به گزارش سلامت نیوز به نقل از پیام ما، کلیپ بانویِ فرماندار قدرقدرت و قویشوکت شهرستان محمودآباد را همه دیدهایم و دیگر نیاز به پرداختن به آن نیست. اندوهبار و ناامیدکننده است که در دولتی با آهنگ و انگیزه پاسداری از محیطزیست و منابعطبیعی، فرماندار باشی و از فزونی بیکاری، مدیران یک شهرستان را برای بریدن یک درخت در کرانه یک رودخانه با هم بسیج نمایی. اندوهبارتر است که از لحظهلحظه این نمایشنامه آکنده از ناآگاهی مستند بسازی و آن را با افتخار پخش نمایی! بیگمان، دستکم در بیست سال گذشته و در بدترین پروندههای در پیوند با دستدرازی به محیطزیست و منابعطبیعی، چنین چیزی دیده نشده!
این ویدیوی قدرتنمایی را از دو زاویه میتوان واکاوی کرد. نخست از این دید که بازیگران این نمایشنامه هیچ آگاهی درباره درخت در جایگاه یک زیستمند ندارند و نهایت استدلالشان برای درستانگاری بریدن آن درخت، پناه گرفتن پشت دیدگاهها و گفتههای دادستان در ستاد بحران استان است. زاویه دید دوم که شگفتآورتر است، این است که فردی در جایگاه فرماندار چنان از جامعهای که در آن زیست میکند دور است که با وجود گذشت چندین دهه از آغاز کنشگری مردم در حوزه محیطزیست و منابعطبیعی، هیچ درک و دریافت روشنی از دغدغهها و حساسیتهای همگانی نسبت به چالشهای محیطزیست و بهویژه در بومسازگان هیرکانی ندارد. خانم فرماندار اگر هفتهای یک بار به روزنامههای چاپ تهران نگاهی هرچند گذرا میانداخت، انبوهی از نگرانیها در این بخش را درمییافت و با پخش آن ویدیوی نمایشی، خود و دولتی را که او را به چنین جایگاهی برگمارده، دستمایه نقد و طنزپردازی افکار عمومی نمیکرد.
بیش از این به دستهگل خانم فرماندار جوان و کارناآزموده و دور از آنچه در بطن جامعه میگذرد نمیپردازم. نمیدانم ایشان با کدام شایستگیها و توانمندیها به چنین جایگاهی گمارده شده، ولی شاید اگر دادگرانه به آنچه در آن روز در اتاق فرماندار و کرانه «آلشرود» گذشت بنگریم، دریابیم که خانم فرماندار را هم نباید مقصر بدانیم. خانم فرماندار و بسیاری دیگر از مدیران خرد و کلان کشور، چه در این دولت و چه در دولتهای گذشته و البته در دولتهای آینده، نه در خانواده، نه در دبستان، نه در دبیرستان و نه در دانشگاه با جایگاه محیطزیست و منابعطبیعی آشنا نشده و آموزشهای بایسته را دریافت نکردهاند. ازاینرو، گمان میکنم که مدیران ارشد و میانی دولت، بهویژه در استانهای با چالشهای کلان محیطزیستی، نیازمند آموزشهای هرچند اولیه در این بخش هستند و برنامهریزی برای آموزشهای محیطزیستی مدیران باید برای نخستین بار در تاریخ کشور در دستور کار ویژه دولت قرار گیرد.
هیئت وزیران، استانداران و معاونانشان، مدیران کل استانی، فرمانداران، بخشداران، دهیاران و بهویژه نمایندگان مجلس در اولویت این آموزشهای محیطزیستی هستند. حتا پیشنهاد میکنم دادستانها و تصمیمگیران بخش قضاییِ سراسر کشور نیز در اولویت آموزشهای محیطزیستی قرار گیرند. دغدغهمندی توده مردم تا اندازهای میتواند از نابسامانیهای مدیریتی در این بخش جلوگیری نماید و تا زمانی که تصمیمسازان، تصمیمگیران و کارگزاران کشور از نگاه اکولوژیک به آنچه میکنند برخوردار نباشند، در پی تصمیمهای ویرانگر، هر روز از توان تابآوری زیستی کشور بیشتر کاسته خواهد شد.
امیدوارم دولت این پیشنهاد اثرگذار بر سرنوشت تدوین طرحها و لوایح قانونی را با نگاهی ویژه پیگیری کند.

نظر شما