به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، سجاد حق‌شناس، به تشریح اختلال شناختی خفیف در دوران سالمندی پرداخت و آن را وابسته به سن، غیربیمارگونه و غیرپیشرونده دانست و افزود: اختلال شناختی خفیف در سالمندان، که با فراموشی‌های روزمره و کندی پردازش ذهنی همراه است، بیماری پیشرونده یا نشانه زوال عقل نیست، بلکه نتیجه تغییراتی در شبکه‌های مغزی است که با فعالیت‌های ذهنی، ورزشی و تغذیه مناسب قابل مدیریت و پیشگیری است.

وی تأکید کرد: این وضعیت به معنی زوال عقل نیست و خاطرات قدیمی افراد را دست‌نخورده باقی می‌گذارد، هرچند ممکن است فرد در به خاطر آوردن وقایع اخیر دچار مشکل شود و نتواند برنامه‌های تلویزیونی را دنبال کند.

حق‌شناس دلیل این فراموشی‌های روزمره و کندی پردازش ذهنی را کم‌تحرک شدن برخی شبکه‌های مغزی عنوان و خاطرنشان کرد: در این حالت، از بین رفتن نورون‌ها رخ نمی‌دهد، بلکه تغییراتی در ساختار مغز ایجاد می‌شود که نیازمند تقویت است.

وی برنامه‌ریزی برای خواب کافی، تغذیه مناسب و ورزش را از عوامل مؤثر بر سلامت مغز دانست و انجام تمرینات ذهنی مانند حل جدول و سودوکو را برای تقویت کارکردهای شناختی توصیه کرد.

این متخصص علوم اعصاب شناختی در ادامه افزود: کارکردهای ذهنی روتین و عدم فعالیت‌های جدید می‌تواند منجر به هرس شدن شبکه‌های عصبی و از بین رفتن سلول‌های عصبی شود، به‌ویژه در افرادی که بازنشسته شده‌اند یا مشاغلی با فعالیت ذهنی تکراری مانند رانندگی دارند.

حق‌شناس با بیان نکاتی برای پیشگیری خاطرنشان کرد: برای پیشگیری از این روند، نیاز به فعالیت‌های ذهنی مداوم و جدید، ورزش، فعالیت‌های حرکتی و قرار گرفتن در محیط‌های جدید است. همچنین، آموزش مطالب جدید مانند موسیقی و خواندن کتاب می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد.

وی بر اهمیت ارتباطات انسانی و حضور افراد دیگر در محیط زندگی سالمندان تأکید کرد و افزود: ارتباط کلامی و مشارکت‌های اجتماعی، فعالیت ذهنی را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهند.

حق‌شناس در ادامه، به نقش ژنتیک به عنوان یکی از عوامل مهم شروع‌کننده آلزایمر و فراموشی اشاره کرد و گفت: تغذیه خوب، شامل مواد مغذی دارای امگا ۳، ویتامین‌های گروه B و ویتامین E، نقش مهمی در پیشگیری از آلزایمر و فراموشی دارد.

وی خاطر نشان کرد: اختلال شناختی خفیف در سالمندی، پدیده‌ای طبیعی ناشی از تغییرات مغزی است که با رویکردهای فعال شامل تمرینات ذهنی، فعالیت بدنی منظم، تغذیه سالم و حفظ روابط اجتماعی قوی، قابل مدیریت بوده و می‌توان از پیشرفت آن به سمت بیماری‌های جدی‌تر جلوگیری کرد.