به گزارش سلامت نیوز به نقل از aol، سرطان پستان همیشه با توده قابل لمس شروع نمی‌شود. گاهی تغییرات پوستی، از قرمزی و بثورات مداوم گرفته تا تورم، تغییر رنگ یا فرورفتگی پوست، از نخستین نشانه‌های هشداردهنده این بیماری هستند. همچنین درمان‌های سرطان پستان می‌توانند عوارضی مانند تغییرات پوستی، ریزش مو و آسیب به ناخن‌ها ایجاد کنند.
سرطان پستان همیشه به شکل یک توده در سینه ظاهر نمی‌شود و در برخی موارد، تغییرات قابل مشاهده در پوست می‌توانند از نخستین نشانه‌های بیماری باشند.
بر اساس نتایج برخی پژوهش‌ها، تا ۱۰ درصد از بیماران مبتلا به سرطان پستان در مراحل اولیه، ابتدا به دلیل تغییرات پوستی مورد بررسی یا تشخیص قرار گرفته‌اند. از سوی دیگر، مطالعات نشان می‌دهند که عوارض پوستی، تغییرات مو و ناخن ممکن است تا ۹۴ درصد از بیماران تحت درمان سرطان پستان را درگیر کند.
دکتر کیران میان، متخصص پوست در مرکز پوست و جراحی لیزر هادسون، به ای‌بی‌سی نیوز گفت: «حضور زودهنگام متخصص پوست در روند درمان می‌تواند به ثبت وضعیت اولیه پوست و تدوین برنامه‌ای برای مدیریت عوارض احتمالی کمک کند.»
چه تغییرات پوستی می‌توانند نشانه سرطان پستان باشند؟
بر اساس پژوهش‌ها، سرطان پستان شایع‌ترین سرطانی است که می‌تواند به پوست گسترش پیدا کند. این بیماری همچنین ممکن است تغییرات قابل مشاهده‌ای در پوست پستان ایجاد کند.
طبق اطلاعات مؤسسه ملی سرطان آمریکا، این علائم معمولاً یک پستان را درگیر می‌کنند و می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
-
تغییر رنگ پوست پستان
-
بثورات پوستی مداوم
-
تورم پستان
-
احساس گرما در پوست ناحیه پستان
-
ایجاد فرورفتگی‌هایی شبیه پوست پرتقال
-
فرورفتگی یا برگشت نوک پستان به داخل
البته این تغییرات همیشه به معنای ابتلا به سرطان نیستند و می‌توانند علل مختلفی داشته باشند. با این حال، هرگونه تغییر جدید یا مداوم که برطرف نمی‌شود، باید توسط پزشک بررسی شود.
سرطان التهابی پستان؛ نوعی نادر و تهاجمی
یکی از انواع سرطان پستان که علائم پوستی در آن می‌توانند برجسته‌تر باشند، سرطان التهابی پستان است.
بر اساس اعلام انجمن سرطان آمریکا، سرطان التهابی پستان نوعی نادر اما تهاجمی است که حدود یک تا پنج درصد از موارد سرطان پستان را تشکیل می‌دهد. این نوع سرطان معمولاً سریع‌تر از انواع شایع‌تر رشد می‌کند و گسترش می‌یابد. همچنین تشخیص آن در زنان سیاه‌پوست و افراد در سنین پایین‌تر بیشتر گزارش شده است.
یکی از ویژگی‌های مهم این بیماری آن است که معمولاً توده مشخصی ایجاد نمی‌کند؛ به همین دلیل ممکن است در ماموگرافی به‌راحتی شناسایی نشود یا با عفونت پستان و بثورات پوستی شبیه اگزما اشتباه گرفته شود.
دکتر الیزابت کومن، متخصص سرطان‌شناسی پزشکی و سرطان پستان در مرکز سلامت لانگون دانشگاه نیویورک، به ای‌بی‌سی نیوز گفت: «گاهی بیماران به‌جای یک توده مشخص، با تغییرات پوستی مراجعه می‌کنند. در بسیاری از موارد، برای آنها آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود، اما علائم بهبود پیدا نمی‌کند و در چنین شرایطی اغلب نمونه‌برداری پانچ انجام می‌دهیم.»
نمونه‌برداری پانچ روشی برای برداشتن نمونه‌ای از بافت پوست و بررسی آن در آزمایشگاه است.
درمان سرطان پستان چگونه پوست را تغییر می‌دهد؟
پرتودرمانی یکی از روش‌هایی است که می‌تواند پوست را تحریک کند و باعث قرمزی، احساس سوزش شبیه آفتاب‌سوختگی، تورم، خارش و تیره‌تر شدن پوست شود. در دوزهای بالاتر، ممکن است پوست پوسته‌پوسته شود یا مایع از آن ترشح کند.
دکتر میان درباره مراقبت از پوست در طول پرتودرمانی گفت: «مراقبت ملایم از پوست و استفاده فراوان از محصولات مرطوب‌کننده، اساس مراقبت از بیمارانی است که پرتودرمانی دریافت می‌کنند.»
این تغییرات معمولاً به‌تدریج و در طول درمان ظاهر می‌شوند و ممکن است برای مدت کوتاهی پس از پایان پرتودرمانی نیز ادامه داشته باشند.
استفاده از محصولات ملایم و بدون عطر، مرطوب نگه داشتن پوست و پرهیز از موادی که تحریک پوستی را تشدید می‌کنند، می‌تواند به کاهش ناراحتی کمک کند.
با این حال، واکنش‌های شدید پوستی باید با تیم درمان سرطان یا متخصص پوست در میان گذاشته شوند.
دکتر کومن توضیح داد که بروز عوارض پوستی در بیماران غیرمعمول نیست و گاهی پزشکان برای کنترل آنها دوز درمان را کاهش می‌دهند یا داروهای موضعی تجویز می‌کنند.
همکاری متخصص پوست با تیم درمان سرطان می‌تواند به مدیریت بهتر این عوارض و افزایش راحتی بیمار در طول درمان کمک کند.
ریزش مو؛ یکی از نگران‌کننده‌ترین عوارض درمان
ریزش مو یکی از عوارضی است که بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان پستان بیش از سایر عوارض از آن می‌ترسند. بر اساس برخی پژوهش‌ها، بیش از ۷۰ درصد بیماران گفته‌اند که ریزش مو از عوارضی است که بیش از همه نگران آن هستند. همچنین نزدیک به ۱۰ درصد از بیماران به دلیل نگرانی از ریزش مو، به رد کردن شیمی‌درمانی فکر کرده‌اند.
دکتر کومن تأکید کرد: «ریزش مو مسئله‌ای صرفاً ظاهری نیست؛ این اتفاق می‌تواند بخش مهمی از هویت فرد را تحت تأثیر قرار دهد.»
یکی از روش‌های کاهش ریزش مو در طول شیمی‌درمانی، استفاده از کلاه خنک‌کننده پوست سر است. این روش با سرد کردن پوست سر هنگام شیمی‌درمانی، به محدود کردن ریزش مو کمک می‌کند.
بر اساس نتایج یک مطالعه، تا دو سوم زنانی که از این روش استفاده کرده بودند، توانستند دست‌کم نیمی از موهای خود را حفظ کنند.
کومن گفت: «بارها دیده‌ایم که بیماران از امکان استفاده از کلاه خنک‌کننده اطلاع ندارند یا تصور می‌کنند همه انواع شیمی‌درمانی الزاماً باعث ریزش مو می‌شوند؛ درحالی‌که این موضوع درست نیست.»
البته میزان اثربخشی این روش به نوع داروهای شیمی‌درمانی و شرایط درمان بستگی دارد و برای همه بیماران نتیجه یکسانی ندارد.
ریزش ابرو و مژه نیز ممکن است رخ دهد
ریزش مو ناشی از درمان سرطان فقط به موهای سر محدود نمی‌شود و ممکن است ابروها و مژه‌ها را نیز درگیر کند.
دکتر میان در این‌باره گفت: «نازک شدن موها و ریزش ابروها و مژه‌ها می‌تواند برای بیماران بسیار ناراحت‌کننده باشد.»
متخصصان پوست می‌توانند به بیماران کمک کنند تا بدانند کدام روش‌های درمانی در طول درمان سرطان و پس از پایان آن مناسب هستند.
به گفته این متخصص، گزینه‌های مراقبتی پس از درمان ممکن است شامل استفاده از ماینوکسیدیل برای ریزش مو و روش‌هایی برای بهبود تغییرات ابروها، مژه‌ها، جای زخم‌ها یا لکه‌های تیره پوست باشد. انتخاب این روش‌ها باید با توجه به شرایط بیمار و نظر پزشک انجام شود.
هرگز تغییرات جدید پوست را نادیده نگیرید
توجه به تغییرات پوست، هم پیش از تشخیص سرطان و هم در طول درمان، اهمیت دارد.
دکتر کومن توصیه کرد: «هرگز از مطرح کردن یک بثورات پوستی جدید با پزشک خود نترسید. سرطان پستان همیشه با یک توده ظاهر نمی‌شود.»
تشخیص زودهنگام تغییرات مشکوک و بررسی پزشکی آنها می‌تواند به شناسایی به‌موقع علت مشکل کمک کند. با این حال، وجود یک علامت پوستی به‌تنهایی برای تشخیص سرطان کافی نیست و ارزیابی تخصصی ضرورت دارد.
نظر شما