آمارهاي گريزان از وضعيت شيوع خودکشي در کشور، 6 در 100 هزار نفر

۱۳۹۲/۰۹/۲۶ - ۱۵:۳۶ - کد خبر: 89286
آمارهاي گريزان از وضعيت شيوع خودکشي در کشور، 6 در 100 هزار نفر
خبرگزاري حامي دولت روز گذشته خبر داد دکتر محمد باقر صابري زفرقندي مديرکل دفتر سلامت رواني و اجتماعي وزارت بهداشت در نشست خبري به مناسبت روز جهاني پيشگيري از خودکشي اعلام کرده است؛ «در ميان کشورهاي منطقه مديترانه شرقي، آمار خودکشي در ايران از ساير کشورها پايين تر است زيرا افرادي که اعتقادات مذهبي دارند کمتر خودکشي مي کنند. البته 60 تا 70 درصد افرادي که افسرده مي شوند فکر خودکشي در ذهن دارند که در کشورهاي اروپايي 50 درصد آنها خودکشي مي کنند. اما در ايران وقتي کار به انجام خودکشي مي رسد مسائل فرهنگي و مذهبي مانع مي شود.» اين کارشناس البته هيچ مبناي علمي ارائه نداده که چگونه مي توان انگيزه خودکشي ناشي از فقر اقتصادي و گرسنگي و ناتواني از تامين نياز هاي اوليه انساني را با توسل به «مسائل فرهنگي و مذهبي» کاهش داد آن هم در حالي که اذعان مي دارد که «علت بسياري از خودکشي ها اختلالات روانپزشکي از جمله افسردگي ها است. شيوع بيماري هاي رواني در کشور 15 تا 20 درصد است و 5 تا 10 درصد آنها را افسردگي ها تشکيل مي دهد که با اين وجود هفت تا هشت ميليون نفر از جمعيت کشور افسرده هستند.» استدلال مديرکل دفتر سلامت رواني و اجتماعي وزارت بهداشت زماني مورد سوال قرار مي گيرد که خبرگزاري ايلنا روز گذشته در يک گزارش از تعداد جمعيت زير خط فقر مطلق و نسبي، اعلام کرد «تعداد جمعيت خط فقر نسبي در سال 83، 15 درصد بوده که در سال هاي 84 و 85 به 19 درصد و در سال 86 به 21 در صد افزايش يافته و در عين حال تعداد جمعيت زير خط فقر مطلق نيز در زمان هاي ياد شده از دو درصد به 7/5 درصد افزايش يافته است.» آيا وزارت بهداشت تا کنون تحقيقي انجام داده که برآوردي از جمعيت هشت ميليوني افسرده کشور در ميان آحاد زير خط فقر نسبي يا مطلق داشته باشد تا با استناد بر نتايج اين تحقيق باز هم بتواند بر اين استدلال تاکيد کند که «مسائل فرهنگي و مذهبي مانع از اقدام به خودکشي مي شود؟»

اعدادي از سال هاي گذشته

ارديبهشت ماه سال 1387 وزارت بهداشت با انتشار گزارشي اعلام کرد به طور متوسط، روزانه 13 مورد خودکشي در کشور با ميانگين سني 29 سال اتفاق مي افتد. طبق اين آمار نسبت خودکشي مردان به زنان

5/2 به يک و گاه 5/4 به يک است. در اين گزارش آمده است؛ «هر چند که آمار خودکشي در ايران نسبت به بسياري از کشورها در رده پايين تري قرار دارد، اما مقايسه اين آمار با آمار ثبت شده سال هاي گذشته در ايران رشد قابل توجهي را نشان مي دهد؛ به طوري که ميزان خودکشي از 3/1 در 100هزار نفر در سال 1363 به 6 در100 هزار نفر در سال 1383 رسيده است. ميزان خودکشي طي سال هاي 1384 ، 1385 و 1386 به ترتيب عبارتند از 8/5 ، 65/5 و 6/5 در 100 هزار نفر جمعيت.» علاوه بر آنکه در بررسي انجام گرفته در سال 1380 در وزارت بهداشت که با عنوان «سيماي مرگ و مير در 18 استان کشور»، و با استناد به داده هاي 195 شهرستان کشور منتشر شد، خودکشي در مردان با 6/7 در100 هزار نفر نهمين علت مرگ و مير و در زنان با 1/5 در100 هزار نفر دهمين علت مرگ و مير بوده هجمه ها است. مهر ماه سال 1386، دکتر زفرقندي که در آن زمان سرپرستي دفتر سلامت رواني اجتماعي وزارت بهداشت را عهده دار بود در نشست خبري هفته بهداشت و روان اعلام کرد «سالانه شش نفر به ازاي هر 100 هزار نفر جمعيت در ايران اقدام به خودکشي مي کنند.» بد نيست بخوانيم که دکتر حسن زاده هم در بهمن ماه سال گذشته و در سمينار وضعيت خودکشي در ايران اظهار داشت؛ «با توجه به مسائل فرهنگي و پيچيدگي هاي اجتماعي در ايران 75 درصد از موارد خودکشي اعلام نمي شود. (خبرگزاري مهر)کارشناسان وزارت بهداشت با کنار هم قرار دادن اين آمار و اظهارات که به طور رسمي منتشر شده و همچنين بسيار بسيار واقعيت هايي که از تمام آحاد جامعه پنهان داشته مي شود، اکنون مي توانند بهتر تصميم بگيرند که آيا همچنان بايد واقعيت «شيوع خودکشي» در ايران را پنهان نگاه دارند؟



منبع :روزنامه اعتماد
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.25707s, 19q