به گزارش سلامت نیوز ، اسکای نیوز نوشت: براساس گزارش شبکه CNN، این دستاورد در حوزه زیست‌شناسی مصنوعی می‌تواند آغازگر عصری جدید از موجودات زنده‌ای باشد که به‌صورت سفارشی طراحی می‌شوند و مانند ماشین‌های زنده عمل می‌کنند.

این سلول توسط کیت آدامالا، زیست‌شناس مصنوعی و استاد دانشگاه مینه‌سوتا، به همراه گروه پژوهشی‌اش ساخته شده است. آن‌ها سلول را جزءبه‌جزء و با استفاده از ترکیبات شیمیایی غیرزنده ایجاد کردند.

اگرچه این نوآوری در حال حاضر یک نمونه اولیه با قابلیت‌های محدود به شمار می‌رود، اما می‌تواند به دانشمندان در درک بهتر منشأ حیات کمک کند و در آینده نیز برای مقابله با برخی از بزرگ‌ترین چالش‌های زیستی جهان برنامه‌ریزی و مهندسی شود. این سلول جدید نه گیاهی است و نه جانوری، اما شباهت زیادی به یک باکتری ساده دارد.

آدامالا گفت: «من فهرست کامل اجزای این سلول را می‌دانم و دقیقاً از مواد شیمیایی، مولکول‌ها و غلظت هر یک از آن‌ها آگاه هستم. این یک سلول کاملاً تعریف‌شده است؛ به همین دلیل می‌توانیم آن را مهندسی کنیم.»

دانشمندان طی چند دهه گذشته با مهندسی ژنتیک سلول‌های طبیعی تلاش کرده‌اند راه‌حل‌هایی برای مشکلات بشر ارائه دهند. یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌ها، وارد کردن ژن‌های انسولین انسانی به سلول‌های باکتری اشرشیا کلی (E. coli) برای تولید انسولین مورد استفاده در درمان بیماری دیابت است.

پژوهشگران معتقدند سلول‌های مصنوعی، گام بعدی این حوزه به شمار می‌روند و می‌توانند به توسعه درمان‌های جدید برای سرطان، ابداع روش‌های نوین برای جذب و ذخیره کربن، یا تولید انواع مواد شیمیایی کمک کنند.

سلول‌ها واحدهای بنیادی حیات هستند، اما ساختاری بسیار پیچیده دارند. بدن انسان حدود ۳۷ تریلیون سلول دارد؛ رقمی که از تعداد ستاره‌های آسمان نیز بیشتر است. با این حال، دانشمندان هنوز به‌طور کامل نمی‌دانند همه انواع سلول‌ها دقیقاً چگونه عمل می‌کنند یا مجموعه کامل اجزای تشکیل‌دهنده آن‌ها چیست.

یووال الانی، پژوهشگری که در این مطالعه مشارکت نداشت، تأکید کرد که سلول مصنوعی توسعه‌یافته توسط آدامالا و همکارانش به معنای «خلق حیات در آزمایشگاه» نیست.

آدامالا با لحنی طنزآمیز، نام «SpudCell» (اسپادسل) را برای این دستاورد انتخاب کرد، زیرا نمی‌خواست سلول به نام خودش شناخته شود.

این نام بازی با واژه «اسپوتنیک ۱»، نخستین ماهواره اتحاد جماهیر شوروی است که در دهه ۱۹۵۰ آغازگر عصر فضا بود.

او گفت: «امیدواریم واقعاً در آغاز عصر جدید اقتصاد زیستی باشیم؛ عصری که با فراهم کردن این فناوری، به افراد امکان مهندسی زیست‌شناسی را می‌دهد.»

آدامالا و همکارانش روز چهارشنبه مقاله‌ای را منتشر کردند که نحوه عملکرد «اسپادسل» را توضیح می‌دهد، اما این پژوهش هنوز در یک نشریه علمی دارای داوری همتا (Peer Review) منتشر نشده است.

با این حال، آدامالا اعلام کرد که این مقاله را در طول همین هفته برای انتشار در یک مجله علمی ارسال خواهد کرد.