یکشنبه ۱ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۲:۱۸
کد خبر: 366696

نتایج آزمایش‌های جدید نشان داده‌ است اسکن ام‌آرآی می‌تواند به مدت شش ماه برای کمک به بهبود علائم افسردگی استفاده شود.

درمان افسردگی به کمک «ام‌آرآی»

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، متخصصان علوم پزشکی دانشگاه ناتینگهام در این آزمایشات نشان داده‌اند که استفاده از اسکن‌ها برای تحریک مغناطیسی هدفمند به منظور تحریک مناطقی از مغز در مبتلایان به افسردگی می‌تواند علائم را تا مدت شش ماه کاهش دهد.

این روش که تحریک مغناطیسی ترانس‌کرانیال (تی‌ام‌اس) نامیده می‌شود، معمولا در جلساتی طی چهار تا شش هفته ارائه می‌شود و زمانی که از ام‌آرآی استفاده می‌شود کاربرد آن ممکن است تا چند ماه تمدید شود تا اطمینان حاصل شود که در هر جلسه همان ناحیه از مغز هدف قرار می‌گیرد.

تیم انجام‌دهنده کارآزمایی «برایت‌مایند» پیش از شروع تی‌ام‌اس، از بیماران یک اسکن ام‌آرآی گرفت که این به متخصصان امکان داد تا مکان‌هایی را که سیستم‌های مختلف مغز درگیر در افسردگی با هم منطبق می‌شوند، هدف قرار دهند.

اسکن دوم ۱۶ هفته پس از نخستین جلسه تی‌ام‌اس گرفته شد و برای کمک به درک نحوه پاسخ بیمار به درمان، مواد شیمیایی موجود در مغز را بررسی کرد.

در این کارآزمایی از مسیریابی عصبی که سیستم ردیابی رایانه‌ای برای انجام تی‌ام‌اس با به کارگیری نور است، استفاده شده است.

ریچارد موریس، استاد روانپزشکی در دانشگاه ناتینگهام، گفت: حالت ایده‌آل این است که زمانی که افراد برای جلسه تی‌ام‌اس می‌آیند، دقیقا در همان مکان از مغز خود، تحریک مغناطیسی ترانس‌کرانیال شوند، اما این اتفاق به‌ندرت رخ می‌دهد.

وی افزود: این روش برای اندازه‌گیری نقطه تحریک از نخستین باری که بیمار درمان می‌شود، از نور هر دو لاله گوش و بالای بینی استفاده می‌کند.

حدود ۲۵۵ نفر در این آزمایش شرکت کردند و ۲۰ جلسه تی‌ام‌اس را گذراندند. مشخص شد که تی‌ام‌اس هدفمند سبب پیشرفت‌های قابل‌توجهی در کاهش شدت افسردگی و اضطراب بیماران و موجب عملکرد و کیفیت زندگی بهتر طی ۲۶ هفته شده است.

سرپرست مرکز اختلالات خلقی در موسسه سلامت روان افزود: ام‌آرای، محل تحریک را شخصی‌سازی می‌کند و سپس رهیاب‌ عصبی مطمئن می‌شود که در هر جلسه درمانی، ناحیه یکسانی تحریک می‌شود.

این نکته سبب کاهش پراکندگی و نوسانات در تحریک در هر جلسه می‌شود. از آنجایی که می‌توان پالس مغناطیسی را متمرکز کرد، معمولا فقط عوارض جانبی جزئی و کوتاه‌مدت وجود دارد و فرد می‌تواند بلافاصله پس از بازگشت از بیمارستان، به فعالیت‌های روزانه خود بازگردد.

پژوهشگران گفتند بیش از دو سوم بیماران به این درمان پاسخ دادند و یک پنجم بیماران به سمت بهبودی رفتند و در فاز بهبودی باقی ماندند.

پروفسور موریس نتایج منتشرشده در مجله «نیچر مدیسین» را دلگرم‌کننده توصیف کرد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha