اسماعیل شریعتی فعال صنفی حوزه پرستاری در یادداشتی به سلامت نیوز نوشت: پرستاران سالهاست نسبت به شرایط شغلی خود اعتراض دارند. دستمزد پایین، اجرای نامناسب قانون تعرفهگذاری خدمات پرستاری، شیفتهای فشرده، کمبود نیروی انسانی و درآمد اقتصادی ضعیف، باعث شده است بسیاری از پرستاران برای تأمین معیشت خود به چند شغله بودن روی بیاورند. نتیجه این وضعیت چیزی جز افزایش فرسودگی شغلی، کاهش انگیزه و آسیب به کیفیت خدمات سلامت نیست.
از سوی دیگر، نبود یک برنامه مدون و عملیاتی برای اصلاح وضعیت پرستاری از سوی متولیان این حوزه، بیش از گذشته بر این نارضایتیها افزوده است. وقتی اعتراضها سالها ادامه دارد اما تغییر محسوسی در سیاستها و عملکرد دیده نمیشود، طبیعی است که جامعه پرستاری احساس کند صدای آن شنیده نمیشود.
معاونت پرستاری وزارت بهداشت تنها معاونتی در دوره وزارت دکتر ظفرقندی است که تاکنون بدون تغییر باقی مانده است. این در حالی است که از همان روزهای نخست انتخاب وزیر بهداشت، پرستاران و فعالان صنفی در کلانشهرهای مختلف، نامههای متعددی برای ایجاد تغییر در مدیریت حوزه پرستاری به وزیر ارسال کردند. اکنون با گذشت حدود دو سال، همچنان تنها معاونتی که بدون تغییر باقی مانده، معاونت پرستاری است.
با وجود حجم گسترده اعتراضها و مشکلات حوزه پرستاری، ادامه این وضعیت برای بسیاری از کارشناسان این حوزه قابل توجیه نیست. وقتی یک گروه بزرگ حرفهای به طور مستمر نسبت به شرایط شغلی، معیشتی و صنفی خود اعتراض میکند، این پیام روشنی دارد؛ اینکه برنامهریزی موجود نتوانسته پاسخگوی نیازهای آن حوزه باشد و ضرورت بازنگری در مدیریت و سیاستگذاری احساس میشود.
به نظر میرسد وزیر بهداشت امروز باید درباره این موضوع تصمیم بگیرد. وقتی از نارضایتی گسترده شغلی صحبت میکنیم، یعنی مشکلات ساختاری وجود دارد و وقتی مشکلات ساختاری ادامه پیدا میکند، عملکرد مدیریتی آن حوزه نیز طبیعتاً مورد پرسش قرار میگیرد. از سوی دیگر، هیئتمدیرههای نظام پرستاری و فعالان صنفی در شهرهای بزرگی مانند مشهد، اهواز، تبریز، قم، کرج و سایر استانها نیز طی نامه ای خواستار تغییر در معاونت پرستاری شدهاند. اگر قرار است از ظرفیت بدنه کارشناسی و مدیران صنفی استفاده شود، این مطالبات نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
به عنوان نمونه، بنده طی ماههای گذشته با پیگیریهای فراوان، جلساتی با آقای دکتر جمالیان، رئیس کمیته پرستاری کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، برگزار کردم. در این جلسات مقرر شد طرح پیشنهادی جامعی که با همکاری چند هیئتمدیره نظام پرستاری و جمعی از کارشناسان تهیه شده است، برای اصلاح نظام پرداخت و اصلاح ساختار تعرفهگذاری خدمات پرستاری در کمیسیون بهداشت و درمان مطرح شود. خوشبختانه آقای دکتر جمالیان نیز در این زمینه همراهی و پیگیری قابل توجهی داشتند.
همچنین این طرح در جلسهای در معاونت پرستاری و کارشناسان حوزه پرستاری وزارت بهداشت مطرح شد، اما متأسفانه تاکنون پیگیری مؤثری از سوی معاونت پرستاری صورت نگرفته است. وقتی متولی اصلی حوزه پرستاری نه برنامهای مدون برای اصلاح ساختار ارائه میکند و نه از طرحهای کارشناسی ارائهشده از سوی سایر گروهها استقبال و حمایت میکند، ادامه این روند با انصاف سازگار نیست.
پرستاری کشور باید به جایگاه واقعی خود برسد. نمیتوان بخش عمده خدمات درمانی و مراقبتی را پرستاران انجام دهند، اما در نظام پرداخت و ارزشگذاری خدمات، سهم آنان همچنان نادیده گرفته شود. اصلاح این وضعیت، مطالبهای صنفی نیست؛ بلکه ضرورتی برای آینده نظام سلامت کشور است.
از وزیر محترم بهداشت انتظار میرود هرچه سریعتر درباره وضعیت معاونت پرستاری، که تنها معاونت بدون تغییر در این دوره بوده است، تصمیمگیری کند. امروز بیشترین حجم اعتراضهای شغلی و معیشتی در وزارت بهداشت از سوی جامعه پرستاری مطرح میشود و انتظار میرود این پیام با دقت شنیده شود.
جامعه پرستاری کشور با آغاز مسئولیت آقای دکتر ظفرقندی، امیدوار به ایجاد تحول و اصلاحات اساسی بود؛ اما اکنون با گذشت حدود دو سال، عملکرد حوزه پرستاری وزارت بهداشت با نقدها و انتقادهای جدی از سوی بخش قابل توجهی از جامعه پرستاری مواجه است. انتظار میرود این مطالبات با نگاهی کارشناسانه، فارغ از ملاحظات اداری، مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا ادامه این وضعیت نه به سود پرستاران است و نه به سود نظام سلامت کشور.
پرستاران از پایین بودن درآمد، شیفتهای فرسایشی و اجرای ناقص تعرفهگذاری خدمات پرستاری گلایه دارند، اما با وجود این حجم از نارضایتی، تنها معاونتی که در دوره وزارت دکتر ظفرقندی بدون تغییر باقی مانده، معاونت پرستاری است؛ موضوعی که پرسشهای جدی درباره نحوه مدیریت این حوزه ایجاد کرده است.
نظر شما