نقش والدین در پیشرفت کودکان/بخش دوم

۱۳۹۲/۰۹/۲۶ - ۱۵:۳۶ - کد خبر: 89400
نقش والدین در پیشرفت کودکان/بخش دوم

به منظور درک کامل عواملی که بعضی والدین را بیش ازدیگران درگیر کودکانشان می کند ، تحقیق فوق سطوح مرتبطی را که شامل عوامل مرکزی وعوامل حاشیه ای می باشد صورت گرفته است .
این قسمت بعضی از کارهای ابتدایی را نشان می دهد وشامل خصوصیات والدین ومتغیرات محیطی است که به عنوان پیش بینی کننده های نقش والدین می باشد .
آمارهای خانوادگی به طور ثابت باسطوح نقش والدین درتعلیم وتربیت درارتباط است به طور مثال والدین تک همسر نسبت به زوج های درکنارهم گرایش کمتری به حضور در فعالیتهای آموزشی دارند.
.
مطالعات مربوط به موقعیت های اقتصادی اجتماعی در نقش والدین نشان می دهد که والدین باسطح اقتصادی اجتماعی پایین ترکمتر ازخانواده های سطح متوسط در فعالیت های مدرسه شرکت دارند
والدینی که معلومات بالاتری دارند نسبت به والدین باسطح معلومات پایین تر بیشتر مشتاق شرکت در یادگیری کودکانشان میباشند .
درسال 1995 ، (( هووردمپسی )) و (( سندلر)) مدعی شدند که گرچه عوامل آماری نقش به سزایی دارند ولیکن شاخص های ابتدایی از اینکه چگونه والدین درگیر فعالیت های درسی کودکان میشوند نیستند در عوض به نظر می رسد متغیرات آماری به عنوان متغیراتی مرکزی برای نیروهای بالقوه پیچیده فردی و اجتماعی است چنان که تاثیر مثبت پدر ومادری کردن، درک فشار اقتصادی ومقولۀ همسایگی اینگونه هستند
سودمندی پدر ومادری کردن ( به این معنی که اعتقاد شخصی وشایستگی های فرد باعث شود به نتایج مطبوع دربچه داری برسد) یک شاخص کلیدی درنقش وهمیاری والدین می باشد
((دنر )) و (( مندز )) درسال 2005 رابطۀ مشخص بین اثرات مثبت تربیتی که ازگزارشات پدران آفریقایی آمریکایی بدست آورده بودند وفعالیتهای تربیتی خانگی متناوب دانش آموزان شرکت کننده در (( هداستارت )) یافتند. .
شواهد نشان می دهد والدینی که نظارت درونی برروی فرزندانشان دارند بیشتر از والدینی که نظارت بیرونی دارند درفعالیتهای آموزشی دخالت دارند .
به نظر می رسد والدین کم در آمد بییشتر از اولیا طبقه متوسط یا بالا به دید یک متخصص آموزشی به معلم نگاه می کنند لذا کمتر درامور مربوطه به آموزش کودکانشان دخالت می کنند .
عوامل ساختار همسایگی مانند جابجایی برای اقامت ، گسیختگی خانوادگی ، تراکم جمعیت ومحرومیت مالی تماماً درتضعیف کردن روند ارتباطی سهیم می باشد
والدینی که در شرایط مخاطره آمیز می باشند ودرآمدمالی کمی دارند ممکن است بیشتر از آن موجبات پیشرفت مهارتهای کودکان را فراهم سازند، آنها را دربرابر خطرات حمایت کنند .
اسمیت ات آل درسال 1997 دریکی ازمطالعات تجربی برروی این موضوع متوجه شد موضوع همسایگی به طورمشخص بانقش والدین درمدرسه برای کودکان دبستانی در ارتباط است.
شواهد بدست آمده ازتأثیرات همسایگی ، آزمایشات بیشتر برروی روابط بین مقوله همسایگی و نقش والدین خصوصاً آن دسته که کودکان جوانتر دارند به صحت پیوسته .

نویسنده و محقق: مهناز موحدی

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
2.12732s, 18q