تكدي‌گري رسمي شكل نگيرد

۱۳۹۴/۰۲/۲۴ - ۱۰:۴۷ - کد خبر: 147932
تكدي‌گري رسمي شكل نگيرد

سلامت نیوز:اين نهادهاي جديد متناسب با اهداف انقلاب اسلامي كه حمايت از محرومان، فقرزدايي و عدالت اجتماعي بود ايجاد شدند. اينكه آيا اين نهادها توانستند به اهداف خود دست يابند جاي بحث دارد. آيا اين سازمان‌ها توانسته‌اند از تعداد فقرا كم كنند؟ كمك‌هايي كه به افراد مي‌شود هدفمند بوده است؟ و بسياري از مسائل ديگر درباره فعاليت اين نهادها وجود دارد كه احتياج به بررسي بيشتر دارند. در فعاليت اين نهادها هدف مغفول مانده است.

به گزارش سلامت نیوز، محمد زاهدي‌اصل، مددكار اجتماعي و استاد دانشگاه در روزنامه آرمان نوشت: در سال 1357 كه انقلاب اسلامي پيروز شد تعداد سازمان‌هايي كه در عرصه رفاه اجتماعي فعاليت مي‌كردند كم نبودند اما با توجه به طبيعت و موقعيتي كه داشتند نمي‌توانستند نيازهاي مردم را بعد از انقلاب پاسخ گويند. اين سازمان‌ها از يكسو به‌دليل وابستگي‌هايي كه به رژيم گذشته داشتند نمي‌توانستند پاسخگوي نيازهاي بعد از انقلاب باشند و از سوي ديگر، ماهيت فعاليت‌هاي آنها به صورتي بود كه امكاناتشان بيشتر در اختيار معترضان قرار مي‌گرفت تا نيازمندان واقعي.

نيازمندان واقعي به دلايلي مانند ناآگاهي از فعاليت‌هاي اين سازمان‌ها يا عدم رغبت نيازمندان به گرفتن كمك از اين سازمان‌ها از كمك‌هاي سازمان‌هاي رفاهي محروم مي‌ماندند. ناتواني و ناكارامدي سازمان‌هاي قبل از انقلاب به ايجاد سازمان‌هاي جديدي بعد از انقلاب منجر شد. از ادغام حدود 12 عدد از اين سازمان‌ها، سازمان بهزيستي شكل گرفت. كميته امداد امام خميني (ره) هم از ديگر نهادهايي بود كه در اين ايام شكل گرفت. نهادها يكي پس از ديگري شكل گرفتند.

اين نهادهاي جديد متناسب با اهداف انقلاب اسلامي كه حمايت از محرومان، فقرزدايي و عدالت اجتماعي بود ايجاد شدند. اينكه آيا اين نهادها توانستند به اهداف خود دست يابند جاي بحث دارد. آيا اين سازمان‌ها توانسته‌اند از تعداد فقرا كم كنند؟ كمك‌هايي كه به افراد مي‌شود هدفمند بوده است؟ و بسياري از مسائل ديگر درباره فعاليت اين نهادها وجود دارد كه احتياج به بررسي بيشتر دارند. در فعاليت اين نهادها هدف مغفول مانده است. فعاليت‌ها به گونه‌اي اجرا مي‌شود كه نيازمندان به‌جاي اينكه به خودشان بيشتر متكي شوند دست نياز به سوي اين سازمان‌ها دراز كرده‌اند. اين نهادها فلسفه وجوديشان اين بود كه در جامعه فقيري وجود نداشته باشد. اماباید تلاش شود تکدی گری رسمی شکل نگیرد. اين افراد براي ماهانه‌اي كمتر از 60 يا 70 هزار تومان كه مشكلي از زندگيشان حل نمي‌كند، دست به سوي دولت دراز كرده‌اند.

گاهي اوقات آمارهايي منتشر مي‌شود مبني‌بر اينكه توانمندسازي محقق شده است اما آيا تا به حال بررسي شده است كه اين خدماتي كه به افراد نيازمند داده مي‌شود باعث وابستگي آنها شده است يا مستقل‌شان كرده است؟ حفظ شأن و منزلت انسان‌ها مهم‌تر از پولي است كه به آنها مي‌دهيم. برخی از كارهايي كه اين سازمان‌ها انجام مي‌دهند از نظر علمي و حرفه‌اي مورد تاييد نيست. براي اينكه بفهميم كميته امداد و سازمان‌هاي مشابه در رسيدن به اهداف خود چقدر موفق بوده‌اند، لازم است تحقيقات لازم صورت گيرد. يكي از مشكلات سازمان‌ها در گزارش دادن از عملكردشان توجه به آمارهاست بدون اينكه، اين آمارها تطابق چنداني با واقعيت داشته باشند. احتياج به برگزاري همايش‌هاي مختلفي است كه به خوبي موفقيت اين سازمان‌ها را در رسيدن به اهدافشان مورد بررسي قرار دهند. بايد تاثيرات اين خدمات سنجيده شود و بعد از آن بازنگري‌هاي لازم در عملكرد اين سازمان‌ها صورت گيرد.

در عين حال مي‌توان از تجربيات ديگر كشورها هم در اين زمينه استفاده كرد. اين سازمان‌ها اگر قصد دستيابي به اهداف خود را كه كمك به محرومان و فقرزدايي از جامعه است دارند لازم است نوع فعاليت‌هاي خود را تغيير دهند. بسترسازي براي اشتغال نيازمندان يا آموزش يك فن به آنها يا دادن ابزار كار به آنها و توانمند كردنشان از جمله راه‌حل‌هايي هستند كه مي‌توانند نيازمندان جامعه را تامين كنند. با انجام اين فعاليت‌ها شأن و منزلت افراد حفظ و در كنار آن توانمند هم مي‌شوند. رسيدن به اين اهداف باعث مي‌شود كه خير دنيا و آخرت هم براي اين افراد و هم براي مسئولان تامين شود. نگاه فرهنگي در كميته امداد به نظر من به معناي اين است كه به نحوي به افراد كمك شود كه عزت‌نفس افراد حفظ شود، آنها احساس سرزندگي كنند و اسرار زندگي‌شان برملا نشود.

با توانمند كردن اين افراد كاري كنيم كه دست نياز به سوي كسي دراز نكنند. نگاه فرهنگي يعني بستر اشتغال را براي اين افراد ايجاد كنيم و با توانمندكردن آنها كاري كنيم كه ديگر محتاج بنياد‌ها و سازمان‌هاي خيريه نباشند. اميدوارم در جامعه به جايي برسيم كه ديگر احتياجي به حضور اين سازمان‌ها نداشته باشيم. ما جامعه فقيري نيستيم ولي بعضا برخی سوءمديريت‌ها باعث شده است فضايي ايجاد شود كه برازنده جامعه ما نباشد. در جامعه بايد به جايي برسيم كه سال به سال از نيازمندي‌ها كاسته شود تا به مرحله‌اي برسيم كه ديگر كسي نيازمند نباشد و اين سازمان‌ها مجبور به تغيير كاربري شوند و نوع فعاليت‌هاي خود را در جامعه تغيير دهند.


نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.14462s, 20q