چگونه با معلولان ارتباط برقرار کنيم

۱۳۹۳/۱۲/۱۶ - ۱۰:۰۷ - کد خبر: 140917
چگونه با معلولان ارتباط برقرار کنيم

سلامت نیوز:ارتباط برقرار کردن با فردي که دچار ناتواني فيزيکي، جسمي يا ذهني است، کمي سخت است زيرا هميشه اين بيم و نگراني وجود دارد که اشتباهي ناخواسته باعث ناراحتي فرد شود. برخي افراد دچار آرتريت هستند يا محدوديت فيزيکي ديگري دارند و قادر نيستند از پله ها بالا بروند. برخي مشکل شنوايي دارند و ...

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه خراسان ،بايد دانست خطر ناتواني جسمي و معلوليت همه افراد را تهديد مي کند و بدون ترديد زماني مي رسد که همه ما به کمک ديگران نياز پيدا خواهيم کرد. از طرفي همه معلوليت ها قابل رويت نيست از جمله ناشنوايي، مشکل گفتاري و ...

خيال نکنيد فردي به ظاهر سالم که رو به روي شما ايستاده است، هيچ ناتواني جسمي ندارد. شايد هم فردي که به نظر شما مشکل معلوليت دارد، سالم باشد و به کمک ديگران نيازي نداشته باشد. بنابراين، خوب است که در اين زمينه دقت کنيد.

اغلب معلولان به وضعيت خود عادت کرده اند؛

برخي از معلوليت ها مادرزادي است و برخي به علت تصادف، بيماري و ... ايجاد مي شود. افراد دچار هر نوع معلوليتي که باشند، ياد مي گيرند چگونه با آن کنار بيايند. اغلب آن ها در انجام دادن کارهاي روزمره مستقل هستند و به کمک ديگران نياز چنداني ندارند.

البته افرادي که بر اثر تصادف معلول مي شوند نسبت به افرادي که معلوليت مادرزادي دارند، به کمک بيشتري نياز پيدا مي کنند. از اين که از يک فرد معلول بخواهيد کاري انجام دهد، بيم نداشته باشيد، مگر اين که کاري باشد که از توانايي او خارج باشد.

خود را به جاي او بگذاريد؛

براي چند لحظه خودتان را جاي او بگذاريد؛ در اين شرايط دوست داريد بقيه چه رفتاري با شما داشته باشند؟ با اين افراد همانند افراد ديگر سخن بگوييد. در محل کار يا کلاس با آغوش باز از آن ها استقبال کنيد. به آن ها خيره نشويد. در برابر آن ها فخرفروشي نکنيد و درباره معلوليت آن ها کنجکاوي نکنيد؛ دانستن مشکل آن ها مهم نيست؛ مهم اين است که با آن ها برخورد و رفتار عادي و مناسبي داشته باشيد.

در صورت نياز، درباره معلوليتشان سوال کنيد؛

اگر آگاهي پيدا کردن درباره معلوليت يک فرد، وضعيت را بهتر مي کند، مي توانيد سوال هاي لازم را بپرسيد. به احتمال زياد، درباره اين موضوع هزاران بار از آن ها سوال شده است. در صورتي که اين مشکل به علت حادثه تلخي رخ داده باشد، امکان دارد نخواهند درباره آن صحبت کنند.

سن و معلوليت به هم ربط ندارد؛

درست است که با بالا رفتن سن، قدرت شنوايي، ديد و حرکت فرد تحت تأثير قرار مي گيرد اما معلوليت مربوط به سن نيست و بسياري از جوانان نيز دچار اين مشکل مي شوند.

برقراري ارتباط مناسب؛

با افرادي که دچار ناتواني جسمي هستند، مانند کودک رفتار نکنيد، با صداي بلندتر سخن نگوييد و ... با اين کار به آن ها القا مي کنيد که توانايي لازم را براي انجام کارهايشان ندارند. همچنين هنگام صحبت کردن با آن ها به هيچ وجه از کلمات تحقيرآميز استفاده نکنيد.

مستقيم با خود فرد صحبت کنيد نه با پرستار او؛

يکي از کارهاي ناراحت کننده، اهميت ندادن به شخص معلول و صحبت نکردن مستقيم با وي است. اگر فرد روي صندلي چرخدار باشد، سعي کنيد در حالي که نشسته ايد و هم سطح او قرار داريد، با وي سخن بگوييد.

به فرد معلول احترام بگذاريد؛

شايد لم دادن روي صندلي چرخدار برايتان جالب باشد اما اين حرکت براي فردي که روي آن صندلي مي نشيند ناراحت کننده است. اين امر شامل تمامي وسايلي مي شود که اين افراد در زندگي روزمره شان از آن استفاده مي کنند.

صبور باشيد و در صورت نياز سوال کنيد؛

صحبت کردن فردي که دچار مشکل گفتاري است، شايد وقت گير باشد اما بايد بگذاريد با آرامش حرف خود را بزند. اگر متوجه حرف او نشديد، با احترام کامل سوال کنيد.

در راه آن ها قرار نگيريد؛

براي فردي که روي ويلچر نشسته است، راه را باز کنيد و از جلوي فرد نابينا کنار برويد و در صورتي که واقعا نياز به کمک داشت، با احترام کامل از وي اجازه بگيريد و به وي کمک کنيد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
1.93484s, 20q