سلامت نیوز :  دیدن كودكانی كه وادار به تكدی گری می شوند و به عنوان ابزارهای جمع آوری پول به خیابان های شهر فرستاده می شوند آنقدر برای ما شهروندان تكراری شده كه مثل یك رویداد عادی و همیشگی، عملابه عنوان یكی از روزمره های زندگی به شمار می رود.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از شفقنا ؛ خیابان و پیاده رو، فروشگاه ها، بازار، قبرستان، پل های عابر پیاده، رستوران ها، داروخانه ها و هرجا كه تصورش را می كنیم، هستند گویی شهرها هویت شان را به این كودكان معصوم و همیشه ملتمس با لباس های مندرس و كثیف گره زده اند و به این ترتیب اگر یك روز نباشند باعث تعجب همگانی می شود! اینكه موضوعی چنین رنج آور در این حد عادی شده و در روزمرّگی های دولت و شهروندان گم شود نمی تواند خوشایند باشد و قاعدتا باید فكری اساسی برای این موضوع كرد.

مثلادیدن هر شب كودكانی خردسال و همیشه خواب، روی دستان مادرانی با چهره های كاملاپوشیده كه می نشینند و از مردم طلب پول می كنند در نقاطی مشخص از شهر این سوال را به ذهن متبادر می كند كه این طفل های معصوم چگونه به این سادگی مورد سوءاستفاده باندهای تكدی گری قرار می گیرند یا در حالتی به غایت خوشبینانه از سوی خانواده خود به عنوان ابزار افزایش حس ترحم شهروندان برای رونق گدایی شان مورد استفاده قرار می گیرند؟!

چرا هیچ واكنشی نسبت به این موضوع از سوی شهروندان و نهادهای ذی ربط صورت نمی گیرد و چرا با وجود مواد قانونی روشن در این مورد عملاموضوع در محاق گرفتاری های روزمره و همگانی گم شده است؟... در واقع یك بی توجهی جمعی نسبت به این موضوع عاملان چنین رفتارهایی را در تداوم سوءاستفاده های خود از كودكان جری تر كرده است و هر روز كودكان بیشتری در خیابان های این شهر روزگارشان تیره و تار می شود. گذشتن از اصل موضوع به بهانه غیر ایرانی بودن تعداد زیادی از كودكان پاك كردن صورت مساله است چراكه این نگاه عملاقبح برخی ناهنجاری ها را شكسته است و به ترویج این شیوه كسب درآمد از سوی برخی و سوءاستفاده های بیشتر از كودكان شیر خواره تا نوجوانان 14-13 ساله منتهی شده است.

همه این كودكانی كه هر روز مثل یك فیلم از جلوی چشم ما عبور می كنند و به عنوان متكدی آنها را می شناسیم به نوعی مورد سوءاستفاده قرار گرفته اند و برای درآمد عده یی به تباهی كشیده می شوند و شاید زشتی و این موضوع و تبعات آن باعث شده است تا قانونگذار در قانون مجازات اسلامی و در مواد 938 و 939 در بخش تعزیرات و مجازات های بازدارنده، تكدی گری و استفاده از اطفال برای تكدی گری را صراحتا جرم شناخته و برای آن مجازات هم در نظر بگیرد. (برای وسیله قراردادن اطفال صغیر و غیررشید برای تكدی گری و به كار گماردن آنها در این زمینه 3 ماه تا دو سال حبس و استرداد كلیه اموال به دست آمده از این راه پیش بینی شده است)

در این میان موضوع مهم، امكانات و ابزاری است كه باید در اختیار سازمان های مرتبط با این موضوع از قوه قضاییه تا بهزیستی و شهرداری و نیروی انتظامی قرار داشته باشد تا با استفاده از آن بتوانند به مهار این وضعیت بپردازند. موضوعی كه سال های سال است در مورد آن صحبت می شود اما تاكنون شرایط عملی شدن آن به وجود نیامده است. در كنار این موضوع، بحث رفتار شهروندان نیز قابل توجه است كه با بی تفاوتی خود نسبت به این موضوع و بدتر از آن با پول دادن به متكدیان و افرادی كه كودكان خردسال را به تكدی گری وادار می كنند انگیزه های آنها را برای ادامه رفتارشان بیشتر می كنند...