به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری، بسیاری از افراد، استراحت را یک کار ساده و طبیعی و ضروری نمی‌دانند بلکه از نظر آنها استراحت یعنی تلف کردن وقت باارزش و زمان استراحت برای آنها با حس بی‌قراری و عذاب وجدان همراه است. روانشناسان معتقدند، ریشه‌های این موضوع را باید در شخصیت، تربیت و البته فرهنگ جست‌وجوکرد.

به‌گفته مطهره شریفی، روانشناس بالینی و تراپیست، «افرادی که چنین ذهنیتی دارند، معمولاً ارزشمندی خود را به عملکردشان گره می‌زنند؛ یعنی اگر کاری نکنند، ناخودآگاه احساس می‌کنند کم‌ارزش یا بی‌هدف هستند یا از بقیه عقب مانده‌اند یا چیزی را گم کرده‌اند.»

به‌گفته شریفی، «خیلی از افراد استراحت را با «بی‌هدف‌بودن» اشتباه می‌گیرند. درحالی‌که استراحت مفید دقیقاً همان چیزی است که به عملکرد بهتر کمک می‌کند؛ به‌خصوص در بلندمدت.»

به‌گفته متخصصان، استراحت زیاد یا کم‌کار بودن به‌ تنهایی نشانه مشکل نیست. شریفی هم می‌گوید: «مهم این است که ببینیم آیا آن فرد از زندگی‌اش رضایت دارد؟ آیا روابط و کارهای ضروری‌اش را به‌ درستی انجام می‌دهد یا نه؟ اگر فرد با وجود فعالیت کم، احساس آرامش و رضایت نسبی دارد، دچار افت شدید عملکرد یا دچار افت خلق یا بی‌انگیزگی شدید نشده، این سبک زندگی لزوما ناسالم تلقی نمی‌شود.»

این روانشناس درباره ارتباط این موضوع با کمال‌گرایی هم توضیح می‌دهد: «بسیاری از افراد منظم و هدف‌محور، یک صدای درونی فعال دارند که اجازه توقف نمی‌دهد و مدام می‌گوید باید بیشتر انجام دهی تا راضی شوی. درنتیجه فرد وارد چرخه‌ای می‌شود که در آن موفقیت نه آرامش می‌آورد و نه توقف را ممکن می‌کند. این افراد معمولاً زمان استراحت هم دچار عذاب وجدان می‌شوند و حس می‌کنند زمان‌شان در حال از دست رفتن است.»

روان‌درمانگران تأکید دارند که مشکل اصلی این افراد در «ناتوانی در استراحت کردن و نداشتن مهارت در این خصوص» است. این افراد به دلایل مختلف ازجمله شخصیت، تربیت، عوامل زیستی، عوامل اضطرابی و... یاد نگرفته‌اند که استراحت هم بخشی از چرخه پیشرفت و سلامت است. درحالی‌که استراحت سالم، یک مهارت مهم و قابل یادگیری است و وقتی این مهارت شکل نگیرد، حتی وقت آزاد هم می‌تواند به منبع اضطراب تبدیل شود.