به گزارش سلامت نیوز به نقل از اعتماد، وظیفه اصلی کادر درمان و پرستاری مراقبت و تامین سلامتی مردم و بیماران است. در دوران گذشته و در حال حاضر وظیفه‌ای که آنها داشته و دارند، این است که هر کسی وارد بیمارستان و مرکز درمانی می‌شود و نیاز به مداوا، درمان و مراقبت‌ دارد فارغ از اینکه چه کسی است باید به وضعیت و درمان او رسیدگی کنند.

این موضوعات از قبل مطرح بوده و در جهان هم همین‌طور است که فردی که نیاز به خدمات درمانی داشته باشد برای درمان او، هیچ چیز دیگری مطرح نیست اعم از اینکه آن فرد و بیماری که به بیمارستان مراجعه کرده، از چه قومیت، نژاد یا دسته سیاسی است.

ما در جنگ عراق هم این تجربه  را داشته‌ایم که اگر یک بیمار عراقی به بیمارستان مراجعه می‌کرد کادر درمان فارغ از هر موضوعی باید با او رفتار مناسب می‌کرد، بنابراین در حال حاضر هم فارغ از هر چیزی که بتوان تصور کرد، وظیفه کادر درمان مراقبت از سلامتی فردی است که به مرکز مراجعه می‌کند.

در اعتراضات اخیر فرد جراحت دیده و بیمار از هر طرفی که باشد باز هم کادر درمان و پرستار همان وظیفه را باید در قبال او انجام دهند.

کادر درمان و به ویژه پرستاران متاسفانه یکی از گروه‌هایی است که بیشترین نارضایتی‌ها را در این مدت داشته است.

در دوران کرونا، کادر درمان واقعا به صورت جان بر کف بود، اما بعد از پایان کرونا هیچ توجهی به خواسته‌ها و مطالبات قشر پرستاری نشد. در جنگ دوازده‌روزه باز هم کادر درمان با همین دیدی که به آن اشاره شد؛ در میدان بودند و حتی بسیاری به شهرستان‌ها رفته بودند تا به مردم یاری برسانند، اما بعد از پایان جنگ به کارمند بانک، پاداش داده شده بود، اما باز هم به حوزه پرستاران توجه زیادی نشد.

متاسفانه با صراحت باید بگویم که پرستاران از گروه‌هایی هستند که در این روزها تحت فشارهای بسیاری بودند، شرایط سختی را تحمل کردند، به آنها اجحاف شد و با بی‌توجهی مسوولان در حوزه نظام سلامت روبه‌رو بودند، بنابراین آنها هم مانند مردم و شاید بیش از مردم نسبت به این شرایط و بی‌توجهی‌ها نارضایتی داشته و دارند.

با این حال در شرایط فعلی هم باز تحت فشار قرار می‌گیرند.

وقتی چنین شرایطی پیش می‌آید، کسانی که باز هم در صحنه و خط مقدم هستند، پرستاران و کادر درمان هستند. در حال حاضر مصدومین و مجروحین به بیمارستان مراجعه می‌کنند و علاوه بر آن هم ممکن است نیروهای نظارتی و امنیتی هم مراجعه کنند، اما پرستار فارغ از همه مسائل، به این ماجرا هم انسانی توجه می‌کند. در حال حاضر علاوه بر این موارد در شرایطی که کشور در التهاب است و همه خانواده‌ها از وضعیت موجود نگران هستند آنها باید خط اول باشند و در مسیرها رفت و آمد می‌کنند.

مسیرهای رفت و آمد آنها ممکن است شلوغ‌تر از سایر شرایط باشد و مسیری که در حال عادی نیم ساعت زمان می‌برد ممکن است، یک ساعت یا بیشتر زمان ببرد. هیچ امتیاز خاصی مانند سرویس رفت و آمد هم ندارند و عمده پرستاران ما به دلیل شرایط اقتصادی از راه‌های دور در اطراف تهران از جمله کرج، اسلامشهر و پردیس و دیگر شهرهای اقماری می‌آیند، بنابراین خطراتی که همه را تهدید می‌کند آنها را هم تهدید می‌کند. در این شرایط آنها گاهی باید حتی برای تاخیر نیم ساعته، پاسخگوی بالادستی‌های خود باشند. از سوی دیگر نیروهای امنیتی نباید وارد بیمارستان و مراکز درمان شوند، چرا که بیمارستان‌ها و مراکز درمانی در تمام دنیا و از نظر سازمان‌های حقوق بشری، خط قرمز است.

همکاران پرستار ما اما در چنین شرایطی باید اضطراب‌های چندجانبه را تحمل کنند. وظیفه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در چنین شرایطی همین است که از کادر درمان در برابر مسائل امنیتی حفاظت کند، اما مانند گذشته کاری انجام نمی‌شود.

تحقیقات در گذشته نشان داده است که پرستاران حتی در شرایط عادی هم، خط اول درمان هستند و 90 درصد آنها در 6 ماه کاری در مواجهه با خشونت کلامی قرار می‌گیرند و 30 درصد از آنها با خشونت فیزیکی روبه‌رو می‌شوند. در این شرایط هم که در خط مقدم درمان هستند، سیستم امنیتی نباید به بیمارستان ورود کند، چون پرستاران فارغ از هر موضوعی باید همه را درمان کنند.

البته در مورد بیمارستان سینا و مواردی که آنجا مطرح شد، آقای دکتر ظفرقندی ماجرای ورود به بیمارستان را تکذیب کرد. به هر صورت اما بیمارستان‌ها باید محل امنی برای همه باشد و در تمام دنیا هم این‌طور است و حتی در جنگ‌های شدید هم بیمارستان‌ها ایمن هستند. وزیر بهداشت هم که خود پزشک است این موضوع را به خوبی می‌داند و باید به نیروهای امنیتی دستور داده شود که وارد بیمارستان نشوند و مردم هم این را می‌دانند که نباید به بیمارستان حمله کنند. همین که چنین مواردی رعایت شود، پرستاران ایمن هستند و نیاز به تمهیدات بیشتری برای ایمنی ندارند.