به گزارش سلامت نیوز دکتر علیاکبر پورفتحاله، استاد ایمونولوژی، طی نامهای به وزیر بهداشت، با انتقاد از افزایش قابلتوجه میزان نیاز اعلامشده کشور به پلاسما و ایمنوگلوبولین وریدی (IVIG)، درباره مبنای محاسبه این نیاز و پیامدهای آن برای منابع نظام سلامت و بیماران پرسشهایی را مطرح کرد.
در ادامه متن کامل این یادداشت می آید:
جناب آقای دکتر ظفر قندی
وزیر محترم بهداشت ودرمان و آموزش پزشکی
باسلام
در حالیکه در دوران وزارت دکتر هاشمی میزان نیاز کشور به پلاسما ۶۰۰ هزار (ششصد هزار لیتر ) اعلام شده است و این میزان پلاسما درصورت استحصال میتوانست، ۳۳ گرم به ازای هر ۱۰۰۰ نفر IVIG تامین نماید، متاسفانه در سند پلاسمای ابلاغی توسط جنابعالی این رقم ۱۲۰۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰۰۰۰ (یک میلیون ودویست تا یک میلیون پانصد هزار لیتر ) اعلام شده است.
این محاسبه که به عنوان تعهد حاکمیت ومبتنی بر نیاز جامعه باید محاسبه گردد. این سئوال را بر می انگیزد که چه کسانی این نیاز را محاسبه و اعلام نمودهاند، در حالیکه میزان مصرف ایمنوگلبولین وریدی در ژاپن و کره جنوبی که صاحب صنعت پلاسما و صادر کننده داروهای پلاسمایی هستند، مصرف کمتر از ۴۳ و ۳۴ گرم به ازای ۱۰۰۰ نفر می باشد. چرا در وزارت تحت مدیریت شما نسخه ۷۵ گرم ایمنوگلوبولین وریدی را برای ۱۰۰۰ نفر تجویز میکنند؟
در تاریخ برنامهریزی سلامت چه در دولتهای کاپیتالیست و چه سوسیالیست دیده نشده که مسئول سلامت و امانتدار هزینه سلامت به جای بهینهسازی و مهار مصرف به ترویج القای مصرف در جامعه همت نماید . اگر مبنای محاسبه توان اقتصادی کشور باشد و GDP/capita مبنا قرار گیرد، میزان مصرف IVIG در کشور کمتر از ۲۰ گرم به ازای هزار نفر خواهد بود. اگر توان نظام سلامت کشور مبنای محاسبه باشد با توجه به رتبه Health index کشور، میزان مورد نیاز IVIG از ۱۵ گرم به ازای ۱۰۰۰ نفر فراتر نخواهد رفت.
این در حالی است که همانطور که ملاحظه میفرمایید حداکثر نیاز و با نگاه آینده نگری در دوران وزارت دکتر هاشمی ۳۳ گرم به ازای هزار نفر جمعیت ایران درنظر گرفته شده بود چرا به یکبار این رقم در دوران وزارت شما به ۷۵ گرم به ازای هر ۱۰۰۰ نفر آنهم در اوج بحران اقتصادی نظام سلامت رسیده است !!؟؟
در مورد کدام دسته از داروهای دیگر مورد نیاز بیماران اینقدر بر چوپ القای مصرف می کوبید و بهجای نیاز کشور، خود را موظف ومروچ به پاسخ به تقاضایی القایی میدانید؟ آیا به تاثیرات این روش برنامهریزی بر زندگی گروههای دیگر بیماران و اهداء داوطلبانه فکر کردهاید؟
نظر شما