اول اصلاح تغذيه، بعد جراحي

۱۳۹۲/۰۹/۲۶ - ۱۵:۳۶ - کد خبر: 89554
اول اصلاح تغذيه، بعد جراحي


دكتر سارا قرباني تنها پزشك زن فوق‌تخصص جراحي پلاستيك در ايران است كه پس از گذراندن بورد تخصصي جراحي پلاستيك، با موفقيت فارغ‌التحصيل شده است.

او در اين گفتگو در مورد موارد كاربرد اين عمل جراحي و عوارض آن براي كساني كه نادانسته از آن استقبال مي‌كنند، توضيح مي‌دهد.

در كشور ما از بين شاخه‌‌هاي مختلف جراحي پلاستيك، جراحي ليپوساكشن از همه بيشتر شهرت پيدا كرده. چرا؟
متاسفانه در جامعه ما خيلي از افراد به جنبه درماني اين نوع اعمال جراحي توجهي ندارند و فقط صرف انجام عمل زيبايي به اين جراحي‌ها روي مي‌آورند. البته تبليغات گمراه‌كننده نيز در اين زمينه نقش زيادي دارند. گاهي در اين تبليغات براي جلب نظر مردم به مسائلي اشاره مي‌شود كه حتي براي ما هم وسوسه‌كننده است. متاسفانه به دليل جنبه‌هاي اقتصادي نيز بعضي از پزشكان بيمار را تشويق به انجام اين جراحي مي‌كنند.

در مورد نحوه انجام جراحي توضيح مي‌دهيد؟
عمل جراحي شامل خارج كردن چربي زير‌جلدي با استفاده از كانولاي متصل به پمپ تخليه‌كننده است. كانولا ميله كوچك حاوي سوراخ‌هاي متعدد است كه از طريق برش‌هاي كوچك 5 تا 6 ميليمتري وارد فضاي زير پوست مي‌شود.

در اين روش عروق خوني و عصب‌رساني به پوست محل عمل حفظ مي‌شود. با كاهش حجم چربي، پوست رويي به مرور زمان به بافت عضلاني زيرين نزديك‌تر شده و جمع مي‌شود كه در نهايت منجر به اصلاح كانتور بدن مي‌شود.

شما مي‌گوييد هدف اين جراحي كاهش حجم چربي است، پس چرا روش‌هاي جراحي ديگر مثل اولتراسوند، ويبريشن و ... اين قدر مشهور نشده‌اند؟
اولتراسوند، ويبريشن و... دستگاههاي مختلف با كاربردهاي مختلف هستند كه هر كدام مزايا و معايبي دارند؛ مثلاً در اولتراسوند سوراخ‌هاي لازم براي ورود كانولا بايد بزرگ‌تر باشد، يا مثلا در اين روش احتمال ايجاد سوختگي و آسيب حرارتي بيشتر است. در مجموع بايد گفت كه انجام ليپوساكشن خوب به تجربه جراح پلاستيك و تكنيك درست وابسته است و استفاده از اين دستگاه‌ها روش‌هاي فرعي هستند. در همه جاي دنيا هم همين‌طور است.

شما به همه افراد چاق انجام اين جراحي را توصيه مي‌كنيد؟
خير، ببينيد بيماران بر اساس وزن و قد به چهار گروه تقسيم مي‌شوند كه شامل وزن طبيعي، وزن زياد، چاق و چاقي بيش از حد هستند. افراد مناسب براي ليپوساكشن در دو گروه قرار مي‌گيرند؛ به عنوان مثال فردي با قد 175سانتي‌متر و با وزن 75 تا 78 كيلوگرم در گروه اول، با وزن 78 تا 92 كيلوگرم در گروه دوم، از 93 تا 120 كيلوگرم در گروه سوم و بيشتر از آن در گروه چهار قرار مي‌گيرند.

بنابراين بيمار مناسب براي عمل با قد 175 بايد وزن حداكثر 92 تا 93 كيلوگرم داشته باشد. بيماراني كه در گروه 3 و 4 قرار مي‌گيرند ابتدا بايد به متخصص تغذيه مراجعه نموده و پس از كاهش وزن و قرار گرفتن در طيف وزني مناسب تحت جراحي قرار گيرند. البته در ابتدا ليپوساكشن براي كاهش حجم‌هاي كوچك از چربي‌هاي تجمع‌يافته در افراد با وزن طبيعي به كار مي‌رفت اما حالا از آن نواحي مختلف بدن براي حجم‌هاي بسيار بالاتر استفاده مي‌شود.

در چند درصد موارد مي‌توانيم بگوييم براي لاغر شدن، اين روش جايگزين مناسبي براي اصلاح روش زندگي است؟
ببينيد، نكته بسيار مهمي كه بايد توجه داشت اين است كه ساكشن چربي‌ها جايگزين دائمي اصلاح روش زندگي نيست. كاهش وزن و داشتن هيكل مناسب به صورت دائمي به تغيير و اصلاح هميشگي رژيم غذايي و عادت‌هاي خوردن بستگي دارد. با ليپوساكشن چربي و سلول‌هاي حاوي آن از يك منطقه خاص برداشته مي‌شود ولي اگر پرخوري ادامه يابد، منجر به رسوب چربي اضافي در نواحي از بدن غير از محل درمان‌شده مي‌شود.

وجود كدام بيماري‌ها مانعي براي ساكشن چربي‌ها نيستند؟
وقتي بيمار به پزشك مراجعه مي‌كند بايد سابقه كاملي از بيماري‌هاي خود و داروي مصرفي را به پزشك خود اطلاع دهد. البته بيماري‌هايي مثل قند، فشار خون بالا، حتي بيماري‌هاي قلبي يا ريوي، همچنين مصرف داروهايي مثل كورتون ممانعتي براي عمل نيستند، بلكه بيمار قبل از عمل نياز به ويزيت توسط متخصص بيهوشي مربوطه و نيز مشاوره توسط متخصص داخلي و قلب دارد تا جهت جراحي با اقدامات لازم آماده شود.

در صورتي كه بيمار قرص ضد بارداري مصرف كند، چطور؟
در صورت مصرف قرص ضد بارداري اين دارو بايد سه هفته قبل از عمل قطع شده و تا دو هفته بعد از عمل مصرف نشود. همچنين داروهايي مثل آسپيرين و ويتامين E از 10روز قبل از عمل بايد قطع شوند.

بيمار نياز به بستري دارد؟
بستري شدن بستگي به چربي‌هاي ساكشن شده دارد كه معمولا حجم‌هاي كمتر از 5 ليتر بعد از چند ساعت قابل ترخيص است. اگر حجم بيشتر بوده و يا فرد دچار بيماري‌هاي همراه باشد بهتر است شب را در بيمارستان بماند.

بي‌حسي موضعي را براي انجام جراحي توصيه مي‌كنيد يا بيهوشي كامل؟
در اكثر موارد ليپوساكشن تحت بي‌حسي موضعي و با حمايت تيم بيهوشي كه علائم حياتي بيمار را مرتبا كنترل كرده و به وي آرامبخش و مسكن جهت تحمل راحت عمل تجويز مي‌كنند انجام مي‌گيرد. ولي در موارد كمي كه حجم ساكشن وسيع بوده يا اين عمل توام با عمل‌هاي جراحي ديگر مثلا جراحي شكم باشد و يا خود بيمار درخواست نمايد، جراحي تحت بيهوشي كامل انجام مي‌شود.

تورم و كبودي ناشي از عمل تا چه مدتي وجود دارد؟
معمولا تورم تا شش هفته ادامه دارد و بعد از آن به تدريج فروكش مي‌كند. كبودي سه تا چهار هفته ممكن است طول بكشد. براي همين بايد گن توصيه شده از طرف جراح را حتما بپوشد تا تورم و كبودي به حداقل برسد. همچنين خارش، خشكي پوست و كاهش حس معمولا در روزهاي اول بعد از عمل ايجاد مي‌شود.

كدام قسمت‌هاي بدن بيشتر تحت ساكشن چربي قرار مي‌گيرند؟
توده‌هاي چربي در خانم‌ها بيشتر در نواحي باسن و اندام تحتاني و در درجه دوم در ناحيه شكم و پهلوها و در آقايان در ناحيه شكم است كه بيشتر اين نواحي تحت جراحي قرار مي‌گيرند.

در چند درصد موارد ممكن است چربي به ناحيه ساكشن شده برگردد؟
اگر ساكشن به درستي صورت گيرد معمولا چربي مجددا برنمي‌گردد ولي اگر بيمار به روش غلط زندگي خود مثل عدم فعاليت و پرخوري ادامه دهد، چربي در جاهايي به‌غير از ناحيه ساكشن شده خودش را نشان مي‌دهد.

خيلي‌ها هنوز به عوارض ناشي از اين عمل آگاه نيستند. در مورد عوارض ناشي از آن هم توضيح مي‌دهيد؟
عوارض اين جراحي به دو دسته تقسيم مي‌شوند. يك دسته عوارضي است كه به دنبال هر عمل جراحي ممكن است پيش بيايد مثل خونريزي كه مثال آن هم افراد با سابقه بيماري‌هاي خوني يا افرادي هستند كه قبل از عمل آسپيرين مصرف مي‌كنند و يا عفونت و آمبولي ريه.

دسته دوم عوارض مربوط به خود عمل است كه شايع‌ترين آن بروز نامنظمي به صورت برجستگي و فرورفتگي است كه نياز به جراحي اصلاحي در 5 تا 15درصد موارد دارد.

اين عارضه در كدام يك از ساكشن‌ها بيشتر ايجاد مي‌شود؟
در ساكشن‌هاي خيلي وسيع با حجم زياد.

انجام روتوش را چه زماني شروع مي‌كنيد؟
معمولاً روتوش 6 تا 9 ماه بعد از عمل انجام مي‌شود. البته ناگفته نماند كه تغييرات رنگ پوست به صورت پر رنگ شدن يا تيرگي رنگ پوست نيز بعد از جراحي ممكن است رخ دهد كه گاهي تا 18ماه بعد از عمل باقي مي‌ماند و در موارد نادر ممكن است ماندگار شود. همچنين كاهش حس يا بي‌حسي تقريبا در همه موارد جراحي ايجاد مي‌شود كه بعد از 6 تا 9 ماه بهبودي پيدا مي‌كند.

علت ايجاد اين همه عارضه چيست؟
علت اينكه ما اين عوارض را در سطح جامعه مي‌بينيم اين است كه ليپوساكشن بر خلاف تصور عمومي عمل جراحي ساده‌اي نيست كه در هر شرايطي بتوان آن را انجام داد، بلكه احتياج به متخصصاني دارد كه حتماً دوره جراحي پلاستيك را گذرانده باشند.

متاسفانه ما شاهد اين هستيم كه در خيلي از موارد انجام اين جراحي اصلا استاندارد نيست و توسط افرادي انجام مي‌شود كه با اين عمل حتي آشنايي كافي ندارند. مسلماً وقتي يك نوع عمل جراحي توسط افراد زياد و تحت شرايط غير استاندارد انجام شود، عوارض آن نيز بيشتر خواهد بود. بنابراين مهمترين مساله، انتخاب درست جراح است.

ليپوساكشن بايد توسط فوق تخصص جراحي پلاستيك و در مراكز كاملا مجهز و استريل توسط تيم مجرب بخصوص متخصص بيهوشي آشنا به اين عمل انجام شود. در اين شرايط ليپوساكشن يكي از بهترين و بي‌خطرترين عمل جراحي براي اصلاح كانتور بدن خواهد بود در غير اين صورت مثل روندي كه الان در سطح جامعه زياد ديده مي‌شود، مسلما بايد منتظر عوارض اين جراحي باشيم.

آماري از انجام ليپوساكشن در سطح كشور داريم؟
خير، آمار دقيقي از ميزان انجام اين جراحي در سطح كشور نداريم. فقط مي‌توانيم بگوييم بيشتر خانم‌ها به طرف انجام اين عمل و هر عمل زيبايي ديگري گرايش دارند.

مسلماً ليپوساكشن آخرين راه حل از بين بردن چربي‌ها نيست. يك پزشك در ابتدا بايد چه توصيه‌هايي را به بيماري كه مايل به انجام جراحي است بكند؟
معمولاً ما به اين افراد كه اكثرا چاق هستند توصيه مي‌كنيم كه ابتدا پيش متخصص تغذيه بروند. در صورتي كه بيمار به وزن طبيعي برگردد، ولي همچنان در بدنش توده چربي وجود داشته باشد در اين صورت بايد بيمار ساكشن شود.

شما اولين پزشك زن در رشته جراحي پلاستيك در ايران هستيد. چرا تعداد جراحان پلاستيك زن در كشور ما اين‌قدر كم است؟ مخصوصا كه شايد خيلي خانم‌ها ترجيح دهند پيش جراحان خانم بروند.
ببينيد، از تاسيس اين رشته حدود 60 سال مي‌گذرد و در اين مدت تعداد كساني كه وارد اين رشته در مقايسه با ساير رشته‌هاي پزشكي مي‌شدند خيلي كمتر بودند. همچنين به خاطر سنگين بودن دوره‌هاي عملي و تئوري جراحي پلاستيك نيز بيشتر آقايان وارد اين رشته مي‌شدند. شايد تنها همين دليل باشد كه تا به حال استقبالي از رشته جراحي پلاستيك نزد پزشكان زن نشده است.

در سطح جامعه به يك عده از بيماران زن برخورد مي‌كنيم كه به علت جراحي‌هاي پلاستيك مختلف دچار عوارض شدند و تقريبا حرف همه آنها اين است كه علت ايجاد اين عوارض عدم دسترسي آنها به يك پزشك زن در اين رشته بوده كه آنها را مجبور كرده به پزشكان غير متخصص مراجعه كنند. با توجه به اينكه مثلا شما الان 4سال است كه در اين رشته فارغ‌التحصيل شده‌ايد چرا هنوز دانشگاه‌ها و وزارت بهداشت نسبت به جذب بيشتر زنان در اين رشته اقدام جدي نكرده‌اند؟
مسلما در هر جامعه‌اي حق بيمار است كه پزشك را خودش انتخاب كند ولي در جامعه ما متاسفانه با اينكه تقريبا در تمام رشته‌هاي پزشكي هم پزشك زن هست و هم مرد، ولي همچنان شاهد بي‌تفاوتي نسبت به اين امر هستيم. به نظرم واقعا به دور از انصاف است كه در جامعه شرايطي فراهم نشود كه با توجه به استقبال بيماران خانم به پزشكان زن حداقل در اين رشته، چنين امكاني براي آنها فراهم نشود.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
3.46187s, 19q