مرکز امور زنان و خانواده و طرح هايي که جامه عمل نمي پوشد

۱۳۹۲/۰۹/۲۶ - ۱۵:۳۶ - کد خبر: 89091
مرکز امور زنان و خانواده و طرح هايي که جامه عمل نمي پوشد
سلامت نیوز :وقتي در اوايل دولت نهم مرکز مشارکت امور زنان به مرکز امور زنان و خانواده تغييرنام يافت، برآوردهاي اوليه اين بود که اين مرکز با اين تغيير نام خواهد توانست در حوزه مسائل زنان و خانواده و تحکيم خانواده تحولي ايجاد کند و قوي تر و جدي تر از قبل در اين حوزه ها ورود کند، انتظار و برآوردي که هيچ گاه محقق نشد.

سابقه تشکيل مرکز مشارکت امور زنان به سال ۶۷ و مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي برمي گردد که با هدف سياست گذاري و برنامه ريزي در حوزه مسائل زنان با رصد مشکلات زنان در وهله اول در دستگاه هاي اداري و اجرايي و در وهله بعدي در حوزه هاي مختلف اجتماعي، اقتصادي،... و نظارتي بر اجراي قوانين و برنامه ريزي در اين حوزه ايجاد شد.

با تغيير نام اين مرکز از مشارکت امور زنان به مرکز امور زنان و خانواده، اميد مي رفت که جايگاه آن از جايگاه شعاري و باري به هر جهت بودن خارج شود و جايگاهي مقتدر در حد معاونت رئيس جمهور بيابد اما اين گونه نشد و رئيس اين مرکز همچنان در حد مشاور رئيس جمهور باقي ماند و اين تغيير نام و عنوان نيز نتوانست جايگاه آن را از آنچه در گذشته بود فراتر ببرد.

بنا به اذعان بسياري از کارشناسان و دست اندرکاران، مرکز امور زنان و خانواده طي اين سال ها همچنان بر نقش و جايگاه شعاري خود در حوزه زنان باقي مانده و کارنامه قابل قبولي در اين حوزه ارائه نداده است. در حالي که بسياري از مسئولان حوزه اجتماعي، اين مرکز را متولي امور خانواده در کشور ذکر مي کنند که بايد در زمينه تحکيم خانواده، کاهش طلاق، افزايش ازدواج، تسهيل ازدواج، ارائه آموزش مهارت هاي زندگي و... برنامه هاي متقن ارائه کند و اسباب اجراي آن را نيز از طريق دستگاه هاي اجرايي مرتبط فراهم کند.

به عبارت ديگر اين مرکز بايد خوراک بسياري از دستگاه هاي اجرايي را در حوزه خانواده فراهم کند و از طريق اجراي سياست هاي تحکيم خانواده ، قوانين موجود در اين زمينه را پيگيري کند و پلي باشد ميان سياست گذاري و اجرا در اين زمينه و شايد با همين نگاه بود که وقتي در سال ۸۵ کارگروه ملي خانواده با تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي و ابلاغ رئيس جمهور تشکيل شد قرار شد دبيرخانه آن در مرکز امور زنان و خانواده تشکيل شود و اين مرکز مسئول هماهنگي تشکيل جلسات و پيگيري مصوبات باشد. اما آيا اين امر توانست وظيفه مرکز را در اين زمينه پررنگ تر کند و آيا قرار دادن دبيرخانه کارگروه که بعدها به ستاد ملي خانواده تغيير نام يافت توانست شکل اجرايي به اين کارگروه يا ستاد بدهد؟ پاسخ اين سوالات منفي است چرا که از زمان تشکيل اين کارگروه تنها يک يا دوجلسه معارفه تشکيل شده است و تلاشي نيز براي تشکيل اين جلسات صورت نگرفته است.

يکي از دلايلي که از سوي حاج علي اکبري رئيس اسبق سازمان ملي جوانان که صاحب نظر در مسائل خانواده است براي ناکارآمدي مرکز امور زنان و خانواده در بحث تحکيم خانواده و ساماندهي مسائل زنان و خانواده، مطرح مي شود اين است که اين مرکز سال هاست که در حد مشاور رئيس جمهور باقي مانده و از قدرت اجرايي و مانور براي پيگيري و هماهنگي برخوردار نيست و ادامه اين روند به اين شکل نمي تواند نفعي را متوجه حوزه خانواده کند.

بنابه گفته وي وقتي اين مرکز مي تواند در حوزه هاي مورد مسئوليتش موفق عمل کند که از پشتوانه رئيس جمهور و در حد معاونت برخوردار باشد، آن زمان است که مي تواند در هيئت وزيران مسائل و مشکلات زنان و خانواده را مطرح کند، طرح هاي لازم را به دولت ببرد و مصوبه بگيرد.

به هر روي مرکز امور زنان و خانواده گرچه تلاش دارد در حد بضاعت خود فعاليت کند و هر چند وقت يک بار با ارائه خبرهايي، از زدن مهر تعطيلي بر اين مرکز جلوگيري کند اما خبرهاي مطرح شده از سوي مسئولان آن، خبرهايي هستند که از ماهيت آن معلوم است پيگيري و عقبه اجرايي ندارد. خبرهايي از جمله؛ برنامه جامع خانواده تدوين شد، منشور فاطمي تدوين مي شود، طرح جامع انتظام خانواده اجرا مي شود، لايحه امنيت زنان و خانواده در دولت تصويب شد،الگوي پيشرفت زنان تدوين شد، اطلس خانواده تدوين مي شود، تشکيل ستاد ملي زنان و خانواده تشکيل شد و... اين خبرها گرچه رنگ و لعاب جذابي دارند اما بعيد است که اجرايي شود و مثل تمام طرح و برنامه هاي اين مرکز در حد شعار باقي مي ماند.
منبع:روزنامه خراسان
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.48967s, 18q