افراد دارای ایمپلنت، بیش از دیگران مستعد تخریب استخوان هستند

۱۳۹۰/۱۰/۲۷ - ۱۲:۳۳ - کد خبر: 40753
سلامت نیوز : به گفته قائم مقام یازدهمین همایش انجمن علمی پریودنتولوژی ایران، بر اساس یافته های علمی به دست آمده، بیماران دارای ایمپلنت در مقایسه با افراد دارای دندان های طبیعی نسبت به التهاب ناشی از پلاک و تخریب استخوان مستعدتر هستند.
  به گزارش سلامت نیوز دکتر محمدرضا طالبی اردکانی در آستانه برپایی "یازدهمین همایش انجمن علمی پریودنتولوژی ایران" که 5 تا 8 بهمن ماه امسال در هتل المپیک تهران برگزار می شود، سخن می گفت، با اعلام این خبر افزود: عواملی که سبب از بین رفتن یک دندان طبیعی می شوند، عینا می توانند، منجر به از دست رفتن ایمپلنت شود.
 وی ادامه داد: با توجه به اینکه لازمه موفقیت کاشت دندان سلامت لثه ها و بافت های نگهدارنده دندان است، همایش امسال انجمن پریودنتولوژی ایران مباحث مربوط به رابطه بیماری های سیستمیک از قبیل بیماری های قلب و عروق، قند، پوکی استخوان، ایدز و هپاتیت، تیروئید با سرطان و ... و رابطه این بیماری ها با سلامت لثه و نیز موفقیت درمان ایمپلنت در صورت کنترل بیماری های فوق ارایه خواهد شد.
 دکتر طالبی اردکانی یادآور شد: مردم تصور می کنند که ایمپلنت پیچی است که در استخوان فک داخل شده و تا آخر عمرشان باقی خواهد ماند در صورتی که ایمپلنت مراقبت بیشتری نسبت به دندان های طبیعی نیاز دارد. کسی که رعایت بهداشت دهان مناسبی ندارد، بدون شک در نگهداری ایمپلنت هم موفق نخواهد بود و ایمپلنت را پس از مدتی از دست خواهد داد.
 وی گفت: اگر چه ایمپلنت هیچگاه دچار پوسیدگی نمی شود، اما تجمع پلاک میکروبی و جرم در اطراف هر ایمپلنت منجر به التهاب لثه و استخوان اطراف ایمپلنت شده در نهایت سبب از بین رفتن اتصال ایمپلنت با استخوان خواهد شد.
قائم مقام یازدهمین همایش انجمن علمی پریودنتولوژی ایران ادامه داد: ضروری است، افرادی که نسبت به کاشت ایمپلنت  اقدام می کنند، درست مانند یک دندان طبیعی از ایمپلنت خود نگهداری کنند.
 وی رعایت بهداشت مطلوب و کاربرد مسواک حداقل دو بار در روز را در کنار استفاده از نخ ها و برس های مخصوص که به منظور نظافت ایمپلنت توسط متخصص آموزش داده می شود در حفظ و نگهداری ایمپلنت ضروری شمارد.
 دکتر طالبی اردکانی با اشاره به اینکه دوره نگهداری از ایمپلنت که فاز نگهدارنده نامیده می شود، نقش به سزایی در حفظ و بقای ایمپلنت خواهد داشت، تصریح کرد: فاز نگهدارنده از زمان قراردادن ایمپلنت آغاز شده و بیمار می بایست، تحت ویزیت های دوره ای منظم با فواصل سه ماهه در سال اول و فواصل شش ماهه در سال های بعد قرار گیرد.
      وی گفت: تمیز کردن ایمپلنت در این دوره ها مشابه دندان ها انجام می شود با این تفاوت که برای برداشتن جرم از ابزارهای مخصوصی استفاده می شود که مانع خراش سطح ایمپلنت شود.
 قائم مقام یازدهمین همایش انجمن علمی پریودنتولوژی ایران اضافه کرد: با توجه به پیشرفت های روز افزون علم در خصوص نحوه قراردهی و مواد بکار رفته در سطح ایمپلنت ها به منظور اتصال سریع و بهتر با استخوان، درصد موفقیت ایمپلنت های دندانی بسیار بالا گزارش شده است.
وی خاطر نشان ساخت: درصد موفقیت و طول عمر ایمپلنت به شدت تحت تاثیر شرایط بهداشتی دهان، نگهداری بیمار و تداوم انجام ویزیت های دوره ای قرار دارد.
لازم به ذکر است، یازدهمین همایش انجمن علمی پریودنتولوژی ایران 5 تا 8 بهمن ماه امسال با حضور چهار دانشمند برجسته و صاحب نام از امریکا و اروپا در هتل المپیک تهران برپا می شود . این همایش حول دو محور پریودنتولوژی (لثه و بافت های نگهدارنده دندان) و ایمپلنت برگزار می شود .

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.13342s, 18q