام تعليم و تربيت اسلامي به دنياي كودك نگاهي كاملا متفاوت است؛ به طوري كه در اين نظام تربيتي، كودك به عنوان آينده‌ساز جامعه جايگاه و نقش ويژه‌اي دارد. به همين دليل پيامبر اكرم(ص) دوران تربيتي كودك را به 3 هفت سال تقسيم مي‌كند. در روايات متعدد آمده است كه شخصيت و آينده هر انساني در اين سه دوره 7 ساله شكل مي‌گيرد. براي مثال آمده است كه در 7 سال اول بايد به بچه آزادي عمل بدهيم، به خواسته‌هاي كودك اهميت ويژه بدهيم و در گفت‌وگو با فرزندمان خيلي «نه» را به كار نبريم. همه اين توصيه‌ها براي اين است كه در 7 سال اول زندگي فرزندانمان زمينه بروز و ظهور خلاقيت‌هاي آنها را ايجاد كنيم اما متاسفانه هنوز نتوانستيم بدرستي زمينه‌هاي تربيت اسلامي را در جامعه فراهم كنيم.

وي با تاكيد براهميت يادگيري پدر و مادر به عنوان عاملي موثر در جلوگيري از وقوع كودك آزاري تصريح مي‌كند: نحوه مديريت خانواده از سوي والدين در اين خصوص بسيار تاثير گذار است؛ والدين معمولا درباره چگونگي تربيت كودكان بيگانه‌اند و در بيشتر مواقع مشاهده مي‌شود كه پدر و مادر بيشتر اطلاعات تربيتي خود را از نشريات و راديو و تلويزيون كسب مي‌كنند كه اين آسيب مضاعف را در پي دارد چرا كه آموزش رسانه‌اي ناقص است.

اين روان‌شناس با بيان اين‌كه آموزش، مهم‌ترين راه حل جلوگيري از كودك آزاري است، تاكيد مي‌كند: به نظر من در حال حاضر بهترين راه اين است كه آموزش درستي به خانواده‌ها و كودكان داده شود يعني جامعه ما به فرهنگ‌سازي نياز دارد. من به عنوان روان‌شناس معتقدم نظام تربيتي ما اشكال ساختاري دارد، يعني در مهد كودك و دبستان نظام غلطي را پايه‌گذاري كرديم و آموزش درستي به كار نبستيم. در كتاب‌هاي ابتدايي مي‌بينيم كه آمده است آن مرد آمد يعني كار بيرون براي مرد است و در تصميم كبري و كوكب خانم زنان را خانه دار نشان مي‌دهيم. اين يك رويه غلط است چون در جامعه كنوني ديگر زن و مرد در كنار هم كار مي‌كنند لذا تا وقتي كه نظام تربيتي ما دستخوش تغيير نشود، نمي‌توان به كاهش كودك آزاري چندان اميدوار بود.

آذر زماني، روان‌شناس و مدير كلينيك مشاوره و روان‌شناسي در تهران، كودك آزاري را نتيجه 5 عامل مي‌داند:1ـ تنش و ناهماهنگي در خانواده 2ـ شرايط اجتماعي و اقتصادي نامناسب 3 ـ ساختار نامناسب خانواده 4ـ ناآگاهي در مورد خصوصيات كودك 5 ـ معضلات و مسائل فرهنگي و اجتماعي‌.

وي بيشترين و رايج‌ترين انواع كودك آزاري را كتك زدن با دست، سوزاندن با قاشق داغ، ريختن فلفل در دهان كودك بر مي‌شمارد كه بيشتر توسط پدران و در مرحله بعد توسط نامادري صورت مي‌گيرد و همچنان در كشور روبه افزايش است.اين روان‌شناس درباره برخورد و رفتار با كودكان هنگام عصبانيت مي‌گويد: هرگز از عذرخواهي كردن از كودكان خجالت نكشيد و هنگام خشمگين شدن عذرخواهي كنيد، چرا كه كودكان نيازمند آن هستند تا بدانند كه بزرگ‌تر‌ها نيز بايد به اشتباه خود اعتراف كنند.

چند توصيه تربيتي

1ـ هرگز كودك خود را با القاب نامناسب صدا نزنيد.

2ـ شخصيت كودك را از رفتار وي جدا كنيد.

3ـ براي تنبيه كودك از شيوه‌ها و تكنيك‌هاي صحيح ارتباطي مانند محروم كردن كودك از برخي امتيازاتش استفاده كنيد.

4ـ از ورزش و گوش دادن به موسيقي براي كنترل اعصاب هنگام عصبانيت بهره بگيريد.

5 ـ از بزرگ‌ترهايي كه مورد توجه و احترام خاص كودكان هستند، مانند پدربزرگ يا مادربزرگ كمك بگيريد.

با اين‌كه بسياري از روان‌شناسان اصلاح ساختار نظام تربيت خانواده را مهم‌ترين دليل براي جلوگيري از كودك آزاري مي‌دانند، براي تحقق كامل آن و ريشه‌كن شدن كودك آزاري در بستر خانواده‌ها، نياز به همياري، هم‌انديشي و انسجام بين مردم، متخصصان و صاحبنظران و مسوولان ذي‌ربط وجود دارد.

مسلم است رشد كودك آزاري بين خانواده‌هاي ايراني و فرافكني آن به جامعه، پيامدها و خسارات جبران‌ناپذيري چون از هم پاشيدن كانون گرم خانواده، كاشته شدن بذر نفرت در دل و ذهن كودكان به جاي عشق و محبت، از هم گسيختگي و عدم انسجام در جامعه جوان، افزايش جرايم و بزهكاري‌هاي اجتماعي و... در پي خواهد داشت.

كمتر كسي را مي‌توان يافت كه هنگام شنيدن خبر فوت باربد در ماه گذشته كه براثر شدت جراحات وارده به وي رخ داد، دل آزرده و غمگين نشود. پرسش نهايي اين است كه اگر براي مقابله با ناهنجاري‌هاي اجتماعي مانند كودك آزاري راهكار مناسبي انديشيده نشود. چگونه مي‌توان انتظار داشت‌ جامعه‌اي سالم و پر از طراوت و پويايي داشته باشيم؟
منبع: جام‌جم
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.96174s, 18q