ناباروري سومين علت طلاق

۱۳۸۵/۱۲/۰۷ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 1330
ناباروري سومين علت طلاق

عدم توانايي باروري و واكنش‌هاي اجتماعي رايج در جامعه نسبت به اين افراد باعث مي‌شود كه افراد نابارور دچار مشكلات روان‌شناختي جدي گردند.

شايع‌ترين واكنش زوج‌ها در مواجهه با ناباروري، از دست دادن حق انتخاب در زندگي يا حداقل بر يك جنبة مهم آن، يعني تصميم‌گيري در مورد تعداد افراد خانواده است. پاسخ‌هاي هيجاني و تطابقي منتج از ناباروري در افراد مختلف متفاوت است.

اين قبيل واكنش‌ها، مانند بسياري از هيجانات منفي، برداشت فرد را از شخصيت خود مختل مي‌كنند و ناهنجاري‌هاي رواني فراواني به دنبال دارند. واكنش‌هاي هيجاني با خصوصيات شخصيتي، قدرت انطباق‌پذيري، انتظارات، مسائل فرهنگي و روش‌هاي حمايتي جامعه ارتباط دارند.

زنان و مردان به اشكال متفاوتي با اضطراب ناشي از ناباروري روبه‌رو مي‌شوند. 49 درصد زنان و 25 درصد مردان آن را بدترين تجربة زندگي خود عنوان كرده‌اند. زوج‌ها در مواجهه با ناباروري به ترتيب از مراحل ذهني زير گذر مي‌كنند: تعجب و بهت، شوك، انكار، خشم، انزوا، احساس گناه، غم و اندوه، افسردگي و پذيرش.نگرش اطرافيان و باورهاي فرهنگي جامعه، در كنار استرس ناباروري، بر اضطراب افراد مي‌افزايد.

 از سويي ديگر درمان ناباروري درازمدت و هزينه‌بردار است و بايد زوج‌ها را آماده كرد تا با خشم، خستگي و گاه شكست با  روش‌هاي مختلف درماني كنار بيايند. در برخي زوج‌ها نيز احساس ناامني و از بين رفتن حريم خصوصي ايجاد مي‌شود.

در حال حاضر 2 تا 3 ميليون زوج نابارور در ايران زندگي مي‌كنند كه سالانه حدود 100 هزار زوج نابارور به اين تعداد افزوده مي‌شود. در اين ميان مي‌توان اعتياد، ‌مصرف سيگار و مشروبات الكلي، بيماريهاي مقاربتي و ژنتيكي را در مردان و اختلال در تخمك‌گذاري، آلودگي هوا، دير ازدواج كردن، مصرف غذاهاي آماده و حاوي افزودني و همچنين خوردن ميوه‌هاي مسموم را از شايع‌ترين علل ناباروري در زنان دانست.

 نازايي كه به نوعي يك بيماري خاص و مزمن است در حال حاضر در كشور ما يك بيماري لوكس تلقي شده و متأسفانه با وجود هزينه‌هاي بالاي ناشي از دارو و تجهيزات پزشكي درمان آن تحت پوشش بيمه‌ها قرار نگرفته و همين امر موجب شده است كه با وجود امكانات مجهز درماني در كشور تنها 20 تا 30 درصد از زوج‌هاي نابارور توانايي پرداخت هزينه‌هاي درماني را داشته و تحت درمان قرار گيرند.

لذا ضروري است، نازايي يك بيماري خاص در كشور محسوب شود و حداقل 2 تا 3 سيكل درماني آن تحت پوشش بيمه‌ها قرار گيرد. در غير اين صورت عدم حمايت دولت و فشارهاي اقتصادي وارد بر زوج‌هاي نابارور آنها را از دست‌يابي به يك درمان مناسب محروم ساخته و افزايش آمار طلاق را به دنبال خواهد داشت.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.09373s, 19q