اینجا جان انسان ارزان است، فقط ۵ دلار

۱۳۹۰/۰۸/۲۱ - ۱۵:۰۳ - کد خبر: 36583
سلامت نیوز: اسلحه اسباب بازی کودکان، فقدان جریمه رانندگی و نداشتن پمپ بنزین گوشه‌ای از شرح حال موگادیشو بی قانون ترین شهر دنیاست که ارزان ترین کالایش جان آدم‌هاست. اینجا با پرداخت فقط ۵ دلار می توان جان انسانی را گرفت.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس به سومالی، موگادیشو پایتخت سومالی که پرجمعیت‌ترین شهر در این کشور مسلمان نیز به شمار می‌آید با سرزمین‌های امروزی در تمام دنیا بسیار متفاوت است زیرا در اینجا آبادی، سرزندگی، معماری‌های اصیل و شادی مردمان را کمتر می شود مشاهده کرد.

مردمان این کشور که مسلمانان بااعتقادی نیز به حساب می آیند و می‌توان این مسئله را در حجاب، مهربانی و درستکاری آنان پی برد شدیداً بر اثر برنامه‌ریزی‌های خصمانه کشورهای غربی به خصوص آمریکا دچار مشکلات عدیده‌ای از جمله فقر، بیماری، قحطی، بی‌سوادی و در نهایت ناامنی شده اند.

با گرگ دنبه خوردن و با چوپان گریه کردن حکایت سیاستمداران سومالی

گروه تروریستی الشباب دست‌نشانده آمریکاییان برای ایجاد ناامنی برای تجزیه سومالی است؛ آمریکا وضعیت را به گونه ای پیش برده است که مردم گمان می کنند دشمن نخست آنان گروه تروریستی الشباب است که شاخه جوانان القاعده به حساب می‌آید. سومالیایی‌ها در این باره نکات بسیار جالبی درباره این گروه تروریستی که تحت حمایت وهابی‌های عربستان هستند، عنوان می کنند.

بسیاری از سومالیایی‌ها در گفت‌وگو با خبرنگار اعزامی فارس به موگادیشو با اشاره به اینکه برخی از افراد گروه تروریستی الشباب با مقامات بلندپایه دولت کنونی سومالی هم قبیله و فامیل خونی هستند، عنوان می‌کردند که تمام سیاستمداران در سومالی از افراد متمول هستند زیرا این افراد با پول می توانند رای افراد را بخرند از جمله اینکه شما نمی توانید در سومالی یک نماینده پارلمانی از قشر حتی متوسط پیدا کنید و تمام نمایندگان از اقشار ثروتمند سومالی هستند به طوری که قدرت رئیس پارلمان سومالی از رئیس جمهوری نیز بیشتر است.

نمی گذارند سومالی حاصلخیز، شکم مردمانش را سیر کند

سومالی که در منطقه استوایی قاره آفریقا قرار دارد، دارای زمین‌های بسیار حاصلخیز و همچنین سواحل بکر ماهیگیری است ولی متأسفانه به دلیل ناامنی و ایجاد رعب و وحشت توسط شبه‌نظامیان (الشباب) و دزدان دریایی، مردم نمی‌توانند از این نعمت‌های خداوندی برای تأمین معاش خود استفاده کنند.

ثروتمندترین مردم قاره آفریقا

سومالی برخلاف آنچه که مردم دنیا تصور می‌کنند که بسیار فقیر است، ثروتمندترین مردم قاره آفریقا را دارد و حتی برخی از وزرای کشورهای همسایه سومالی از جمله کنیا، سومالیایی ‌اصل بوده و در مجموعه مسلمانان سومالی از شاخص‌ترین مردمان قاره کهن و سیاه آفریقا به حساب می‌آیند.

"حجاب کامل" پوشش اول و آخر زنان

زنان در شهر موگادیشو که از پرازدحام‌ترین و شلوغ‌ترین شهر سومالی به حساب می‌آید کاملاً به اصول اسلامی از جمله حجاب پایبندند به طوری که بر اساس مشاهدات خبرنگار فارس حتی دختران در سنین کودکی و پائین نیز به هیچ عنوان بدون روسری یا مقنعه مخصوص خودشان در بیرون از منازل تردد نمی‌کنند و این امر را می‌توان در تمام نقاط مختلف شهر مشاهده کرد و به هیچ عنوان یک زن بی‌حجاب در سومالی به خصوص در شهر موگادیشو دیده نمی‌شود.

قحطی زدگان سومالیایی با صابون بیگانه اند

مردم موگادیشو به خصوص آوارگان سومالیایی که در کمپ‌های امدادرسانی اسکان یافته‌اند به دلیل فقر فرهنگی با نظافت به خصوص استفاده از صابون بسیار بیگانه هستند به طوری که در صورت اهدای صابون از این ماده شوینده استفاده نمی‌کنند و بیشتر از مواد شوینده برای لباس‌های خودشان استفاده کرده و در این راستا به دلیل استفاده نکردن از صابون و مواد بهداشتی، بیماری ها از جمله سرماخوردگی در بین مردم قحطی‌زده بسیار شایع است.

اسلحه؛ اسباب‌بازی کودکان سومالیایی

اسباب‌بازی کودکان سومالیایی هیچ شباهتی با اسباب‌بازی کودکان دیگر در دنیا ندارد زیرا اسباب‌بازی این کودکان اسلحه است و این کودکان از کودکی با اسلحه‌‌های چوبی و در بزرگسالی با اسلحه‌های واقعی در شهرهای خود پا به زندگی می‌گذارند.

مدارس در سومالی همانند مراکز دیگر مانند دانشگاه‌ها، بیمارستان‌ها و مکان‌های ورزشی و فرهنگی از رونق خوبی برخوردار نیستند به طوری که بر اساس مشاهدات، بررسی‌ها و تحقیق خبرنگار فارس، مدارس در این کشور و به خصوص در موگادیشو پایتخت سومالی از رونق بسیار پائینی برخوردار است زیرا پس از جنگ‌های 20 ساله داخلی هزینه‌های تحصیل باید به صورت شخصی توسط مردم پرداخت شود که این امر از توان مردم فقیر این کشور خارج است.

 کسی کودکی نمی‌کند

عبارت «کودکان کار» در سومالی بی‌معناست؛ چون هیچ کس در این کشور اصلاً کودکی نمی‌کند. بچه‌های پابرهنه با بدن‌های کثیف و آفتاب‌سوخته در کنار خیابان‌ها و کوچه‌ها با زباله و حیوانات خود را مشغول می‌کنند. در اینجا پارک، سینما، تئاتر، استخر و باشگاه ورزشی معنا ندارد.

در سومالی نوجوانان و جوانان علاقه وافری به ورزش فوتبال دارند و با وجود اینکه در کوچه‌ها و خیابان‌های موگادیشو فضای بازی فوتبال وجود ندارد، ولی محمد یکی از جوانان در این باره می‌گوید: ما بیشتر فوتبال را از تلویزیون دنبال می کنیم و من هم تیم محبوبم "چلسی" است.

صدای انفجار در موگادیشو مثل ترکاندن آدامس در تهران

اسلحه، گلوله و انفجار امری عادی در سومالی به حساب می‌آید مانند آنکه در شهر خودمان فردی در کنارمان آدامسی را بترکاند و این مصداق انفجار و صدای گلوله در شهر موگادیشو است.

در موگادیشو حتی یک ساختمان گلوله نخورده و مورد آسیب انفجار قرار نگرفته دیده نمی‌شود. تمام دیوارها مخروبه، ساختمان‌ها سوراخ سوراخ و تمام سطح شهر و به خصوص جاده‌ها بدون هیچ دیوارکشی، جدول‌کشی و تعیین معابر پر از چاله‌ چوله‌های حاصل از انفجارات است.

90 درصد مشاغل در سومالی برعهده زنان است

در شهر موگادیشو بیشترین چیزی که مورد توجه است نشستن مردمان در کنار خیابان‌ها و گذراندن روز و شب است. حال آنکه در این کشور زنان بیشترین مشاغل را به عهده دارند به طوری که "مریم اویس" رئیس مرکز زنان و خانواده سومالی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس می‌گوید: 90 درصد از مشاغل سومالی را زنان برعهده دارند و بیشترین فعالیت را نیز زنان این کشور انجام می‌دهند و این امر با مشاهده زنانی که مسئولیت جمع‌آوری زباله (شهرداری) را بر عهده داشتند کاملاً مصداق دارد.

هووها زیر یک سقف

در سومالی تعدد زوجات برای امری ع ادی است. اکثر مردان  3 تا 4 زن دارند و هووها نیز بدون هیچ مشکلی در زیر یک سقف با کودکان بسیار خود زندگی می‌کنند و حال مریم اویس در این باره نیز می‌گوید: زنان سومالیایی به دلیل اینکه خودشان در سنین پایین با ۳ تا ۴ زن ‌بابا در زیر یک سقف زندگی کرده‌اند خیلی راحت می‌توانند با هووهای خود در زیر یک سقف زندگی کنند.

 کاخ ریاست جمهوری، سوراخ سوراخ

در یکی از ملاقات‌ها که باید به دیدن وزرا، نخست‌وزیر و در نهایت رئیس جمهوری سومالی به کاخ ریاست جمهوری می‌رفتیم با صحنه بسیار عجیبی روبه‌رو شدیم و آن چیزی نبود جز ساختمان مخروبه‌ای به نام "کاخ ریاست جمهوری" که اعضای هیئت دولت این کشور و نمایندگان پارلمان در آن حضور داشتند. اثرات گلوله و انفجار در آن بسیار بود و در چهار طرف این کاخ ایستگاه‌های نگهبانی و بازرسی قرارداشت. جالب‌تر از آن اینکه نگهبانان و کماندوهای محافظ هیئت دولت و رئیس جمهوری، سومالیایی نبودند و از اعضای کماندوهای ویژه کلاه‌سبز (AU) آفریقا انتخاب شده بودند.

رئیس جمهور سومالی‌: شیرازی ها هزار سال قبل در سومالی مسجد ساخته اند

در یکی از ملاقات هایی که با رئیس جمهوری سومالی داشتیم« شیخ شریف» در گفت‌وگو با خبرنگار فارس مطلب جالبی عنوان کرد و گفت: ایرانیان از بیش از هزار سال قبل در سومالی حضور فعال در زمینه اجتماعی و دینی داشته‌اند و از جمله ساخت مسجد در موگادیشو توسط شیرازی‌ها.

شیخ شریف با قدردانی از رهبری و مردم ایران برای کمک به قحطی‌زدگان کشور خود اظهار داشت: شیرازی‌ها در بیش از یک هزار سال گذشته با ورود به سومالی مسجدی در این کشور بنا کرده‌اند که هنوز نیز با ‌عنوان مسجد شیرازی‌های ایران معروف است.

سومالیایی‌های فراموشکار

یکی از رخدادهای عجیب در سومالی فراموشی مردم این کشور است و شاید دلیل آن در تغذیه نادرست ‌آنان باشد زیرا مردم در این کشور با غذاهایی مانند برنج، میانه خوبی دارند و از یک سبد غذایی مناسب تغذیه‌ای برخوردار نیستند.
 
این امر را می‌‌توان در کند ذهنی و فراموشی بسیار عجیب آنان مشاهده کرد. مصداق آن جلساتی بود که با وزرای این کشور توسط تیم اعزامی کمک‌رسان ایران صورت می‌پذیرفت. تمام آنها فراموش می‌کردند که جلسات و ملاقات‌های خود را به نخست‌وزیر سومالی اعلام کنند و حال نخست‌وزیر سومالی در آخرین لحظه متوجه می‌شد که کشتی مهرورزی ایران وارد بندر موگادیشو شده است و هیچ کدام از ۳ وزیری که از این جریان اطلاع داشتند به وی این موضوع را گوشزد نکرده بودند و این مسئله در بین مردم جامعه سومالی نیز کاملاً مصداق داشت.

دسترسی به اینترنت سهل تر از نان شب

در سومالی که آب و نان و دیگر امکانات اولیه زندگی به سختی یافت می‌شود، اینترنت به راحتی در دسترس است و حال چگونه می‌توان باور کرد که در چنین سرزمینی که اقلام اولیه زندگی در آن وجود ندارد مردم می‌‌توانند از اینترنت که تماماً متعلق به شرکت‌های خصوصی یهودی است به سهولت بهره‌مند شوند؛ الحق که تأمل برانگیز است.

موگادیشو شهر بدون جریمه و پمپ بنزین

در سومالی و به خصوص در شهر موگادیشو چیزی به عنوان جریمه و پمپ بنزین وجود ندارد. هر خودرویی به راحتی در خیابانها با سرعت‌های متفاوت جولان می‌دهد و مردم برای تهیه بنزین و نفت باید گالن‌های 20 لیتری را در صف‌های طولانی قرار دهند تا در نهایت چند لیتر بنزین و نفت تهیه کنند.

جان انسان ارزان‌ترین کالای سومالی است، فقط 5 دلار

سومالی حدود 20 سال است در جنگ و در ادامه آن قحطی و فقر فرهنگی و گرسنگی به‌سر می‌برد و این معضلات جان انسان را به ارزانترین کالای این کشور تبدیل کرده است. این موضوع را می‌توان در نرخ 30 دلاری یک بز و قیمت 5 دلاری جان یک انسان مشاهده کرد. به راحتی می توانی پرداخت ۵ دلار به یک شبه نظامی سومالیایی( از گروه الشباب که تحت تأثیر افکاری وهابی هستند) جان یک انسان را گرفت.

البته تا کسی آنجا نباشد نمی‌تواند این مطلب را باور کند. باید اینجا بود و دید که افراد حتی برای امتحان کردن اسلحه خودشان، دیگران را نشانه می‌گیرند. اینجا جان انسان به ثمن بخس معامله می‌شود. از خانه که بیرون بروی حسابت می‌افتد به کرام‌الکاتبین و احتمال اینکه این رفتن، برگشتی نداشته باشد بسیار است. شاید به همین خاطر از چشم‌های منتظر زنان و کودکان سومالی همیشه انتظار و اضطراب می‌بارد.

سینما، فروشگاه و باشگاه ورزشی در سومالی بی معنی است

سینما، پارک، تئاتر، فروشگاه، باشگاه ورزشی و خیلی از مواردی که در زندگی‌های شهری و روستایی امروزی در تمام دنیا معمولی است در سومالی مشاهده نمی‌شود و تمام مغازه‌های شهر موگادیشو که بیشتر مردم به خرید و فروش و دلالی مشغول هستند با نقاشی برای عنوان فروش و معرفی مغازه‌ مزین شده‌اند.

 سواحل بکر برای ماهیگیری و تجارت ولی ناامن

سومالی دارای یکی از گسترده‌ترین سواحل دریایی در بین کشورهای قاره آفریقا است به طوری که منطقه دریایی "باب‌‌‌ مندب" که از استراتژی‌ترین مناطق دریایی جهان همچون تنگه هرمز ایران به حساب می‌آید، متعلق به کشور سومالی است ولی امریکاییان با ایجاد دزدان به اصطلاح دریایی سومالی ناامنی را در این منطقه دریایی برای تجارت و ماهیگیری به وجود آورده‌اند تا هر چه بیشتر مردم این کشور در تنگنا قرار گیرند.

 قدرت دولت در سومالی کمتر از یک نگهبان

مردم سومالی بسیار مهربان هستند و حتی با فقر شدیدی که نمی‌توان تصور آن را کرد هیچ نگاه و چشمداشتی به مال و اندوخته شما ندارند به طوری که بر اساس مشاهدات خبرنگار اعزامی فارس حتی اگر کیف پول و اشیای شما در مکانی گم و جا گذاشته شود بدون هیچ کم و کاستی به شما برمی‌گردد و دزدی در بین این مردم معنایی ندارد ولی این امر (دزدی) برای مقامات بلندپایه و مسئولان این کشور امری رایج است به طوری که بیشتر مردم این کشور از دزدی و خیانت مسئولان خود بسیار گله‌مند و در عذابند و دولت و سردمداران این کشور تنها امیدشان به حمایت های آمریکا و غرب از آنان برای رسیدن به منافع خودشان است و دولت کنونی هیچ قدرتی ندارد.

همه رئیس جمهورند

در سومالی قیمت کالاها بر اساس هیچ قانون و معیاری نیست؛ زیرا در اینجا اصلاً دولتی وجود ندارد و حتی رئیس جمهور نیز باید کالاهای مصرفی خود، نظیر آب و برق را از شرکت‌های خصوصی خریداری کند. در اینجا همه برای خود رئیس جمهورند و هر کسی قدرت داشته باشد حرف اول را می زند، خواه یک نگهبان، خواه یک گاریچی.

تلویزیون و شبکه‌های ماهواره‌ای در سومالی دولتی نیست و باید افراد در مرحله نخست، دیش و ماهواره شبکه‌های تلویزیونی که در سومالی در حدود 5 تا 7 کانال خصوصی است را خریداری کنند.

مدفن کشته‌ها کنار خیابان

از ارزانترین کالاهای سومالی می‌توان به جان انسان‌ها اشاره کرد به‌طوری‌که اگر کسی هم در پی حادثه‌ای در کنار خیابان جان دهد بسیار معمولی در همان کنار خیابان دفنش می کنند البته از باور مردمانی که به اینجا نیامده اند این امر غیر باور است ولی نمونه بارز آن مربوط به چند روز گذشته بود که فردی در یک حمله انتحاری مقابل مقرر ایران، خود را منفجر کرد و در کمال ناباوری این فرد چند متر آن طرف در کنار خیابان بدون هیچ گونه مراسمی دفن شد.

وقتی از مردم اینجا سوال می شود چرا باید در کشوری مسلمان مردم این گونه باشند. همگی جنگ را باعث این مسائل عنوان می کنند. در اینجا عادی ترین چیزها شلیک گلوله و انفجار است و وقتی از بلندی و ارتفاع به موگادیشو نگاه می کنی از هر طرف دود غلیظی که ناشی از انفجار است مشاهده می شود و تمام خیابان‌ها نیز به همین دلیل پر از چاله های استخری است.

الشباب خوردن سنبوسه را حرام کرده

برخی که در سومالی می‌توانند تحلیل سیاسی کنند، بر این باورند که گروه تروریستی الشباب که تفکری به‌شدت وهابی دارند؛ از جمله آنکه عنوان کرده اند مردم در سومالی حق خوردن سنبوسه را ندارند و خوردن سنبوسه گناه و حرام است.

این احکام، از جمله زد و بندهای مقامات بلند پایه سومالی برای رسیدن به اهداف و منافع خودشان است؛ زیرا مردم عادی در این کشور به شدت با سلطه آمریکا بر کشورشان مخالف هستند ولی سیاستمداران و اهل قدرت در این کشور شدیداً متکی به آمریکا و غربیان هستند.

بشیر یکی از جوانان شهر موگادیشوست که با چهره‌ای سیاه و مهربان در پاسخ به این پرسش که وضعیت جان مردم در سومالی به چه صورت است، می‌گوید: خیلی بد، اینجا تنها چیزی که ارزش ندارد جان انسان است و همه این موارد به‌خاطر جنگ خانمانسوز است که بیش از 20 سال ما را درگیر خود کرده است.

در سومالی مردم فقط می‌خواهند صبح را به شب برسانند. نقش واهمه بر چهره شهر نشسته و لبخند بر لبان زنان و کودکان خشکیده است.

وقتی از میان به اصطلاح شهر‌های سومالی عبور می‌کنی، بدون استثناء با نگاه حیرت‌زده مردم مواجه می‌شوی که تو را برانداز می‌کنند. برخی دشنام می‌دهند، برخی دست تکان می‌دهند و برخی زنان بی‌درنگ روبان چهره خود را می‌کشند تا از آنها عکس گرفته نشود.

گام نهادن در شهرهای سومالی با اسکرت مسلح

گام گذاشتن در شهرهای سومالی که آن نیز باید با حمایت حداقل 10 اسکرت با اسلحه باشد شرایط خاص خود را دارد. در اینجا به شما اجازه نمی‌دهند تنها گام به کوچه‌ها و خیابان‌ها بگذاری چون هر لحظه امکان کشته شدن شما با شلیک گلوله وجود دارد که نمونه بارز آن در زمان گرفتن یکی از عکسها برایمان رخ داد ولی چه می شود کرد که تمام این بی فرهنگی و خشونت نشأت گرفته از برنامه های آمریکا و استکبار است که از سال 1991 مردم این کشور را که دومین قدرت بزرگ آفریقا بوده اند، با توطئه به این روز رسانده اند.

نام امام‌خمینی (ع) گره گشای هر مشکل در سومالی

در سومالی فقر، نامهربانی و خشم موج می‌زند. افراد در این کشور به هیچ وجه به بیگانگان از جمله اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها اعتقاد ندارند و تمایل آنان بیشتر متوجه کشورهای مسلمان است و وقتی از ایران نام می بری به کشورمان بابت کمک های اخیر احترام می گذارند ولی وقتی از امام خمینی (ره) نام می بری با احترامی مقدس، دست های خود را مشت می کنند و با نام بردن از امام راحل، ضد آمریکا شعار می‌دهند.

حتی وقتی نام امام خمینی(ره) را بر زبان جاری کنی، احترام زیاد مردم تو را از برخی مشکلات رها می کند. مثلا با نام امام خمینی می توانی به راحتی از بسیاری از گشت های بازرسی عبور کنی. به شرطی که از وجناتت معلوم باشد که مثل مردم سومالی، عاشق امام خمینی(ره) هستی.

سومالی کشور متکدیان

در اینجا کودکان، پیران و برخی مردمان بزرگسال هستند که همیشه دستشان برای گدایی دراز است و می‌گویند وان شیلینگ (واحد پول سومالی) که البته با یک شیلینگ در اینجا چیزی نمی‌توان خرید؛ ولی به هر حال آنها به کمترین بخشش قانعند و به نوعی در شهرها و روستاهای سومالی تکدی‌گری یک فرهنگ شده است. اینجا همه دارند گدایی می‌کنند و کسی از خودش بابت این گدایی کردن پرسش نمی کند که چرا نباید با همت و توان خودش فعالیت کند و رزق و روزی کسب کند.

سلمانی و قصابی شغل‌های بی رونق

در سومالی به خصوص در شهر موگادیشو شغل هایی نظیر سلمانی و قصابی رونق خوبی ندارد و این شاید به آداب و رسوم فرهنگی مردم سومالی مربوط می شود به طوری که در زمان تحویل محموله کشتی مهرورزی کمک های کشورمان در بندر موگادیشو به مسئولان بلند پایه سومالی، پیدا کردن یک قصاب حکم کیمیا را داشت و این درحالی است که مردم سومالی بسیار کم غذاهای گوشتی مصرف می‌کنند و غذای غالب آنان برنج از نوع بسیار نرم آن است.

حیدر از تحصیلکرده‌های سومالی که فارغ‌التحصیل رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران در ایران است، در پاسخ به چگونگی وضعیت سومالی می‌گوید: سومالی قبل از سال 1991 یک کشور بزرگ و قدرتمند بود؛ به‌طوری‌که هم‌اکنون نیز ثروتمندترین افراد آفریقا و حتی برخی وزرای کشورها از جمله کنیا، سومالیایی هستند.

همه بدبختی ها به‌خاطر آمریکاست

وی ادامه می‌دهد: این همه بدبختی امروز مردم سومالی ناشی از برنامه‌های خصمانه آمریکا در این کشور است که پس از حادثه حمله‌ای که در سال 1991 به سومالی داشتند و مانند حادثه طبس در ایران شکست خوردند، تمام تلاش خود را انجام دادند تا با اختلاف‌افکنی بین قبایل و کشورهای همسایه سومالی که جمعیت غالبشان مسیحی هستند، سومالی را تضعیف کنند. با این شرایط امنیتی و با راه‌اندازی گروه الشباب مردم را در نهایت به این روز اسفبار رسانند و تمام این مسائل ناشی از عدم وحدت، فقدان دولت و رهبری است.

برای روشن شدن این جریان باید به حمله آمریکا در سال 1991 به سومالی برای از بین بردن دولت وقت این کشور که به شکست سنگین آمریکاییان منجر شد، اشاره کرد. در این راستا یک سومالیایی تحصیلکرده در این باره در گفت و گو با خبرنگار اعزامی فارس به سومالی گفت: بیشتر مشکلات مردم سومالی از سال 1991 که آمریکا از ما شکست خورد، آغاز شد.

حیدر ادامه می دهد: ما در سال های نه چندان دور دومین قدرت برتر قاره آفریقا بودیم و تمام کشورهای همسایه از ما حساب می بردند ولی با نقشه های شوم آمریکا سومالی با ناامنی که در حال حاضر در آن به وجود آمده به یک کشور قحطی‌زده و ضعیف تبدیل شده است.

سومالی منبع بزرگ ذخایر نفت است

این سومالیایی در پاسخ به این پرسش که هدف آمریکا از ایجاد ناامنی در سومالی چیست و چه نیتی از اهداف خود دارد، می افزاید: خیلی روشن است سومالی دارای ذخایر نفت و گاز دست نخورده است که کمتر کسی از آن اطلاع دارد؛ در ضمن سومالی بیشترین جغرافیای ساحلی را که سواحل و دریایی بسیار استراتژیک در شاخ آفریقاست، در اختیار دارد و در نهایت از تمام این موارد مهمتر این است که اکثر مردم سومالی مسلمانان با اعتقادی هستند که به شدت از آمریکا و غرب متنفرند.

مردم سومالی مهربان هستند. به هیچ وجه چشمداشتی به وسایل شما ندارند و اگر کیف پول یا تجهیزات شما گم شود و در مکانی جا بگذاری در نهایت بدون هیچ کم و کاستی به شما تحویل می‌دهند. در این کشور حاصلخیز که از شرایط استوایی مناسبی نیز بهره می برد و متأسفانه در رسانه ها این قحطی را به دلیل خشکسالی عنوان می‌کنند در حالیکه در سومالی زمین، آب و تمام موارد برای کشاورزی و دامپروری وجود دارد، مشکلات امنیتی اجازه نمی دهد مردم مشغول یک شغل مناسب از جمله کشاورزی شوند.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
1.92548s, 18q