میگرن یک بیماری عصبی است که معمولاً با سردرد همراه است و با درد متوسط تا شدید، ضربان‌دار و در بیشتر موارد یک‌طرفه همراه می‌شود. تهوع و حساسیت به نور، صدا یا بو نیز از علائم شایع آن به‌شمار می‌آیند. این بیماری ممکن است در چهار مرحله پیش‌درآمد، اورا، سردرد و پس‌درآمد بروز پیدا کند، اما همه افراد تمام این مراحل را تجربه نمی‌کنند. علت دقیق میگرن هنوز مشخص نیست، اما تغییر در ارتباط عصب‌ها و رگ‌های خونی مغز و نقش پیام‌رسانی مانند CGRP در بروز حمله‌ها مطرح است. استرس، اختلال خواب، تغییرات هورمونی، حذف وعده‌های غذایی و بعضی محرک‌های محیطی نیز می‌توانند احتمال شروع حمله را افزایش بدهند.

میگرن چیست؟ علائم، علت بروز آن

میگرن؛ درد متوسط تا شدید ضربان دار

میگرن نوعی سردرد عودکننده است که درد آن در بیشتر مواقع، ضربان‌دار و متوسط تا شدید است و معمولاً یک سمت سر را درگیر می‌کند. با این وجود، درد می‌تواند دوطرفه باشد و گاهی حمله میگرنی حتی بدون سردرد بروز کند. تهوع و حساسیت به نور، صدا یا بو نیز از نشانه‌های شایع آن محسوب می‌شوند.

مراحل و علائم میگرن؛ نشانه‌های هر مرحله از حمله

حمله میگرنی می‌تواند در چهار مرحله رخ بدهد؛ البته ممکن است فرد در هر حمله فقط برخی از علائم میگرن را تجربه کند. این مراحل عبارتند از:

  • مرحله پیش‌درآمد (Prodrome): معمولاً پیش از شروع سردرد ظاهر می‌شود و می‌تواند با ولع غذایی، تغییرات خلقی، خمیازه‌های مکرر یا تکرر ادرار همراه باشد.
  • مرحله اورا (Aura): ممکن است پیش از سردرد یا هم‌زمان با آن ایجاد شود و معمولا بین ۲۰ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشد. دیدن نورهای چشمک‌زن یا خطوط زیگزاگ، بی‌حسی، گزگز و ضعف عضلانی از نشانه‌های احتمالی این مرحله هستند.
  • مرحله سردرد (Headache): در این مرحله درد معمولا به‌ تدریج شروع و شدیدتر می‌شود و اغلب حالتی ضربان‌دار و یک‌طرفه دارد. حساسیت به نور، صدا یا بو، تهوع و تشدید درد هنگام حرکت نیز ممکن است همراه آن باشد.
  • مرحله پس‌درآمد Postdrome)): پس از کاهش سردرد، ممکن است تا حدود یک روز احساس خستگی، ضعف یا گیجی ادامه داشته باشد.

ثبت زمان شروع حمله و علائمی که پیش از آن، در زمان سردرد و پس از آن تجربه می‌شود، می‌تواند به شناسایی الگوی میگرن کمک کند.

علت بروز میگرن؛ نقش عصب‌ها، رگ‌های خونی و CGRP

علت دقیق میگرن هنوز مشخص نشده است، اما این بیماری احتمالاً با شیوه ارتباط عصب‌ها و رگ‌های خونی مغز ارتباط دارد. در زمان حمله، مغز ممکن است در پردازش پیام‌های درد واکنش بیش‌ازحد نشان بدهد.

  • تغییر در شیوه ارتباط میان عصب‌ها و رگ‌های خونی مغز می‌تواند در بروز میگرن نقش داشته باشد.
  • واکنش بیش‌ازحد مغز در زمان پردازش سیگنال‌های درد می‌تواند با حمله‌های میگرنی مرتبط باشد.
  • CGRP یا پپتید مرتبط با ژن کلسی‌تونین، یکی از پیام‌رسان‌های عصبی است که در انتقال درد، التهاب و گشاد شدن عروق موقع حمله میگرنی نقش دارد.

علت سردرد میگرن را نمی‌توان به یک عامل واحد نسبت داد؛ به همین دلیل شناخت محرک‌هایی که در هر فرد احتمال شروع حمله را بیشتر می‌کنند، اهمیت زیادی دارد.

عوامل تحریک‌کننده میگرن؛ محرک‌های شایع شروع حمله

محرک‌های میگرن در افراد مختلف یکسان نیستند و ممکن است یک عامل در فردی باعث شروع حمله شود، اما برای فرد دیگر تاثیری نداشته باشد. این محرک‌ها عبارتند از:

  • استرس و اضطراب
  • تغییرات هورمونی در زنان
  • نورهای شدید یا چشمک‌زن و صداهای بلند
  • بوهای تند و قوی
  • کم‌خوابی، خواب بیش‌ازحد یا تغییر در الگوی خواب
  • تغییرات ناگهانی آب‌وهوا
  • فعالیت بدنی بیش‌ازحد
  • مصرف دخانیات و تغییر در میزان مصرف کافئین
  • حذف وعده‌های غذایی
  • مصرف بیش‌ازحد داروهای ضدسردرد

تشخیص میگرن؛ بررسی علائم و الگوی تکرار سردرد

تشخیص میگرن بیشتر براساس شرح‌حال و الگوی علائم انجام می‌شود. پزشک درباره نوع و مدت درد، تعداد حملات، عوامل محرک و علائم همراه سوال می‌کند و سپس معاینه جسمی و عصبی انجام می‌دهد. اقدام‌های پزشک برای تشخیص میگرن عبارتند از:

  • بررسی نوع، شدت و مدت سردرد برای شناخت الگوی حملات
  • پرسش درباره تعداد دفعات بروز سردرد و علائم همراه آن
  • بررسی عوامل احتمالی تحریک‌کننده حملات
  • انجام معاینه جسمی و عصبی برای رد سایر بیماری‌ها
  • درخواست آزمایش خون، MRI یا سی‌تی‌اسکن درصورت وجود علائم غیرمعمول
  • استفاده از اطلاعات ثبت سردرد برای ثبت زمان حمله، علائم و عوامل احتمالی مرتبط با آن

در بیشتر موارد، میگرن بر اساس الگوی علائم تشخیص داده می‌شود و آزمایش‌های تصویربرداری معمولاً زمانی مطرح می‌شوند که علائم غیرمعمول باشند.

روش‌های درمان میگرن؛ تسکین حمله و پیشگیری از سردردهای بعدی

درمان میگرن با توجه به شدت و تعداد حمله‌ها انجام می‌شود و با دو هدف اصلی یعنی کاهش علائم در زمان حمله و کم‌ کردن دفعات و شدت حمله‌های آینده انجام می‌شود.

  • مصرف استامینوفن یا ایبوپروفن در حمله‌های خفیف
  • مصرف دارو در ابتدای شروع حمله زیرنظر پزشک
  • تجویز تریپتان‌ها برای حمله‌های شدیدتر توسط پزشک
  • داروهای ضدتهوع در مواردی که تهوع همراه میگرن وجود دارد
  • داروهای کاهنده فشار خون، ضدافسردگی و ضدتشنج از گزینه‌های درمان پیشگیرانه هستند
  • تزریق بوتاکس و داروهای جدیدتری که مسیرهای مرتبط با میگرن را هدف می‌گیرند (برای برخی بیماران)

انتخاب دارو به شرایط فرد بستگی دارد و بعضی درمان‌ها، از جمله برخی داروهای پیشگیرانه، در دوران بارداری ایمن نیستند؛ بنابراین درمان باید با نظر پزشک انجام شود. مصرف مکرر و خودسرانه داروهای ضدسردرد ممکن است به مزمن‌ شدن سردرد و وابستگی دارویی منجر شود.

انتخاب مسیر درمانی مناسب بر اساس نوع و علت میگرن

میگرن یک سردرد عودکننده است که با شناخت علائم، محرک‌ها و الگوی حملات می‌توان آن را بهتر مدیریت کرد. این بیماری در افراد مختلف شدت و روند متفاوتی دارد؛ در بسیاری از افراد با افزایش سن، تعداد و شدت حمله‌ها کاهش پیدا می‌کند و گاهی حمله‌ها به‌مرور متوقف می‌شوند. در زنان، شروع میگرن ممکن است با قاعدگی ارتباط داشته باشد و در برخی افراد در دوران بارداری یا پس از یائسگی کاهش پیدا کند.

تشخیص درست، پرهیز از محرک‌های ایجادکننده میگرن و استفاده از روش درمانی مناسب، نقش مهمی در کنترل حمله‌ها دارد. در صورتی که سردردها تکرار شوند، شدت بگیرند یا الگوی جدیدی پیدا کنند، مراجعه به پزشک و دریافت راهنمایی تخصصی ضروری است. برای آگاهی بیشتر درباره مدیریت سردرد و راهکارهای سلامت، پیشنهاد می‌کنیم به وب‌سایت داروسازی دکتر عبیدی مراجعه کنید.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha