احداث کارخانه‌کمپوست در منطقه حفاظت شده لیسار

۱۳۹۶/۰۱/۲۰ - ۱۳:۵۰ - کد خبر: 209731
احداث کارخانه‌کمپوست در منطقه حفاظت شده لیسار

سلامت نیوز: بحران مديريت پسماند در گيلان به‌ نقطه‌اي رسيده است كه مسئولان دست به‌دامن هر پروژه‌اي براي حل آن مي‌شوند. براي آن‌ها ديگر تفاوتي ندارد كه اين پروژه خود يك طرح ضدمحيط‌زيستي است؛ تنها مساله مهم، حل آن با هر شرط و هر شکلی است.

به گزارش سلامت نیوز، قانون نوشت: در آخرين شاهكار مسئولان استان گيلان بخشي از منطقه حفاظت شده ليسار به شهرداري تالش براي احداث كارخانه كمپوست واگذار شده است. در اين ميان موافقت اداره كل محيط زيست استان گيلان موجب شوك همه فعالان محيط زيست كشور شده است. موافقت اداره محيط زيست گيلان با يك طرح زيست محيطي موجب شده است كه فعالان محيط زيست گيلان، فرياد دادخواهي و اعتراض خود را در قالب نامه‌اي به معصومه ابتكار رسانده‌اند.

داستان واگذاري

رامين محمديان، دبير پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی استان گیلان درباره واگذاري غيرقانوني بخشي از منطقه حفاظت شده ليسار به «قانون» مي‌گويد:«3هكتار از منطقه حفاظت شده ليسار در روستاي قمبرمحله، در قالب طرح احداث كارخانه كمپوست به شهرداري تالش واگذار شده است. اين اتفاق، سال 82 در زمان مديريت خانم ابتكار در سازمان حفاظت از محيط‌زيست رخ داده است. در آن زمان ابوالفضل تهراني، مديركل وقت نظارت و بازرسي سازمان محيط زيست براساس يك نامه اين اراضي را به شهرداري تالش واگذار مي‌كند. بندهاي قيد شده در اين نامه گواه روشني بر غيركارشناسي و غيرقانوني بودن اين اقدام است. در بند 2 اين نامه آمده است: اراضي مذكور به‌صورت موقت و صرفا براي اجراي طرح كارخانه كمپوست در يك مدت زمان محدود واگذار شده است. حال پرسش اين است چگونه مي‌شود يك كارخانه كمپوست به‌صورت موقت احداث كرد. كمپوست يك كارخانه دايمي است و هنگامي‌كه احداث مي‌شود ، ديگر موقت نيست؛ حتي اگر جابه‌جا نيز شود، اتلاف بيت‌المال است. همچنين در بند چهارم اين نامه قيد شده است كه پس از انقضاي زمان واگذاري موقت، بايد نسبت به تخليه منطقه و انتقال كارخانه به مكان جديد اقدام شود و سيماي محل به حالت طبيعي و اوليه خود بازگردد».

نامه‌ غيركارشناسي و غيرقانوني محيط‌زيست

محمديان افزود:« تمامي بندهاي اين نامه، نشان‌دهنده غيرتخصي بودن آن است و اين بنده‌ها يك بازي با واژگان براي كم كردن فشارهاي فعالان محيط‌زيست بوده است؛ چراكه هر مسئولي به‌خوبي مي‌داند كه نمي‌توان يك كارخانه كمپوست را انتقال داد. در زمان واگذاري اراضي منطقه حفاظت شده ليسار به شهرداري تالش،اعتباري به اين پروژه اختصاص داده شد. از سال 82 تاكنون اين كارخانه به‌صورت يك اسكلت نيمه‌كاره باقي مانده است. قبل از اجراي اين طرح در آن بخش از ليسار يك جنگل انبوهي وجود داشت كه درحال حاضر ديگر خبري از آن جنگل انبوه نيست و به‌خاطر كارخانه كمپوست تخريب شده است».

تكرار يك اشتباه

محمديان با اشاره به قانون واگذاري اراضي مناطق چهارگانه حفاظت شده، عنوان مي‌كند:« براساس قانون، واگذاري اراضي در منطقه حفاظت شده برعهده شوراي‌عالي حفاظت محيط زيست است. در اين شورا رييس جمهور، رييس سازمان حفاظت محيط زيست و چند وزارت‌خانه ديگر عضو هستند. در سال 82 يك اشتباه فاحش رخ داد و اين اراضي واگذار شد.حال مساله اين است چرا دوباره سازمان محيط زيست در سال 95 مرتكب اين خطا شده است و مجددا نامه واگذاري اراضي منطقه حفاظت شده به شهرداري تالش را تاييد كرده است. مديركل محيط زيست استان گيلان براي صدور اين مجوز به نامه‌ غيركارشناسي و غيرقانوني سال 82 مديركل وقت نظارت و بازرسي سازمان محيط زيست استناد كرده است.

اين مشكلي است كه اداره كل محيط زيست استان گيلان به آن هيچ توجه‌اي نكرده است. اين مساله موجب شده است كه در سفر نوروزي رييس جمهور به استان گيلان اين موضوع از سوي پويش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی استان گیلان به خانم ابتكار انتقال داده شود. متاسفانه مديركل حفاظت محيط‌ زيست گيلان در جواب نامه پويش به خانم ابتكار گفته‌ است كه اين پويش ناآگاه، غيركارشناس و ضد دولت است. اين درحالي است كه تمامي مستندات اين پرونده همراه با نامه پويش پيوست شده است. اين‌گونه اظهارنظرهاي غيرمسئولانه، موجب زير سوال‌رفتن شعارهاي محيط زيستي دولت روحاني مي‌شود». او درباره اعتبار اختصاص داده شده از سوي استانداري به شهرداري تالش براي اجراي كارخانه كمپوست، مي‌گويد:«استانداري گيلان در كارگروه مديريت پسماند براي حل معضل زباله تالش، اعتباري درحدود يك ميليارد و دويست ميليون تومان براي احداث كارخانه كمپوست اختصاص داده است. شنيده‌ها حاكي از آن است كه براي اين اعتبار يك مدت زمان محدود درنظر گرفته شده است. شهرداري تالش نيز براي جلوگيري از بازگشت اين اعتبار رايزني‌هايي با اداره كل محيط زيست گيلان انجام مي‌دهد كه در نهايت منجر به موافقت سازمان محيط زيست با اجراي اين طرح در اراضي حفاظت شده منطقه ليسار مي‌شود ».

اجازه تمديد مجوز را داده‌ام

همچنين مدیرکل محیط زیست استان گیلان در مصاحبه‌اي با مهر درباره دلیل موافقتش با اجراي این طرح می‌گوید: «من موافقت نکرده‌ام، اجازه تمدید مجوز داده‌ام، چرا که آنجا در گذشته با مجوز حقوقی سازه ایجاد شده است. سالن و سوله‌های بزرگ در مقیاس دو هزار و هفتصد متر ساخته شده است و ساختمان‌ها پیشرفت فیزیکی بالای هفتاد درصد داشته است».

قربانعلی محمدپور تاکید می‌کند: «برای این کار 10هکتار صورتجلسه شده بود که ما تنها سه هکتار آن را تایید کردیم و گفتیم هفت هکتار بقیه را باید احیا کنید و برگردانید. ۲۷۰۰ متر سوله‌سازی کرده‌اید و آن سه هکتاری که سال ۱۳۸۲ به شما مجوز داده‌اند ما تنها برای کار کمپوست به شما مجوز می‌دهیم. ما به راه‌اندازی کارخانه کمپوست مجوز می‌دهیم تا بتوانیم پنج محلی که الان به‌طور غیراصولی از جمله کنار طرح سالم‌سازی دریا زباله دفع می‌شود را جمع‌آوری کنیم و همه اینجا تجمیع شود و این اقدام بعد از اینکه بتواند گزارش ارزیابی را به تایید برساند بلامانع است».

مدیرکل محیط زیست استان گیلان می‌گوید: «بخش مورد نظر عملا در مرز منطقه است. آنجا که زیستگاه حساس پلنگ نیست. ما فقط یک تمدید مجوز انجام داده‌ایم و کاملاهم سختگیرانه نسبت به آن عمل کرده‌ایم و تهیه و ارسال ارزیابی اثرات زیست‌محیطی را هم قید کردیم و گفتیم این تمدید منوط به این کارها صورت می‌گیرد».

محمدپور با بیان اینکه کمپوست در استان‌های شمالی تمهیدات خاص خودش را دارد، می‌گوید: «سال ۱۳۸۲ این بحث‌ها ارزیابی نمی‌خواست اما الان در بحث کمپوست ارزیابی نیاز است. باید در نظر داشته باشیم که کمپوست در کنار زباله‌سوز و ورمی کمپوست ،کمک کننده ما در مدیریت پسماند است. در همین ایامی که گذشت هفت میلیون و سیصد هزار نفر مهمان داشتیم. استانی که در طول سال حدود ۳۵ میلیون نفر مهمان وارد آن می‌شود و یک سوم جمعیت کشور مهمان آن می‌شود، باید تمهیداتی داشته باشد؛ بنابراین راه‌اندازی این کارخانه در راستای برنامه‌های محیط زیستی است. من البته تا زمانی که گزارش دقیق سازمان و بررسی‌های دقیق را نداشته باشیم، مساله زیستگاه حساس را رد نمی‌کنم. این کاری که انجام می‌دهیم کاملا در راستای برنامه‌های محیط زیستی استان است وامیدواریم هیچ مشکلی برای زیستگاه حساس ما در لیسار ایجاد نمی‌کند. با توجه به سرمایه‌گذاری عظیمی که آنجا از قبل انجام شده، از نظر سازه و عمرانی بالای ۷۵ درصد پیشرفت فیزیکی داشته‌اند. این یک تمدید مجوز زیست محیطی است».

اعتراض پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی گیلان

در نامه پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی استان گیلان كه خطاب به معصومه ابتکار، معاون رییس‌جمهور و ریاست سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور نوشته شده، آمده است: «پیرو نامه مورخ اول دی سال 82 سازمان حفاظت محیط‌زیست (از سوی ابوالفضل تهرانی، مدیرکل نظارت و بازرسی، خطاب به مدیرکل محیط زیست گیلان) با واگذاری موقت سه هکتار از اراضی منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی لیسار جهت احداث کارخانه تولید کمپوست ـ واقع در جوار روستای قنبر محله ـ موافقت شده بود و هر چند برگرداندن سیمای منطقه به حالت اول در دستور کار این نامه بوده اما آگاه‌هستید که واگذاری اراضی مناطق حفاظت‌شده جهت احداث کارخانه غیرقانونی و کاملا غیرفنی بوده است.

پس از گذشت ۱۳ سال از واگذاری و تخصیص اعتبارات، که هیچ‌گونه عملیاتی برای ساخت کارخانه تولید کمپوست صورت نپذیرفت، اخیرا به موجب صورت‌جلسه مورخ دهم بهمن سال 95، مربوط به هفتمین نشست کارگروه مدیریت پسماند استان گیلان به ریاست حجت شعبانپور، معاون استاندار، که در دفتر امور عمرانی استانداری تشکیل شد، به ضرورت اجرای کارخانه کمپوست یا زباله‌سوز در تالش توسط شهرداری تاکید و دوباره طرحی در این زمینه مصوب شد. بر این اساس، شهرداری تالش طی نامه مورخ چهارم لسفند 95 از ریاست اداره محیط زیست تالش سه هکتار زمین واقع در منطقه حفاظت‌شده یاد شده را درخواست کرد و سه روز بعد قربانعلی محمدپور، مدیرکل محیط زیست گیلان، طی نامه مورخ هفتم ایفند نود و پنج در خصوص اجرای کارخانه کمپوست در جوکندان تالش- واقع در منطقه حفاظت‌شده لیسار - اعلام موافقت کرده و مجوز باطل‌شده (به شماره ۳۱۴۱–۱/۱۴ مورخ 24 مهر سال 82 را تمدید و از نظر اداره کل بلامانع اعلام کرده است».

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
6.28058s, 18q