به گزارش سلامت نیوز به نقل از جام جم، یکی از موضوعات مهم در بحث پزشک خانواده، مسأله پرداخت از جیب مردم است. شاید این دغدغه و این سؤال مطرح است که آیا اجرای پزشک خانواده بدون اصلاح نظام بیمه، می‌تواند به‌تنهایی تأثیر ملموسی بر کاهش هزینه‌های بیماران داشته باشد یا نه؟

به نظر می‌رسد در کوتاه‌مدت و در ابتدای اجرای طرح، احتمالا مردم اثر ملموسی از نظر کاهش هزینه‌هایی که پرداخت می‌کنند، احساس نخواهند کرد. اما اگر پزشک خانواده به‌درستی در کشور نهادینه شود، می‌تواند در بلندمدت آثار قابل‌توجهی هم برای مردم و هم برای نظام سلامت داشته باشد.

یکی از مزایای پزشک خانواده این است که پزشکان متخصص می‌توانند زمان بیشتری را برای حوزه تخصصی خود اختصاص دهند. در حال‌حاضر ممکن است بیماری به‌دلیل ناآگاهی، مستقیما به پزشکی مراجعه کند که تخصص او با مشکل بیمار تناسب ندارد. برای مثال در حوزه بیماری‌های مغز و اعصاب، متخصص مغز و اعصاب با جراح مغز و اعصاب تفاوت زیادی دارد.

همین‌طور متخصص قلب با جراح قلب تفاوت دارد و حوزه فعالیت، روش‌های درمانی و نوع بیمارانی که هرکدام با آنها سروکار دارند، متفاوت است. گاهی افراد جامعه اطلاعات تخصصی کافی ندارند و فقط می‌دانند که مثلا دچار یک مشکل مغزی هستند اما نمی‌دانند که در مرحله اول باید به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنند و نه جراح مغز و اعصاب.

در چنین شرایطی مراجعه مستقیم بیمار به پزشک نامرتبط هم موجب اتلاف‌وقت پزشک و بیمار می‌شود و هم هزینه‌های بیشتری به همراه دارد. حتی اگر این خدمات در مراکز دولتی ارائه شود، هزینه آن در نهایت به نظام بیمه تحمیل می‌شود و به نوعی سربار اضافی برای بیمه‌ها ایجاد خواهد کرد. به هر حال اجرای طرح پزشک خانواده قطعا می‌تواند برای دولت نیز کمک‌کننده باشد.

اگر پزشک خانواده در شهرهای کوچک، استان‌های کوچک‌تر و روستاها به‌درستی نهادینه شود، می‌تواند پوشش مناسبی در نظام سلامت ایجاد کند و پشتیبان بسیار خوبی برای پزشکان متخصص باشد. از طرف دیگر این مسأله می‌تواند فشار مالی بر دولت را نیز کاهش دهد.

هزینه ویزیت پزشک متخصص با پزشک عمومی متفاوت است. بنابراین وقتی بیماری را بتوان از طریق پزشک عمومی و پزشک خانواده درمان کرد و فرد نیز تحت پوشش بیمه باشد، طبیعتا هزینه کمتری به دولت و نظام بیمه‌ای تحمیل خواهد شد.

این موضوع در بلندمدت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ چراکه تعداد بیماران بالاست و کشور ما نیز به سمت سالمندی حرکت می‌کند؛ درنتیجه تعداد مراجعه‌کنندگان به بیمارستان‌ها، مراکز درمانی، درمانگاه‌ها و مطب‌ها افزایش خواهد یافت.