به گزارش سلامت نیوز به نقل از verywellfamily، همیشه دیدن ناراحتی کودکان نوپا سخت است، اما وقتی آنها آنقدر ناامید یا عصبانی هستند که شروع به ضربه زدن به خود می کنند، همه چیز بدتر میشود. معمولاً کودکان نوپا هنگام عصبانیت شخص دیگری را می زنند، اما گاهی اوقات ناامیدی خود را به سمت خود معطوف می کنند.

اگرچه این نوع طغیان یک اتفاق رایج در کودکان نیست، اما زمانی که اتفاق می افتد، می تواند ترسناک باشد.

شما باید به زمان وقوع و نحوه انجام آن دقت کنید تا مشخص کنید که آیا لازم است آن را با پزشک اطفال در میان بگذارید؟ با این حال، اغلب اوقات، با رشد کودکان این رفتار خودآزاری کنار گذاشته میشود. با این حال مراقب بازگشت این عادت باشید.

یک نظرسنجی KidsHealth که از کودکان بزرگتر در مورد عوامل استرس زا و کارهایی که در هنگام ناراحتی انجام می دهند سوال کرده است. تقریباً 25 درصد پاسخ دادند که وقتی ناراحت هستند، آن را از طریق ضربه زدن، گاز گرفتن یا کوبیدن سرشان به چیزی ابراز میکنند.

چرا کودک نوپا به خود آسیب می زند؟

همانطور که کودکان از نوزادی به کودکان نوپا تبدیل می شوند، شروع به کاوش در محیط اطراف خود و برقراری ارتباط با خواسته ها و نیازهای خود می کنند. با این حال، توانایی های آنها کاملاً با تمایل آنها برای انجام هر دوی این کارها مطابقت ندارد.

در نتیجه، ناتوانی آن‌ها در بیان خواسته‌ها یا نیازهایشان، همراه با تلاش‌شان برای پیمایش موفقیت‌آمیز در محیط، می‌تواند دستور العملی برای کج خلقی باشد. اگر تحمل ناامیدی پایینی داشته باشند، ممکن است به عنوان راهی برای ابراز خشم خود به خود ضربه بزنند.

اگر متوجه این اتفاق شدید، به هر محرکی که منجر به عصبانیت می شود توجه کنید. شاید شما به چیزی که فرزندتان واقعاً می‌خواست انجام دهد نه گفتید. یا شاید، آنها بیش از حد خسته یا گرسنه بودند.

هنگامی که یک الگو یا محرکی را تشخیص دادید که منجر به رفتار آسیب‌رسان به خود می‌شود، ممکن است بتوانید از مشکلات قبل از شروع آنها جلوگیری کنید. .

چگونه با خودآزاری کودک مقابله کنیم؟

هنگامی که والدین نمی توانند از ضربه زدن فرزندان خود به خود جلوگیری کنند، راه های موثری برای مقابله با عصبانیت وجود دارد. در اینجا چندین راهکار وجود دارد که ممکن است سعی کنید برای ایمن نگه داشتن فرزندتان انجام دهید.

یک محیط امن ایجاد کنید

وقتی بچه‌ها راه‌های متعددی برای آسیب رساندن به خود پیدا می‌کنند مانند کوبیدن سرشان به دیوار یا اشیاء، آنها را از آن محیط دور کنید و به جای امن ببرید.

به آنها کمک کنید

به عنوان مثال، گرفتن بازوها و جلوگیری از ضربه زدن آنها به خود با بستن مشت آنها یک گزینه است. این عمل می تواند آرامش بخش باشد و ممکن است برای آرام کردن کودک نوپا و جلوگیری از آسیب به خود کافی باشد. هدف ایجاد یک محیط امن و دوست داشتنی برای کودکان است تا درد یا ناامیدی را که آنها احساس می کنند، کاهش دهد.

کلمات آرامش بخش صحبت کنید

به کودکن بگویید که جایشان امن است و شما در کنار آنها هستید، این سخنان می تواند آرامش بخش باشد. همچنین می‌توانید چیزی برای نگه داشتن آن‌ها بدهید، مانند یک خرس عروسکی برای فشار دادن یا یک فنجان پر از آب برای نوشیدن.

اگرچه تلاش برای استدلال با کودکان نوپا یا سخنرانی در مورد رفتار آنها وسوسه انگیز است، اکنون زمان آن نیست. تمرکز بر آرام کردن آنها و کاهش خطر آسیب دیدن آنها بسیار مهم است.

پس از گذشت زمان، می توانید شروع به آموزش روش های سالم برای ابراز ناامیدی به کودک نو پا کنید.

شما ممکن است با صحبت در مورد چگونگی شناسایی و بیان احساسات با گفتن این جمله شروع کنید: "می توانم ببینم که شما واقعاً عصبانی هستید."

وقتی بچه ها می دانند که شما ناامیدی یا عصبانیت آنها را تشخیص می دهید، ممکن است دست از ضربه زدن به خودشان بردارند. آموزش "کلمات احساسی" همچنین زمینه را برای کودک شما فراهم می کند تا مهارت های کنترل خشم سالم را در طول سال های پیش دبستانی شروع کند.

کودک نوپا ممکن است درد داشته باشد

توضیح دیگر در مورد ضربه ناگهانی کودکان نوپا این است که ممکن است دچار درد فیزیکی شوند. به عنوان مثال، کودکان نوپایی که به سمت سر خود ضربه می زنند ممکن است دچار عفونت گوش شوند.

در همین حال، نوزادانی که در حال دندان درآوردن هستند ممکن است گاهی اوقات برای مقابله با درد لثه خود به خود ضربه بزنند. گاهی اوقات، ضربه زدن می تواند خود آرام بخش باشد. مراقب علائمی باشید که ممکن است فرزندتان درد فیزیکی داشته باشد.

به جایی که خودشان را می زنند دقت کنید. گاهی اوقات بچه‌ها سعی می‌کنند درست به جایی ضربه بزنند که منبع درد و ناخوشی آنها است و بسته به منبع درد، ممکن است بتوانید فرزندتان را در خانه درمان کنید.

با این حال، اگر مطمئن نیستید که چه چیزی باعث درد و ناراحتی آنها می شود، به پزشک اطفال مراجعه کنید.

چه زمانی باید نگران بود؟

وقتی بچه‌ها به طور منظم به خودشان ضربه می‌زنند و رفتار آنها به عصبانیت یا درد حاد مرتبط نیست، می‌تواند نگران‌کننده باشد. گاهی اوقات، خودآزاری ممکن است با اوتیسم همراه باشد.

کودکان مبتلا به اوتیسم علاوه بر ضربه زدن به خود، ممکن است بدن خود را خراش دهند، نیشگون بگیرند یا گاز بگیرند یا سرشان را بکوبند. به عنوان مثال، ضربه ریتمیک سر، تحریک دهلیزی را فراهم می کند.

همچنین زمانی که کودکان به خود آسیب فیزیکی وارد می کنند نیز نگران کننده است. اگر آنقدر به خودشان ضربه می زنند، که کبودی ها یا آثاری بر جای می گذارند یا آسیب های دیگری به خود وارد می کنند، به متخصص اطفال مراجعه کنید.

برای کودکان نوپا که کمی بزرگتر هستند، ناامیدی شدید از ناتوانی در بیان خود ممکن است ناشی از تاخیر در گفتار باشد. بنابراین، متخصص اطفال ممکن است بخواهد برای ارزیابی به یک گفتار درمانگر ارجاع دهد.

هنگامی که شک دارید، همیشه بهتر است کودک نوپای خود را توسط متخصص اطفال ارزیابی کنید تا هرگونه شرایط پزشکی بالقوه یا تاخیر رشد را رد کند.

اگر فکر می‌کنید رفتار فرزندتان نشانه‌ای از یک مشکل بزرگ‌تر است، زمانی که متوجه وقوع آن شدید آن را یادداشت کنید و یادداشت‌های خود را نزد پزشک کودکتان بیاورید تا از او راهنمایی بخواهد.

پزشک ممکن است غربالگری اضافی را برای تعیین آنچه در حال وقوع است توصیه کند. صحبت کردن با یک پزشک در مورد رفتار فرزندتان نیز ممکن است به شما آرامش خاطر، راهکارهایی برای استفاده در مواقعی که کودک نوپا به خود آسیب می زند، یا ارجاع به یک متخصص برای ارزیابی و درمان بیشتر کمک کند.