چاقي و ديابت يعني سرطان

۱۳۸۶/۱۰/۲۵ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 9212
چاقي و ديابت يعني سرطان

 اما بايد گفت اين معضل بزرگ جوامع بشري در حال حاضر هر روز طيف بيشتري از مشكلات و بيماريها را پيش روي محققان علوم پزشكي و تغذيه مي‌گشايد؛ به نحوي كه به‌نظر مي‌رسد عوارض ناشي از چاقي مثل استعمال دخانيات هرگز تمامي نخواهد داشت.

نتايج 4 مطالعه جديد نشان مي‌دهد كه چاقي در كنار ديابت (كه خود مي‌تواند يكي از عوارض چاقي باشد) مي‌توانند شدت و شيوع سرطان را نيز افزايش دهند. قبل از اين عمده‌ترين مشكلات مرتبط با چاقي و ديابت ناراحتي قلبي عروقي محسوب مي‌شدند اما به‌نظر مي‌رسد اين دو عارضه مي‌توانند مشكلات شديدتري را نيز به‌همراه خود داشته باشند.

 نتايج اين مطالعات در ششمين كنگره بين‌المللي سالانه انجمن تحقيقات سرطان آمريكا با عنوان پيشگامان تحقيق در زمينه پيشگيري از سرطان در شهر فيلادلفيا ارائه شد. طبق اين نتايج ميان افزايش وزن و ديابت با برخي از انواع بدخيمي‌ها نظير سرطان سينه، پروستات و سرطان انتهاي روده بزرگ ارتباط واضحي مشاهده شده است.

دكتر اليزابت پلاتس دانشيار بخش اپيدميولوژي در دانشكده سلامت عمومي دانشگاه جانز هاپكينز مي‌گويد: تمامي اين نتايج با آنچه ما از اين سرطان‌ها يا رهايي از آنها مد نظر داشتيم مطابقت دارد؛ اختلالات متابوليك بروز برخي سرطانها را تشديد مي‌كند و انسولين و ساير عوامل هورموني روي رشد سلول مؤثر بوده باعث تكثير سلولها مي‌شود.

 نتايج مطالعه نخست كه توسط محققان دانشگاه مينه سوتا انجام گرفت نشان مي‌دهد زنان مبتلا به ديابت 50 درصد بيشتر در معرض خطر بروز و پيشرفت سرطان انتهاي روده بزرگ قرار دارند.

دكتر اندرو فلود دانشيار بخش اپيدميولوژي و سلامت عمومي و اعضاء تيم تحقيقاتي او بيش از 45 هزار نفر زن را كه در ابتدا براي برنامه تشخيص و غربالگري سرطان سينه ثبت‌نام كرده بودند، به مدت 8‌سال تحت نظر قرار دادند و به اين نتيجه رسيدند كه افزايش شيوع سرطان انتهاي روده بزرگ با درنظر گرفتن تمام عوامل ممكن همچنان بالا و معني دار بوده است.

 در شرايطي كه علت اين افزايش خطر ناشناخته است، دكتر فلود معتقد است اين مسئله ممكن است به‌دليل سطح افزايش يافته انسولين باشد كه در افراد ديابتي مشاهده مي‌شود.

 اما بر اساس مطالعه دوم كه توسط محققان دانشگاه ييل انجام شد، سطح بالاي انسولين در خون زنان ديابتيك مي‌تواند توضيحي براي 3 برابر بودن خطر مرگ در اين بيماران در اثر سرطان سينه باشد.

 محققان اين طرح، سطح پپتيد C را در يك دوره زماني طولاني در زنان مبتلا به سرطان سينه اندازه گيري كردند. پپتيد C نشانگري است كه ترشح انسولين را به واسطه آن مي‌توان مشخص كرد.نتايج اين تحقيق نشان داد در يك دوره 8 ساله زناني كه سطح پپتيد C آنان 3 برابر حد طبيعي بود 2 برابر بيشتر در معرض خطر مرگ بر اثر سرطان سينه قرار داشتند.

مطالعه ديگري كه توسط محققان دانشكده سلامت عمومي دانشگاه جانز هاپكينز صورت گرفت هم نشان داد افزايش وزن بعد از تشخيص يك سرطان سينه مهاجم مي‌تواند به‌شكل معني‌داري خطر مرگ بيمار را در اثر سرطان افزايش دهد.

 در اين مطالعه بيش از 4 هزار زن مبتلا به سرطان سينه بر اساس نمايه توده بدني گروه بندي شدند. در ايندكس يا نمايه توده بدني برمبناي وزن و قد محاسبه مي‌شود. براي زنان چاق خطر مرگ بر اثر سرطان سينه 4/2 درصد بيشتر از زنان با وزن طبيعي به‌دست آمد. در عين حال عواملي نظير سن، وضعيت يائسگي و سيگار كشيدن نيز در اين احتمال خطر سهيم بودند.

مطالعه بعدي دانشگاه جانز هاپكينز ازاحتمال پايين ابتلا به سرطان پروستات در ميان مردان ديابتيك خبر داد. محققان 264 مرد مبتلا به سرطان پروستات را با گروه شاهدي متشكل از 264 مرد سالم مورد مقايسه قرار دادند و در هر 2گروه سطح پپتيد C مورد بررسي قرار گرفت. مرداني كه در ابتداي مطالعه واجد سطح خوني بالاي پپتيدC بودند به ميزان يك سوم كمتر از مردان با سطح پايين پپتيد C در معرض خطر سرطان پروستات قرار داشتند.

دكتر پلاتس مي‌گويد: اثر حفاظتي سطح بالاي اين ماده ممكن‌است به‌دليل فعاليت انسولين در ارتباط با هورمون جنسي تستوسترون در مردان باشد؛ پپتيدC نشانگر انسولين است و انسولين فعاليت تستوسترون را كه باعث پيشرفت سرطان پروستات مي‌شود كاهش مي‌دهد. اما از سوي ديگر اثر حفاظتي انسولين در برابر سرطان پروستات مي‌تواند در تقابل با اثر منفي استروژن (هورمون جنسي زنانه) در سرطان سينه قرار گيرد.

 پروفسور ركسفورد آهيما استاد پزشكي دانشگاه پنسيلوانيا در اين زمينه توضيح مي‌دهد: ما سالهاست كه مي‌دانيم زنان چاق بيشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سينه قرار دارند.

 بافت چربي، استروژن توليد مي‌كند كه آغازكننده سرطان سينه است. نكته ترسناك اينكه هرچقدر بيمار چاقتر باشد احتمال مرگش بر اثر سرطان بيشتر است. به ازاي افزايش هر 10 كيلوگرم (14 پوند) وزن خطر مرگ بر اثر سرطان سينه 14 برابر افزايش مي‌يابد.

دكتر پلاتس مي‌افزايد: بنابراين به‌جاي اينكه فقط چاقي را به‌عنوان يك عامل خطر در بيماريهاي قلبي در نظر بگيريم، بايد آن‌را عاملي مؤثر در سرطان به‌شمار بياوريم. اين نكته مي‌تواند عامل هشداردهنده مهمي براي مردم جهت پرهيز از چاقي و در نهايت كمك مؤثري در جهت بهبود سلامت جامعه باشد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
1.72311s, 18q