افراد مبتلا به اختلال پیکا به طور اجباری موادی می خورند که ارزش غذایی ندارند. فرد مبتلا به پیکا ممکن است اقلام نسبتاً بی ضرری مانند یخ بخورد. یا ممکن است چیزهای بالقوه خطرناکی مانند تکه های رنگ خشک شده یا تکه های فلز بخورند. در مورد دوم، این اختلال می تواند منجر به عواقب جدی مانند مسمومیت با سرب شود.

چرا برخی علاقه به خوردن گچ و خاک دارند؟

 کلمه پیکا در لاتین به معنی پرنده ای است که غذاهای فراوان و مختلفی می خورد و در واقع تمایل به خوردن مواد درهم و برهم دارد.پیکا عبارت است از تمایل به خوردن مواد غیر غذایی مانند خاک، گچ، صابون و یخ که شایعترین آن تمایل خوردن به خاک و یخ می باشد.

پیکا یک اختلال خوردن است که در آن افراد به طور اجباری یک یا چند ماده غیرخوراکی مانند یخ، خاک رس، کاغذ، خاکستر یا خاک می خورند. Pagophagia زیرگونه ای از پیکا است. این شامل خوردن اجباری یخ، برف یا آب یخ است.

پیکا اغلب در کنار سایر بیماری های روانپزشکی و ناتوانی های ذهنی رخ می دهد. همچنین می تواند در دوران بارداری ایجاد شود.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از هلث لاین این اختلال اغلب در کودکان و زنان باردار رخ می دهد. معمولا موقتی است اگر شما یا فرزندتان نمی توانید از خوردن مواد غیرخوراکی خودداری کنید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. درمان می تواند به شما کمک کند از عوارض جانبی بالقوه جدی جلوگیری کنید.

پیکا در افرادی که دارای ناتوانی های ذهنی هستند نیز رخ می دهد. اغلب در افراد مبتلا به ناتوانی های رشد شدید شدیدتر و طولانی تر است.


 پیکا در حقیقت به سه دسته کلی تقسیم می‌شود:

  •     خاک خوری
  •     مواد مضری که فاقد موادمغذی هستند
  •     خوردن مواد قندی و نشاسته ای.


برخی فرضیه ها در این مورد وجود دارد که کمبود تغذیه ای فرد، نسبت به مواد مغذی از قبیل آهن، مس، روی و دیگر مواد می باشد و عقیده بر این است که شاید برخی از مواد معدنی که فرد کمبود دارد از این طریق  جایگزین شود.

در زنان حامله، تمایل بدون دلیل به خوردن مواد غذایی غیرمعمول و گاهی مواد غیر غذایی مانند یخ و نشاسته یا خاک وجود دارد. اهمیت تغذیه صحیح و کافی در دوران بارداری برای مادر و جنین را نمی توان نادیده گرفت زیرا سلامتی فرد به میزان زیادی به دریافت مواد مغذی و وضعیت تغذیه ای او در دوران جنینی بستگی دارد.

برخی عقیده دارند که کمبود شدید آهن، باعث اشتیاق زنان برای خوردن اینگونه مواد می شود. اگرچه بعضی زنانی که به این مواد تمایل دارند، تمایل آنها بعد از اصلاح کمبود آهن بهبود می یابد، تمام زنان حامله مبتلا به ویار، دچار کمبود آهن نیستند.  اگر در رژیم غذایی، غذاهای غیرعادی غالب باشند، کمبود آهن تشدید خواهد شد یا سرانجام ایجاد می گردد.

درواقع نمی توان مشخص نمود که آنمی منجر به بروز عادت پیکا می گردد و یا این عادت و مصرف مواد غیرغذایی منجر به بروز آنمی می گردد.

در مورد رابطه کم خونی و پیکا بحث های زیادی مطرح شده تا معلوم شود کدامیک معلول دیگری نیست. در برخی مطالعات به نظر می رسد که پیکا پیامد  کم خونی فقر آهن باشد، برخی دیگر عقیده دارند که افراد مبتلا به ویژه خانمها در زمان بارداری کمبود آهن پیدا کرده و به طور غریزی برای جبران کمبود آهن، خاک می خورند.

در یک بررسی علمی مشخص شده که خوردن خاک باعث کاهش میزان هموگلوبین مادر شده و حتی منجر به زایمان غیرعادی و مرگ مادر در حین زایمان نیز می گردد. هموگلوبین و فریتین سرم زنان دچار مشکل پیکا درمقایسه با زنان دیگر کمتر بود.

به دنبال چه چیزی باشم؟

افراد مبتلا به پیکا به طور منظم اقلام غیرغذایی می خورند. این رفتار باید حداقل یک ماه ادامه یابد تا به عنوان pica واجد شرایط شود.

اگر پیکا دارید، ممکن است به طور منظم چیزهایی مانند:

  • یخ
  • صابون
  • دکمه ها
  • خاک رس
  • مو
  • خاک
  • شن
  • باقی مانده استفاده نشده یک سیگار
  • خاکستر سیگار
  • رنگ کردن
  • چسب
  • گچ
  • مدفوع

چه چیزی باعث پیکا می شود؟

هیچ دلیل مشخصی برای پیکا وجود ندارد. در برخی موارد، کمبود آهن، روی یا سایر مواد مغذی ممکن است با پیکا همراه باشد. به عنوان مثال، کم خونی، معمولاً ناشی از کمبود آهن، ممکن است علت اصلی پیکا در زنان باردار باشد.

هوس های غیرمعمول شما ممکن است نشانه ای از تلاش بدن شما برای جبران سطوح پایین مواد مغذی باشد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از هلث لاین افراد مبتلا به بیماری های روانی خاص، مانند اسکیزوفرنی و اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD)، ممکن است پیکا را به عنوان یک مکانیسم مقابله ای ایجاد کنند.

برخی از افراد حتی ممکن است از بافت یا طعم برخی از اقلام غیرخوراکی لذت ببرند و هوس کنند. در برخی فرهنگ ها، خوردن خاک رس یک رفتار پذیرفته شده است. به این شکل از پیکا ژئوفاژیا می گویند.

رژیم غذایی و سوء تغذیه هر دو می توانند منجر به پیکا شوند. در این موارد، خوردن مواد غیر خوراکی ممکن است به شما کمک کند احساس سیری کنید.

پیکا چگونه تشخیص داده می شود؟

هیچ آزمایشی برای پیکا وجود ندارد. پزشک شما این وضعیت را بر اساس سابقه و چندین عامل دیگر تشخیص می دهد. شما باید با پزشک خود در مورد اقلام غیرغذایی که خورده اید صادق باشید. این به آنها کمک می کند تا تشخیص دقیقی داشته باشند. اگر به آنها نگویید چه می خورید، تشخیص اینکه آیا پیکا دارید یا خیر، ممکن است برای آنها سخت باشد.

همین امر در مورد کودکان یا افراد کم توان ذهنی نیز صادق است. پزشک ممکن است خون شما را آزمایش کند تا ببیند سطح روی یا آهن شما پایین است یا خیر. این می تواند به پزشک شما کمک کند تا متوجه شود که آیا کمبود مواد مغذی زمینه ای مانند کمبود آهن دارید یا خیر. کمبود مواد مغذی ممکن است گاهی با پیکا مرتبط باشد.

تاکنون روش تشخیص دقیق برای این بیماری  تعیین نشده است زیرا پیکا می تواند در افرادی که سطح میزان مواد مغذی آنها پایین است، رخ دهد. به همین منظور می توان از آزمایشهای خونی از جمله اندازه گیری میزان آهن و روی خون استفاده نمود. با اندازه گیری میزان هموگلبولین خون، برای تشخیص آنمی  می توان بهره جست.

عوارض مرتبط با پیکا چیست؟

بعضی از این مواد از جمله نشاسته و خاک در سیستم گوارش با آهن باند می شوند و جذب آهن را مختل می کنند. اغلب زنان باردار پس از زایمان پیکا را کنار می گذارند. پیکا اختلال جدی خوردن محسوب می شود، بسته به ماده مصرفی و طول مدت مصرف، منجر به مشکلات جدی و خطرناک مانند انسداد روده، یبوست، کم خونی فقر آهن، پراکلامپسی، عفونت و مشکلات معدی-روده ای گردد.

خوردن برخی از اقلام غیرخوراکی گاهی اوقات می تواند منجر به بیماری های جدی دیگری شود. این شرایط می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مسمومیت، مانند مسمومیت با سرب
  • عفونت های انگلی
  • انسداد روده
  • خفگی

صدمه به دندان ها به دلیل خوردن موادی که به دندان آسیب رسانده است و همچنین عفونت انگلی، قارچی و باکتریایی به خاطر خوردن خاک، ایجاد می شود. مسمومیت با سرب به خاطر خوردن رنگ های حاوی سرب و دیگر مواد ناشناخته موجود در خاک که باعث انسداد در روده می گردد. گاهی به دلیل تمایل کودکان به خوردن رنگ دیوار، دچار مسمومیت و عواقب پس از آن از جمله مشکلات مغزی، می شوند.

پیکا چگونه درمان می شود؟

درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد. با توجه به شیوع نسبتا بالای پیکا، درمان آن در افراد مختلف، متفاوت است. توجه به عوامل تاثیرگذارنده از جمله رفتار درمانی، درمان کمبود آهن با دادن مکمل و همچنین درمان سایر کمبودهای تغذیه ای، آموزش اصول صحیح تغذیه به مادران، توجه به تغذیه کافی و مناسب مادر در دوران بارداری، افزایش آگاهی های عمومی در مورد تاثیرات مضر پیکا ضروری به نظر می رسد.
 

پزشک شما احتمالاً با درمان هر گونه عارضه ای که از خوردن اقلام غیرخوراکی به دست آورده اید، شروع می کند. برای مثال، اگر در اثر خوردن تراشه‌های رنگ دچار مسمومیت شدید با سرب شده‌اید، پزشک ممکن است درمان کیلاسیون را تجویز کند.

در این روش، دارویی به شما داده می شود که با سرب متصل می شود. این به شما امکان می دهد سرب را از طریق ادرار دفع کنید.

این دارو ممکن است از طریق خوراکی مصرف شود یا پزشک شما ممکن است داروهای داخل وریدی را برای مسمومیت با سرب تجویز کند، مانند اتیلن دی آمین تترا استیک اسید (EDTA).

اگر پزشک فکر می‌کند که پیکای شما ناشی از عدم تعادل مواد مغذی است، ممکن است مکمل‌های ویتامین یا مواد معدنی را تجویز کند. به عنوان مثال، در صورت تشخیص کم خونی ناشی از فقر آهن، مصرف مکمل های آهن منظم را توصیه می کنند.

پزشک شما همچنین ممکن است یک ارزیابی روانشناختی برای تعیین اینکه آیا شما مبتلا به OCD یا وضعیت سلامت روان دیگری هستید، تجویز کند. بسته به تشخیص شما، آنها ممکن است دارو، درمان یا هر دو را تجویز کنند.

تا همین اواخر، تحقیقات روی داروهایی برای کمک به افراد مبتلا به پیکا متمرکز نشده بود. یک مطالعه در سال 2000 که در مجله تحلیل رفتار کاربردی منتشر شد، نشان داد که یک مکمل مولتی ویتامین ساده ممکن است در برخی موارد یک درمان موثر باشد.

اگر فرد مبتلا به پیکا دارای ناتوانی ذهنی یا وضعیت سلامت روانی باشد، داروهایی برای مدیریت مشکلات رفتاری نیز ممکن است به کاهش یا از بین بردن تمایل او به خوردن مواد غیر مغذی کمک کند.

چشم انداز افراد مبتلا به پیکا چیست؟

در کودکان و زنان باردار، پیکا اغلب در عرض چند ماه بدون درمان از بین می رود. اگر کمبود تغذیه ای باعث ایجاد پیکا شما در شده است، درمان آن باید علائم شما را کاهش دهد.

پیکا همیشه از بین نمی رود. می تواند سال ها ادامه یابد، به خصوص در افرادی که دارای ناتوانی ذهنی هستند. پزشک به شما کمک می کند تا بتوانید درک کنید که چه کاری می توانید برای کمک به مدیریت این بیماری انجام دهید.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 4 =

نظرات

  • فاطمه ۱۵:۰۸ - ۱۳۹۸/۰۱/۱۱
    11 4
    با سلام من تا سن ۲۲سالگی گچ میخوردم ب شکلی ک پایین دیوار را با انگشت در می آوردم و بیشتر شب ها موقعه خواب الان خدا رو شکر ۱۰سال ک اصلا این کار رو دیگه انجام نمیدم ؛ میخوام بدونم ک مشکل برای کلیه و معده....در آینده پیش میاد یا نه ممنون میشم اگه راهنمایی کنید
  • راحله IR ۲۱:۰۸ - ۱۴۰۱/۰۳/۲۶
    2 0
    سلام منم مثل همین دوست عزیزی که گفتن تا بیست دو سالگی گچ میخوردن من الان بیست سالمه هنوزم دارم گچ میخورم کلا همجای دیوارارو سوراخ کردم این مشکله به خاطر کم خونیه؟؟