به گزارش سلامت نیوز به نقل از foxnews، فراموش کردن کلمات آشنا، از دست دادن رشته افکار یا حتی فراموش کردن دلیل ورود به یک اتاق، ممکن است در میانسالی نگرانی درباره ابتلا به آلزایمر یا زوال عقل ایجاد کند. با این حال، متخصصان میگویند برخی از این تغییرات میتوانند با نوسانات هورمونی، بهویژه کاهش استروژن در دوران پیشیائسگی و یائسگی، مرتبط باشند.
دکتر روندا وُسکول، استاد نورولوژی دانشگاه کالیفرنیا در لسآنجلس (UCLA)، معتقد است زنان در میانسالی پیش از آنکه افت حافظه خود را نشانه یک بیماری جدی بدانند، بهتر است عملکرد شناختی فعلی خود را با وضعیت خودشان در سالهای گذشته مقایسه کنند.
«قانون ۱۰ ساله» برای ارزیابی تغییرات شناختی
وُسکول برای کمک به ارزیابی تغییرات شناختی، یک معیار ساده پیشنهاد میکند: از خودتان بپرسید «آیا عملکرد ذهنی من نسبت به ۱۰ سال قبل بدتر شده است؟»
او میگوید ۱۰ سال میتواند نقطه مقایسه مناسبی باشد؛ فرد میتواند به این فکر کند که یک دهه قبل چگونه بوده است: آیا در آن زمان هم برای پیدا کردن کلمات مناسب مشکل داشت؟ آیا نمیتوانست مانند گذشته چند کار را همزمان انجام دهد؟ آیا سرعت پردازش اطلاعاتش پایین آمده بود؟
به گفته این متخصص، چنین مقایسهای میتواند به فرد و پزشک کمک کند تا متوجه شوند تغییرات شناختی فعلی تا چه اندازه با وضعیت قبلی فرد تفاوت دارد و در طول زمان، روند علائم را بهتر پیگیری کنند.
همه مشکلات حافظه نشانه زوال عقل نیستند
برخی افراد تغییرات ظریف در عملکرد شناختی خود را احساس میکنند، در حالی که نتایج آزمایشهای معمول عصبی همچنان طبیعی است. این وضعیت در پزشکی با عنوان «افت شناختی ذهنی» (Subjective Cognitive Decline) شناخته میشود.
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا (CDC) گزارش کرده است که حدود یک نفر از هر ۹ بزرگسال، نوعی افت شناختی ذهنی را گزارش میکند؛ با این حال، کمتر از نیمی از این افراد درباره نگرانیهای مربوط به حافظه خود با متخصصان سلامت صحبت میکنند.
وُسکول برای توضیح این موضوع، وضعیت را به یک ورزشکار حرفهای تشبیه میکند. به گفته او، یک ورزشکار ممکن است احساس کند قدرتش نسبت به گذشته کاهش یافته، در حالی که آزمایشهای استاندارد هنوز عملکرد او را طبیعی نشان میدهند. بنابراین، تجربه و ادراک خود فرد از تغییرات عملکردی نیز میتواند اطلاعات مهمی در اختیار پزشک قرار دهد.
تفاوت مهمغزی دوران یائسگی با زوال عقل چیست؟
مهمغزی مرتبط با یائسگی معمولاً میتواند با مشکلات موقتی و نوساندار مانند جا گذاشتن وسایل، دشواری گاهبهگاه در پیدا کردن کلمات یا کاهش سرعت پردازش اطلاعات همراه باشد. این علائم ممکن است در دورههایی تشدید شوند و عواملی مانند استرس یا کمبود خواب نیز آنها را بدتر کنند.
در مقابل، زوال عقل معمولاً با اختلالات پایدار و پیشرونده شناختی همراه است که میتواند توانایی فرد برای انجام فعالیتهای روزمره را تحت تأثیر قرار دهد؛ برای مثال مدیریت امور مالی، دنبال کردن مسیرهای آشنا یا تصمیمگیری مناسب.
با این حال، صرفاً بر اساس وجود یا نبود چند علامت نمیتوان علت مشکلات حافظه را مشخص کرد و ارزیابی پزشکی برای بررسی علل مختلف ضروری است.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
متخصصان توصیه میکنند در صورت بروز نگرانی درباره حافظه یا سایر تواناییهای شناختی، فرد تحت ارزیابی پزشکی کامل قرار گیرد. بسته به شرایط، پزشک ممکن است بررسیهایی برای شناسایی عواملی مانند بیماریهای عروقی یا اختلالات تیروئید و سایر علل احتمالی درخواست کند.
نکته مهم این است که مشکلات شناختی را نباید صرفاً به افزایش سن یا یائسگی نسبت داد. اگر تغییرات حافظه مداوم، رو به تشدید یا مختلکننده فعالیتهای روزمره باشند، مراجعه به پزشک اهمیت بیشتری پیدا میکند.
وُسکول همچنین تأکید میکند اگر بیمار احساس کند نگرانیهایش درباره تغییرات شناختی جدی گرفته نمیشود، میتواند نظر پزشک دیگری را نیز جویا شود.
نظر شما