سلامت نیوز:عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس با بیان اینکه بسیاری از داروهای تولید داخل، نیاز به مواد اولیه وارداتی دارد، تصریح کرد: در مقاطعی اعلام شد بسیاری از مواد اولیه یا داروهایی که در گمرک می‌ماند، انقضای آن به اتمام می رسد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از خانه ملت،حسن تأمینی لیچائی درباره خوانده نشدن تاریخ انقضای داروها که بر بلیسترهای دارویی (کاور بسته بندی قرص و دارو) درج شده است، افزود: بسیاری از مواد اولیه‌ای که وارد کشور می‌شود خود دارای تاریخ انقضا است که این مواد تا تبدیل شدن به دارو باید پروسه‌ای زمان‌بر را طی کند و  ممکن است دارو را به تاریخ انقضا نزدیک کند.

نماینده مردم رشت در مجلس شورای اسلامی، ادامه داد: در مقاطعی اعلام شد که بسیاری از مواد اولیه یا داروهایی که در گمرک می‌ماند تا زمانی که این داروها به فروش برسد، ممکن است انقضای آن به اتمام برسد.

این نماینده مردم در مجلس نهم، تصریح کرد: دارو و ملزومات پزشکی از موضوعاتی است که با سلامت مردم سروکار دارد و توجه به تاریخ انقضای آن امری ضروری است که با توجه به تذکر رئیس جمهور امید است صنعت داروسازی کشور به سمت خوانده شدن تاریخ انقضای مواد دارویی اقدامات بهتری انجام دهند.

وی با انتقاد از اهمیت دادن صنعت داروسازی به کمیت، افزود: امروزه صنعت داروسازی کشور به کیمت بیش از کیفیت اهمیت داده و به همین جهت نمی‌توان شاهد صادرات اثربخش در این حوزه بود؛ این درحالی است که ظرفیت افزایش کیفیت دارو در کشور وجود دارد اما متاسفانه شرکت‌های دارویی به آن توجه نمی‌کنند.

تامینی لیچائی یادآور شد: در زمانی که تحریم‌های دارویی به شکل مستقیمی تاثیرات خود را نشان نداده بود همیشه اعلام می شد که  55 درصد داروها تولید داخل است اما بعد از تشدید تحریم‌های دارویی، متوجه شدیم که اینگونه نیست یعنی بسیاری از داروهای تولید داخل، نیاز به واردات مواد اولیه داشت و بدون آنها نمی‌توانستیم تولید دارو داشته باشیم.

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، گفت: پس از تسهیل شرایط واردات دارو، اعلام شد که شرکت های دارویی دارای مجوز فعالیت در کشورمان باید موظف شوند که صنعت تولید دارو را به ما آموزش دهند که در نهایت ما نیز بتوانیم در داخل این داروها را تولید کنیم؛ البته با وجود اقدامات خوبی که انجام شده اما تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله است و باید تلاش کرد تا بتوان در حوزه دارو و تجهیزات پزشکی حرفی برای گفتن داشته باشیم.