بحران ادامه‌دار یک داروی حیاتی

۱۳۹۹/۰۷/۲۹ - ۱۳:۲۹ - کد خبر: 301697
بحران ادامه‌دار یک داروی حیاتی

سلامت نیوز:بیماران دیابتی به دردسر افتاده‌اند. آنها از یک داروخانه به داروخانه دیگر در جست‌وجوی انسولین قلمی هستند و هر بار دست خالی برمی‌گردند؛ این وضعیت چند ماهه بیماران مبتلا به دیابت است که برای کنترل بیماری‌شان ناچار به تزریق انسولین‌ هستند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه همشهری ،این بار اولی نیست که کشور با کمبود انسولین قلمی یا انسولین‌های آنالوگ و خارجی مواجه می‌شود؛ حتی به‌گفته رئیس هیأت‌مدیره انجمن دیابت ایران، یک سالی می‌شود که این مشکل ایجاد شده، اما حالا تعداد بیشتری از بیماران از نبود انسولین قلمی شکایت دارند و اعتراض‌شان را به انجمن دیابت ایران برده‌اند؛ به‌طوری‌که مدیرعامل این انجمن می‌گوید، روزانه صدها نفر از این بیماران با آنها تماس می‌گیرند و نگران وضعیت بیماری خود و فرزندانشان‌ هستند. سال گذشته که فشار این کمبودها شروع شد، 300سازمان مردم‌نهاد نامه‌ای به رئیس سازمان ملل نوشتند و به تأثیر تحریم‌ها بر تامین داروی بیماران دیابتی اشاره کردند. اما پاسخی نگرفتند.

بعد از آن تابستان امسال هم تعدادی از پزشکان دست به قلم شدند و برای رئیس‌جمهوری نامه‌ای نوشتند و نسبت به عواقب نبود این دارو برای دیابتی‌ها، هشدار دادند. در این نامه آمده بود که از 5میلیون مبتلا به دیابت، بیش از 600هزار نفر تزریق روزانه انسولین دارند و باید برای نجات آنها اقدام فوری شود، اما زور دستور رئیس‌جمهوری برای رفع مشکل این بیماران به تحریم‌ها نرسید و بحران پابرجا ماند. حالا هم با بلندتر شدن صدای اعتراض بیماران و ایجاد هشتگ «انسولین نیست» در فضای مجازی، هشدارها نسبت به شرایط بیماران نگران‌کننده شده است.

در 2روز گذشته سازمان غذا و دارو دلیل این اتفاقات را مشکل تامین ارز و انتقال آن به شرکت‌های خارجی طرف قرارداد به‌دلیل تحریم‌ها اعلام کرد. رئیس این سازمان گفت که قلم انسولین یکی از ارزبرترین داروهای وارداتی است و هر سال معادل 600میلیارد تومان ارز برای واردات آن هزینه می‌شود. در جای دیگری هم صحبت از عدد 140تا 150میلیون یورو برای واردات انسولین‌های آنالوگ یا قلمی شده است.سازمان بیمه سلامت هم از وضعیت پوشش بیمه‌ای این دارو گلایه دارد.

سرپرست این سازمان 2سال قبل گفته بود که برای این انسولین‌ها 200میلیارد تومان هزینه پرداخت شده که بیشترین هزینه برای یک دارو بوده است. حالا همه این فشارها دست به‌دست هم داده تا مسئولان سازمان غذا و دارو و برخی متخصصان بیماران را به استفاده سرنگی انسولین تشویق کنند. 2روز پیش سازمان غذا و دارو اعلام کرد؛ 2محموله انواع انسولین قلمی از گمرک ترخیص شده و در هفته جاری به نسبت آمار بیماران در داروخانه‌های منتخب توزیع می‌شود.

محموله‌های بعدی این دارو هم در فاصله‌های زمانی مشخص وارد می‌شود. رئیس سازمان غذا و دارو، اما به بیماران توصیه کرد با مشورت پزشک به جای قلم از ویال انسولین رگولار که تفاوتی با انسولین قلمی ندارد، استفاده کنند. به گفته او، انسولین قلمی به‌دلیل تفاوت فاحش قیمت نسبت به سایر کشورهای منطقه به‌زودی براساس کد ملی بیماران توزیع می‌شود، اما ترغیب بیماران به استفاده از انسولین تزریقی، با واکنش بیماران و البته فعالان حوزه بیماران دیابتی مواجه شده است.

موافقان می‌گویند: روش استفاده متفاوت، اما دارو همان میزان کنترل‌کننده است، ولی مخالفان اعلام می‌کنند برای استفاده از انسولین داخلی، باید میزان دوز مصرف کنترل شود و نمی‌توان یکباره از بیماران خواست از روش و نوع جدید دارو استفاده کنند. یکی از همین متخصصان می‌گوید که برگشت بیماران دیابتی به استفاده از انسولین‌های انسانی تزریقی برای آنها عقبگرد است؛ این درحالی است که افراد سالمند و کودکان برای تزریق با سرنگ مشکل دارند.قلم انسولین، وسیله‌ای برای تزریق انسولین است که از یک کارتریج و یک درجه تنظیم دوز دارو تشکیل شده و با استفاده از سرسوزن یکبار مصرف، تزریق می‌شود.

این قلم‌ها 2نوع‌ دارند؛ یا از قبل پر شده‌اند و یکبار مصرف‌ هستند و یا مخزن دارو دارند و چندبار مصرفند. در قلم‌های چندبار مصرف، از کارتریج‌های آماده انسولین استفاده می‌شود؛ بنابراین زمانی که دارو به اتمام می‌رسد، کارتریج جدید جایگزین آن می‌شود.در نوع یکبار مصرف، قلم حاوی انسولین است و پس از تمام شدن دور انداخته می‌شود. قلم انسولین به‌دلیل سهولت در نگهداری و حمل‌ونقل، نسبت به ویال انسولین و سرنگ، همچنین دقت بالاتر در تنظیم دوز موقع تزریق، استفاده آسان برای افراد دچار لرزش و همینطور درد کمتر، متقاضیان زیادی دارد.

انسولین، ماده‌ای حیاتی است که برای بیماران مبتلا به دیابت نوع یک استفاده می‌شود. با اینکه آماری از تعداد تزریق‌کنندگان انسولین با وجود پوشش بیمه‌ای و سهمیه‌بندی انسولین‌ها وجود ندارد، اما برآورد می‌شود حدود 8میلیون نفر در کشور مبتلا به این بیماری‌ هستند. براساس آمار پاییز سال گذشته وزارت بهداشت، 11درصد جمعیت بالای 25سال کشور مبتلا به دیابت‌ هستند که سهم ابتلای تهرانی‌ها از این آمار 12.8درصد جمعیت بالای 25سال است. 10درصد مبتلایان مرد و 11.5درصد زن هستند. بیشتر از 90درصد این افراد به دیابت نوع2 مبتلا هستند و گفته می‌شود به‌طور کلی 75درصد مبتلایان از بیماری‌شان باخبرند.


بیماران دیابتی: نگرانیم

رضا، یکی از بیماران دیابتی است که از سال 90روزانه 50سی‌‌سی انسولین تزریق می‌کند. او جوان 34ساله‌ای است که حالا نگران تمام شدن قلم‌های انسولینی است که از بازار آزاد خریده و حالا همان هم پیدا نمی‌شود. او به همشهری می‌گوید که اخیرا یکی از این قلم‌ها را که قیمتش35هزار تومان است در بازار سیاه 100هزار تومان خریده: «مسئله، نبود انسولین نیست؛ بلکه تغییر سبک زندگی بیماران دیابتی است.

انسولین‌های سرنگی، قاعده و شرایط خودشان را دارند و البته در کنترل دیابت مؤثر هستند، اما به‌دلیل اینکه خیلی‌ها بلد نیستند از آنها استفاده کنند، مصرف انسولین‌شان با قلم است. همان ابتدا هم که قلم انسولین وارد بازار شد، با هدف تجاری و اقتصادی بیماران مبتلا به دیابت به استفاده از آن تشویق شدند. حالا اما با نبود این قلم‌ها، دیابتی‌ها دچار مشکل شده‌اند.»

بیماران می‌گویند: از سال 91، قلم انسولین به شکل عجیبی در بازار نایاب شده؛ به‌طوری‌که حتی داروخانه‌ها دیگر پوشش بیمه‌ای نمی‌دهند. در دور جدید هم از دی سال گذشته بحران قلم انسولین شروع شد. همان موقع سازمان‌های بیمه‌گر اعلام کردند که به‌دلیل بالا رفتن تعداد مصرف‌کننده‌های قلم انسولین، توزیع آن باید سهمیه‌بندی شود، این اتفاق هم افتاد.


هر عدد قلم 100هزار تومان!

رضا می‌گوید: ماهانه به 5قلم نیاز دارد که قبلا با بیمه آنها را تهیه می‌کرده. او بعد از سهمیه‌بندی 3قلم را با بیمه می‌خرد و 2تای دیگر را از بازار آزاد. قیمت آزاد آن 35هزار تومان بود. به گفته او، هر قلم 300سی‌سی انسولین دارد که یک بیمار معمولی روزانه 50سی‌سی مصرف می‌کند و تا 6روز هم می‌تواند از همان قلم استفاده کند.

با بیمه همین قلم حدود 3هزار تومان خریده می‌شد: «یک مدت به‌دلیل شرایط کاری‌ام بیمه‌ام قطع شد و هر 5قلم را آزاد می‌خریدم. مسئله اینجاست که حالا در بازار آزاد هم پیدا نمی‌شود و اگر کسی بخواهد هر یک قلم را در بازار سیاه 100هزار تومان بخرد، برای 5عدد باید 500هزار تومان پول بدهد. به این هزینه‌ها نوار و سوزن دستگاه تست قند را هم باید اضافه کرد؛ بنابراین در‌ماه حدود 700، 800هزار تومان هزینه یک فرد دیابتی عادی می‌شود.» این بیمار دیابتی می‌گوید که از قبل مقداری قلم و دارو خریده و وقتی تمام شود، نمی‌داند چطور باید آن را تهیه کند:

«قبلا اعلام شده بود کارخانه‌ای قرار است راه‌اندازی شود که قلم‌های انسولین تولید می‌کند، اما با تمام شدن بحران، دوباره ماجرا مسکوت می‌ماند. حالا دوباره حرف از خط تولید این کارخانه شده است. مسئله، تحریم‌ها و فرهنگ مصرف است. جامعه بیماران دیابت، به این نوع مصرف عادت کرده‌اند.» کمبود انسولین قلمی تنها مشکل این بیماران نیست. متفورمین خارجی هم، هم‌اکنون به سختی در داروخانه‌ها پیدا می‌شود و بیماران می‌گویند نوع ایرانی آن عوارض گوارشی بدی دارد و خیلی‌ها تمایل به مصرف ندارند. به همه اینها باید نبود نوار و سوزن تست قند خون را هم اضافه کرد که به‌دلیل کمیاب شدن، چند برابر قیمت اصلی فروخته می‌شود.


اوضاع بیماران نگران‌کننده است

تمام مشکلات بیماران مبتلا به دیابت روی میز امیر کامران نیکوسخن، مدیرعامل انجمن دیابت ایران است. او هر روز با سیلی از تماس‌ها مواجه است که از او درباره قلم‌های انسولین می‌پرسند و او پاسخی ندارد: «زندگی با این قلم‌ها برای بیماران راحت است. یک اقدام بدون درد و بی‌دردسر است که در هر جایی می‌تواند استفاده شود. خیلی از بیماران مشکل لرزش دست یا بینایی دارند، حمل آن آسان است و مشکل عفونت و آلودگی ندارد و به‌طور کلی کیفیت زندگی این بیماران را بالا برده است.»

به‌گفته او، مشکل تنها قلم نیست، انسولین استفاده شده در این قلم انسانی نیست و سریع اثر می‌کند، اما انسولین انسانی تا زمان اثردهی زمان می‌برد؛ مثلا فرد باید 20دقیقه قبل از غذا آن را مصرف کند.خیلی وقت‌ها افراد به‌دلیل مشکلاتی که برایشان ایجاد می‌شود استفاده درستی از آن نمی‌کنند، اما در نوع زود اثر آن، دیگر نیاز به این ملاحظات نیست. در انسولین انسانی اثر دارو 8تا 12ساعت است، اما دوام انسولین خارجی 24ساعته است و نیاز به تزریق مجدد در روز ندارد. اینها انسولین نوترکیب هستند.

وی افزود: انسولین‌های انسانی هم در کنترل دیابت تأثیر دارند، اما استفاده از آنها راحت نیست: «می‌گویند بیماران از انسولین‌های انسانی با روش تزریق سرنگی استفاده کنند، اما مسئله اینجاست که دوز مصرف باید بار دیگر از سوی پزشک کنترل شود و این اقدام نیاز به چندبار رفت‌وآمد به پزشک دارد؛ آن هم در شرایطی که به‌دلیل شیوع کرونا گفته می‌شود مراجعه‌ها کمتر شود. بیماران دیابتی به‌دلیل نوع بیماری‌شان بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به کرونا قرار دارند.»

براساس اعلام نیکوسخن، پیش از این از سوی 2انجمن دیابت ایران، نامه‌نگاری‌های زیادی با سازمان بهداشت جهانی، سازمان غذا و دارو و وزارت بهداشت و بانک مرکزی انجام شده، اما این نامه‌نگاری‌ها نتیجه‌ای نداشته است. مسئله بر سر اولویت تخصیص ارز است. در داروخانه‌ها مکمل‌ها با ارز دولتی به وفور پیدا می‌شوند، اما برای این دارو ارز اختصاص داده نمی‌شود. به گفته او، قلم انسولین از چند منبع خارجی از کشورهای دانمارک، چین، فرانسه و... وارد می‌شد.

در ایران هم کارخانه نوونوردیسک تاسیس شده تا دارو را تولید کند. شرکت پویش‌دارو هم انسولین تولید می‌کند که منبع آن از چین است، اما با وجود این دو منبع، باز هم با کمبود مواجه شده‌ایم: «متأسفانه به شرکت‌های وارد‌کننده انسولین ارز کافی از سوی بانک مرکزی اختصاص داده نشده و آنها هم با وجود اینکه چند محموله تا الان وارد کرده‌اند، اما هنوز پولش را نگرفته‌اند؛ به همین دلیل هم نمی‌توانند محموله‌های دیگری را وارد کنند.»مدیرعامل انجمن دیابت ایران، شرایط بیماران دیابتی را نامطلوب می‌داند و می‌گوید که اوضاع آنها بسیار بد است و اگر به سرعت برای رفع این کمبودها تصمیم فوری گرفته نشود، به‌طور جدی با مشکل روبه‌رو خواهیم شد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
5.33908s, 19q