آخرين تحقيقات جهانى پيرامون فاجعه گرم شدن زمين/قسمت اول

۱۳۸۵/۱۱/۱۷ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 950
آخرين تحقيقات جهانى پيرامون فاجعه گرم شدن زمين/قسمت اول
هدايت انسانى و طبيعى تغييرات اقليمى
تغييرات ميزان تابش نور خورشيد، گازهاى گلخانه اى جو و گازهاى سطح زمين تعادل انرژى سير تغييرات اقليمى را تغيير مى دهند. اين تغييرات نيروى تابشى را تحت تأثير قرار مى دهند. نيروى تابشى براى مقايسه چگونگى هدايت گرما و سرمايى زمين توسط عوامل طبيعى و انسانى و نفوذ آنها بر آب و هواى كره زمين، استفاده مى شود.پس از سومين ارزيابى (TAR) مشاهدات جديد و مدلسازى هاى وابسته از گازهاى گلخانه اى نيروى خورشيدى، گازهاى سطح زمين و ساير ويژگى هاى گازهاى موجود جو در زمينه ارزيابى هاى گسترده اى از اثرات نيروى خورشيدى، كمك شايانى نموده اند. از سال ۱۷۵۰ به علت فعاليت هاى انسانى ونيمه اقتصادى، تمركز دى اكسيد كربن، متان و اكسيد نيتروژن در جو كره زمين افزايش يافته اند، افزايش تمركز دى اكسيد كربن در جو براى سوخت هاى فسيلى كاربرد دارند، در حالى كه متان و اكسيد نيتروژن كاربردهاى كشاورزى دارند.
دى اكسيد كربن مهمترين گاز گلخانه اى است
تمركز دى اكسيد كربن در جو كره زمين در سال ،۲۰۰۵ به ميزان قابل توجهى افزايش يافته است. نرخ رشد ساليانه تمركز دى اكسيد كربن از آغاز سنجش مداوم آن تاكنون، طى ۱۰ سال گذشته افزايش يافته است. اگرچه نرخ رشد آن هر سال متغير است. نخستين علت افزايش تمركز دى اكسيد كربن در جو به دوره فعاليت هاى نيمه صنعتى و استفاده از سوخت هاى فسيلى مربوط است. متصاعد شدن ساليانه دى اكسيد كربن از سوخت هاى فسيلى در دهه ۹۰ ازحدود ۴۰۶ به ۶۰۰ تا ۶۰۸ افزايش يافته است. متصاعد شدن ساليانه دى اكسيد كربن پس از سالهاى ۱۹۹۰ از ۱۰۶ تا ۲۰۷ و ۱۰۸ تا ۹۰۹ GTC افزايش يافتند. اگرچه ارزيابى هاى فوق، به طور ميانگين اندازه گيرى مى شوند اين افزايش در سالهاى ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ از ۲۵۰۳ تا ۲۷۰۵ GTC بوده است. تمركز متان در جو زمين به دليل فعاليت هاى نيمه سوختى در اوايل دهه ۹۰ از ۷۱۵ (Parts Per Billion) PPB (۷۱۵ مولكول گاز گلخانه اى در هر يك بيليون مولكول هواى خشك) به ۱۷۳۲ PPB و در سال ۲۰۰۵ به ۱۷۷۴ PPB افزايش يافت. بخش اعظم افزايش قابل مشاهده تمركز متان جو به فعاليت هاى صنعتى و انسانى و كشاورزى و سوخت هاى فسيلى ارتباط دارد. اما تاثير عوامل ديگر خيلى قطعى نيست.پس از سومين ارزيابى متخصصان درك بهترى نسبت به نفوذ گاز و سرماى حاصل از فعاليت هاى انسانى بر آب و هوا، دست يافته اند در نتيجه از سال ۱۷۵۰ براى بيان اين موضوع كه فعاليت هاى انسانى يكى از علل گرماى زمين است، اعتماد به نفس بيشترى كسب كرده اند.نيروى تركيبى تابش خورشيد بر افزايش دى  اكسيد كربن، متان و اكسيد نيتروژن جو ارتباط دارد و نرخ افزايش آن در طول عصر صنعتى نسبت به ۱۰۰۰۰ سال پيش از آن تفاوت چشمگير دارد.دى اكسيد كربن نيروى تابش خورشيد از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ تا ۲۰ درصد افزايش يافته است. بيشترين تغيير در هر دهه در ۲۰۰ سال گذشته رخ داده است.فعاليت هاى انسانى و گازهاى موجود در هوا (شامل سولفات، كربن سياه، نيترات و گرد و غبار) هواى سرد را به وجود مى آورند. همچنين اين گازها در پيدايش ابرهاى سطح زمين بى تاثير نيستند.تغييرات لايه ازن با خروج مواد شيميايى از آن (شامل اكسيد نيتروژن، مونوكسيد كربن و هيدروكربن ها) و نيروى مستقيم خورشيد با تغييرات هالوكربن ها ارتباط مستقيم دارند.از سال ۱۷۵۰ تغييرات به وجود آمده در تابش خورشيدى ، منجر به يك نيروى تابش با قدرت بالاى ۰۱۲+ wm- (مقياس اندازه گيرى انرژى) شده است.
مشاهدات مستقيم از تغييرات اخير اقليمى
پس از سومين ارزيابى با درك بهتر چگونگى تاثير آب  و هوا در فضا و زمان، متخصصان به داده هاى گسترده تر و اطلاعات جغرافيايى وسيع تر دست يافته و به درك عميق ترى از متغيرها و اندازه گيرى متنوع تر رسيده اند. از دهه ۶۰ مشاهدات جامعى از ذوب شدن توده هاى يخى و برفى وجود دارد . اگرچه اين داده ها در هر منطقه اى محدوديت هاى خود را داراست.گرم شدن سيستم اقليمى كره زمين موضوعى مبرهن است شواهد اين موضوع افزايش ميانگين دماى هواى كره زمين ، درجه حرارت اقيانوس ها، ذوب شدن برف ها و يخ ها و افزايش دماى سطح درياها هستند۱۲. سال گذشته (۲۰۰۶-۱۹۹۵) گرم ترين سالهاى ركورد ثبت درجه حرارت سطح كره زمين بوده است.گرماى زمين در ۵۰ سال گذشته تقريباً دو برابر ۱۰۰ سال گذشته است . افزايش دماى كلى زمين از سال هاى ۱۸۵۰ ـ ۱۸۹۹ تا ۲۰۰۱ ـ ۲۰۰۵ ۰۵۷، تا ۰۹۵ درجه سانتيگراد است تاثيرات گرماى محيط هاى روستايى جزيره ها واقعى اما محلى هستند.
ميانگين حجم بخار آب از دهه ۸۰ بر بالاى زمين و اقيانوس ها همانند لايه بالايى جو، افزايش يافته است. اين افزايش با بخار آب اضافى كه هوا را گرم مى كند، ارتباط دارد.از سال ۱۹۶۱ مشاهدات نشان مى دهد كه ميانگين دماى هواى اقيانوس هاى زمين تا عمق حداقل ۳۰۰۰ متر، افزايش يافته و بنابراين اقيانوس بيش از ۸۰ درصد گرماى زمين را در خود جذب كرده و به گرماى زمين مى افزايد اين گرما، افزايش دماى سطح درياها را نيز در پى دارد.قطعات يخى و برف هاى كوهستان به طور ميانگين در دو نيمكره زمين كاهش يافته اند. كاهش چشمگير آنها به افزايش دماى سطح دريا منجر شده است.پس از سومين گزارش تاكنون، داده هاى جديد نشان مى دهد كه كاهش حجم قطعات يخى گرين لند و آنتاركتيكا پس از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ افزايش دماى سطح درياها را در پى داشته است. سرعت جارى شدن قطعات يخى گرين لند و آنتاركتيكا به صورت آب روان، افزايش يافته است. كاهش حجم يخ ها نشان  دهنده اين نكته است كه بيشترين حجم يخ هاى آنتاركتيكا و تقريباً نيمى از قطعات يخى گرين لند در حال آب شدن هستند.از سال ۱۹۶۱ تا ۲۰۰۳ اوج افزايش دماى سطح درياها بود و با اطمينان مى توان گفت كه ميزان قابل توجهى از افزايش دماى سطح درياها از قرن نوزدهم تا بيستم وجود دارد.از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ تغييرات اقليمى با افزايش سطح آب درياها مستقيم در ارتباط بودند. اين اطلاعات با استفاده از ماهواره هاى پيشرفته به دست آمده است طى سالهاى ۱۹۶۱ تا ۲۰۰۳ تغييرات اقليمى كمتر از افزايش سطح آب درياها بودند. حتى در سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۹۰ اين اختلاف چشمگيرتر بود.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
2.54591s, 18q