هزینه درمان بیماران روانی دیوانه‌کننده است

۱۳۹۲/۰۸/۰۴ - ۱۰:۵۶ - کد خبر: 85335
سلامت نیوز : یک نفر از هر پنج نفر در کشور دچار اختلالات روانی است. این آمار را وزارت بهداشت منتشر کرده و البته در ارائه این آمارها، اختلالات روانی خفیفی مثل اضطراب و افسردگی هم به حساب آمده است، اما در بین همین جمعیت 20 درصدی، حدود یک درصد از شهروندان جامعه، به اختلال روانی شدید مبتلا هستند که بسیاری از آنها به خدمات بستری نیاز دارند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از جام جم ؛ آن گونه که کاظم ملکوتی، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران گفته است، میانگین هزینه بستری یک شبانه روز برای بیماران روانپزشکی یک میلیون و 800 هزار تومان است و هزینه ویزیت در منزل در یک سال یک میلیون و 400 هزار تومان می شود که حتی به میزان یک بار نوبت بستری هم نیست.

به گفته این متخصص، طبق برآوردها سه تا پنج درصد بیماران دچار اختلالات شدید روانی هستند و سالی یک بار به بستری نیاز دارند.

حالا فرض کنید که یک بیمار مبتلا به اختلال روانی حاد، سالی دوهفته در بیمارستان بستری شود، با یک حساب سرانگشتی می بینید که خانواده این بیمار، مجبور است چند میلیون تومان برای مداوای موقت بیمار، هزینه کند.

بدترین قسمت ماجرا هم اینجاست که بسیاری از خدمات روانپزشکی، فاقد پوشش بیمه ای هستند و نظام بهداشت و درمان، کمک به این بیماران را فراموش کرده است.

سرپرستار یکی از بیمارستان های خصوصی ویژه بیماران مبتلا به اختلال روان در تهران به جام جم می گوید: هزینه دو هفته بستری بیماران روانپزشکی در بخش خصوصی بین چهار تا پنج میلیون تومان است که در این مدت، خدمات پزشکی مثل دارو، ویزیت پزشک و بستری مداوم در بیمارستان به بیمار ارائه می شود.

او درباره هزینه های بخش دولتی هم خاطرنشان می کند: درست است که بیماران روانپزشکی در بخش های دولتی می توانند از بیمه سر تخت (بیمه ایرانیان) استفاده کنند و هزینه هایشان را تا 300 هزار تومان برسانند، اما مشکل اینجاست که در بخش دولتی، به زحمت تخت خالی پیدا می شود و خدماتش هم اصلا قابل مقایسه با بخش خصوصی نیست؛ به همین دلیل هم بسیاری از بیماران که نیاز اورژانسی به خدمات روانپزشکی دارند، مجبور می شوند که بخش خصوصی را انتخاب کنند.

کمبود 5000 تخت روانپزشکی در کشور

دکتر علی اکبر نجاتی صفا، عضو هیات علمی دانشگاه تهران و دبیر علمی همایش انجمن روانپزشکان ایران نیز کمبود تخت های روانپزشکی در کشور را تائید کرده و در گفت وگو با جام جم خاطرنشان می کند: هم اکنون حداقل به 5000 تخت روانپزشکی بیشتر در کشور نیاز داریم تا بتوانیم جوابگوی بیمارانی باشیم که اغلب آنها هم از خانواده های کم بضاعت هستند.

با وجود آن که بسیاری از بیماران روانپزشکی با کمبود تخت خالی روبه رو هستند، آمارهای ستاد مبارزه با مواد مخدر نیز از این حکایت دارد که نیمی از تخت های روانپزشکی موجود، در اختیار معتادان مواد مخدر روانگردان مثل شیشه است که همین موضوع نیز پیدا کردن تخت خالی برای بیماران غیرمعتاد را سخت تر کرده است.

خدمات روان درمانی، خارج از پوشش بیمه ها

همین چند روز قبل بود که نماینده وزارت بهداشت در شورای عالی نظام پزشکی، تاکید کرد که بیماران 80 درصد هزینه های درمان را پرداخت می کنند و در واقع با این حساب، بیمه های درمانی تنها 20 درصد از هزینه های درمان را پرداخت می کنند.

این مساله در مورد بیماران مبتلا به اختلالات روانی ، بغرنج تر است و بسیاری از خدمات درمان این بیماران، تحت پوشش بیمه قرار نمی گیرد.

نجاتی صفا یادآوری می کند که هم اکنون بیمه ها بجز پوشش برخی داروهای روانپزشکی، دیگر خدمات از جمله روان درمانی را پوشش نمی دهند؛ در حالی که یکی از عمده درمان های این بیماران، خدمات روان درمانی است.

جدای از تحت پوشش قرار نگرفتن بیمه خدمات روان درمانی، خدمات مشاوره برای این بیماران و حتی برای عموم مردم هم تحت پوشش هیچ بیمه ای نیست و به نظر می رسد که مسئولان نظام سلامت همچنان گمان می کنند که این خدمات برای بهبود اوضاع سلامت روان جامعه، غیرضروری است.

چرا تخت های روانپزشکی افزایش نمی یابد؟

با وجود آن که کارشناسان نظام سلامت، بر کمبود تخت های روانپزشکی تاکید دارند، حال پرسش اینجاست که چرا بیمارستان ها تعداد تخت های روانپزشکی را افزایش نمی دهند؟

دکتر محمدباقر صابری، روانپزشک و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران در گفت وگو با جام جم توضیح می دهد: برخی بخش های خدماتی بیمارستان ها که در آن کارهای تشخیصی مثل رادیولوژی و ام.آر.آی انجام نمی شود، بخش هایی هستند که درآمدزا نیستند و بیمارستان ها هم علاقه ای به توسعه این بخش ها ندارند.

به گفته صابری، بخش سوختگی و بخش روانپزشکی در بیمارستان ها از جمله این بخش ها هستند.

مدیرکل پیشین دفتر سلامت روانی وزارت بهداشت، همکاری نکردن برخی روانپزشکان را هم یکی دیگر از مشکلات این بیماران می داند و عنوان می کند: در حالی که بسیاری از داروهای بیماران روانپزشکی تحت پوشش بیمه نیست، اما در همین شرایط، برخی روانپزشکان با تجویز داروهای خارجی، هزینه های بیماران را افزایش می دهند؛ در حالی که مشابه داخلی همین داروها هم در بازار وجود دارد.

راه حل چیست؟

تعداد بیماران روانپزشکی نیاز به بستری با مصرف مواد مخدر سنگین، رابطه مستقیم دارد و به همین دلیل می توان گفت تا وقتی معتاد به مواد روانگردان در کشور وجود دارد، بیمار نیاز به بستری هم روز به روز افزایش پیدا می کند.

علاوه بر این گروه معتادان، برخی دیگر از بیماران روانپزشکی هم به دلیل بیماری هایی همچون اسکیزوفرنی در بیمارستان ها بستری هستند که بیماری آنها هم لزوما ربطی به مواد مخدر ندارد.اما نکته اینجاست که هر دو گروه از این بیماران به هر دلیلی که نیاز به بستری داشته باشند، وظیفه نظام درمان است که آنها را بدون نگاه به سابقه و گذشته آنها مورد حمایت درمانی قرار دهد.

مسعود پزشکیان، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در گفت وگو با جام جم بر این باور است که راه حل حمایت از این بیماران، نباید موردی و مقطعی باشد و باید موضوع را از ریشه حل کرد.

پزشکیان معتقد است ، اگر قانون برنامه پنجم توسعه به طور کامل اجرا شود و همه افراد جامعه، مطابق این قانون تحت پوشش یک بیمه فراگیر قرار بگیرند، دیگر این بیماران مجبور نخواهند بود که هزینه های سنگین درمان را یک تنه به دوش بکشند.تخصیص عادلانه و منطقی پوشش های درمانی در بین مردم، اختصاص 10 درصد از درآمدهای حاصل از هدفمندی یارانه ها به نظام سلامت و جلوگیری از بی نظمی و رانت در بخش هزینه های درمان، مواردی از این قانون است که به گفته پزشکیان می تواند در صورت اجرای دقیق دولت، مشکلات بیماران روانپزشکی و دیگر بیماران را به صورت ریشه ای حل کند.

البته با وجود این که تاکنون، یک ریال از سهم هدفمندی یارانه ها به نظام درمان اختصاص پیدا نکرده است، بعید به نظر می رسد که دولت به این زودی ها حاضر شود سر کیسه را شل کند و برای حمایت از بیماران روانپزشکی، آستین ها را بالا بزند.

اما نباید فراموش کرد که همواره هزینه های درمان بیماران روانپزشکی نیاز به بستری بسیار کمتر از هزینه های بستری نشدن این بیماران است؛ یعنی در حالی که می توان با تدبیر و درایت، یک درصد از نیروهای فعال جامعه را به جامعه بازگرداند، اما به نظر می رسد که این کار هنوز در گیرودار بروکراسی ها و تخصیص ندادن بودجه های مناسب است.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.67702s, 19q