پيري زودرس در انتظار افراد بي‌تحرك

۱۳۸۶/۱۱/۱۳ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 9509
پيري زودرس در انتظار افراد بي‌تحرك

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، مطالعه بر روي دوقلوها نشان داد؛ کساني که در وقت آزاد خود فعاليت جسماني دارند ظاهرا از لحاظ ژنتيکي از همزادان خود که زندگي بدون تحرکي داشتند، جوان‌تر بودند.

محققان دريافتند که قطعات مهم دي ان اِي به نام "تِلومِرِس" (telomeres) در افراد غيرفعال با سرعت بيشتري کوتاه شد. تصور مي‌شود اين پديده نشانگر تسريع فرآيند پيري سلول‌ها باشد.

سبک زندگي فعال و پرتحرک در گذشته به نرخ پايين‌تر بيمارهاي قلب و عروق، ديابت نوع دو و سرطان ارتباط داده شده است. با اين حال، تازه‌ترين تحقيقات حاکي از آن است که بي‌تحرکي نه فقط فرد را در برابر بيماري آسيب پذيرتر مي‌کند بلکه عملا مي‌تواند فرآيند پيري را تسريع کند.

گروه محققان، 2 هزار و 401 دوقلوي سفيدپوست را تحت مطالعه قرار داد و از آنها خواست، پرسشنامه‌هايي را درباره ميزان فعاليت جسماني پر کنند. همچنين دي ان اِي آنها استخراج شد.

آنها به خصوص بر "تلومرس" تمرکز کردند؛ قسمتي از سلسله تکراري دي ان اِي در انتهاي کروموزم‌ها قرار دارد و آنها را در برابر صدمات محافظت مي‌کند. با گذر عمر، تلومرس کوتاه‌تر ‌شده و سلول‌ها را در برابر صدمات و مرگ آسيب پذيرتر مي‌کند.

محققان با معاينه سلول‌هاي سفيد خون به خصوص سلول‌هاي سفيد سيستم دفاعي بدن دريافتند که تلومرس به طور متوسط در سال 21 قسمت تشکيل دهنده خود را از دست داد. اما تلومرس مردان و زناني که از لحاظ جسماني در اوقات فراغت فعاليت کمتري داشتند از کساني که فعال‌تر بودند کوتاه‌تر بود.

ميانگين طول تلومرس در کساني که کمترين فعاليت را داشتند - 16 دقيقه فعاليت بدني در هفته - 200 نوکليوتيد از کساني که بيشترين ميزان فعاليت را داشتند - 199 دقيقه فعاليت جسماني در هفته مانند دويدن و تنيس - کوتاه‌تر بود. متوسط طول تلومرس در فعال‌ترين افراد قابل مقايسه با طول آن در افراد غيرفعالي بود که تا 10 سال جوان‌تر بودند.

به گزارش بي‌بي‌سي، همچنين مقايسه مستقيم دوقلوهايي که ميزان فعاليت جسمي آنها فرق مي کرد به نتايج مشابهي منجر شد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
3.72629s, 18q