به گزارش سلامت نیوز به نقل از جام جم، مردی که متهم است با شلیک گلوله همسر و دخترش را به قتل رسانده بود، به‌زودی در دادگاه از خود دفاع می‌کند. متهم مدعی است ناخواسته مرتکب قتل همسرش شده.

 رسیدگی به این پرونده از عصر چهارم مرداد سال گذشته و با گزارش این قتل به پلیس آغاز شد. مردی با پلیس۱۱۰ تهران تماس گرفت و از قتل مادر و دختر همسایه‌شان خبر داد. ماموران با اعزام به خانه مورد نظر در محله چیتگر با اجساد زنی ۴۳ ساله و دختری ۱۳ ساله روبه‌رو شدند. 

مادر و دختر بر اثر اصابت گلوله به سرشان از پا درآمده بودند. کشوهای کمد به‌هم ریخته شده و وسایل روی زمین پخش بود. با کشف اجساد مادر و دختر، موضوع به بازپرس کشیک قتل دادسرای جنایی پایتخت گزارش شد و تیمی از ماموران اداره دهم پلیس آگاهی تهران در محل جنایت حاضر شدند و به تحقیق از پدر میانسال خانواده پرداختند. او مدعی شد ساعت ۱۰ صبح برای کار بانکی و چند کار دیگر به بیرون از خانه رفته و عصر که بازگشته اجساد را یافته است.

این درحالی بود که پلیس متوجه شد شش ساعت از مرگ این دو نفر گذشته است. همچنین قفل در خانه تخریب نشده و قاتل آشنا بوده است. پدر خانواده به‌عنوان مظنون بازداشت شد اما منکر قتل‌ها بود. ماموران در بررسی دوباره خانه مقتولان متوجه شدند هیچ سرقتی از آنجا رخ نداده است. مرد میانسال متهم سرانجام پس از گذشت ۴۰ روز از این جنایت‌ها در اثر عذاب وجدان سکوتش را شکست و به هر دو قتل اعتراف کرد. ‌متهم در جریان تحقیقات گفت‌: مدتی بود که با همسرم اختلاف و درگیری‌هایی داشتم. این اختلاف‌های خانوادگی هر روز بیشتر می‌شد و حتی همسایه‌ها هم به سر و صدای ما اعتراض داشتند.

از سویی صاحبخانه هم از ما خواسته بود خانه را تخلیه کنیم‌. روز حادثه دوباره بر سر همین مسائل دعوای‌مان شد و جر و بحث کردیم. در اوج عصبانیت کنترلم را از دست دادم و با سلاحی که در خانه داشتم به سمت همسرم رفتم. وحشتزده شده بود و من هم سعی می‌کردم او را بترسانم تا آرام شود. در جدال میان ما ناگهان تیری از سلاح شلیک شد و به سر همسرم اصابت کرد. فقط می‌خواستم او را بترسانم تا ساکت شود اما جانش را گرفتم. دخترم با شنیدن صدای شلیک به اتاقی که جسد زنم افتاده بود، آمد.

نمی‌دانستم چه کنم. او شاهد قتل بود. خواست فریاد بزند و کمک بخواهد. من هم دستپاچه شدم و با همان سلاح به سر او شلیک کردم تا شاهدی در این جنایت نباشد. بعد وسایل خانه را به‌هم ریختم تا همه فکر کنند دزد آمده و هر دو را کشته است‌. سلاح را برداشتم و فرار کردم و به سمت بیابان‌های اطراف جاده بهشت‌زهرا رفتم. می‌خواستم با همان سلاح به زندگی خودم پایان دهم که جرات نکردم و سلاح را در میان جاده انداختم‌. بعد از ساعتی به خانه بازگشتم و فریاد زدم زن و بچه‌ام را کشتند تا همسایه‌ها بیایند وکسی به من شک نکند. در این مدت عذاب وجدان داشتم و چهره زن و دخترم مقابل چشمانم بود.

 با تکمیل تحقیقات مقدماتی و بازسازی صحنه تیراندازی، متهم برای آخرین دفاع به دادسرا منتقل شد و این بار گفت: قصد قتل همسرم را نداشتم و ناخواسته این قتل رقم خورد. مدتی بود به‌خاطر دخالت‌هایی در زندگی‌مان با همسرم اختلاف و درگیری داشتم. روز حادثه از این وضعیت خسته شدم و می‌خواستم با اسلحه به زندگی‌ام پایان دهم. همسرم سمتم آمد و خواست مانع شود که گلوله‌ای در این گیر و دار شلیک شد و به او اصابت کرد. بعد دخترم آمد و نفهمیدم چرا به او شلیک کردم.

پس از تکمیل تحقیقات، پرونده با صدور کیفرخواست برای محاکمه به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد و متهم به‌زودی در شعبه دهم محاکمه می‌شود.