به گزارش سلامت نیوز به نقل از ساعت سلامت، شرکتهای دارویی خصوصی و خصولتی در طول سالها به درآمدهای خوبی رسیده‌اند و در شرایط بحرانی کنونی باید به فکر مردم باشند. منتی بر سر مردم ندارند و نباید به مردم اجحاف شود اما بسیاری از آنها به قولشان عمل نمی کنند بنابراین سازمان غذا و دارو باید تصمیم سخت واردات دارو از هند و چین را اتخاذ کند.

صنعت داروسازی به بلوغ لازم رسیده و در نتیجه انتظار این است که در زمان بحران بتواند به مردم کمک کرده و درد بیماران را کمتر کند؛ زیرا دارو مانند غذا، یکی از نیازهای اولیه محسوب می‌شود و به همان اندازه اهمیت دارد. باید توجه داشت که مسئولیت صنعت داروسازی در شرایط بحران چیست؟

معمولا شرکت‌های داروسازی، مواد اولیه را برای چند ماه سفارش داده یا خریداری کرده و همچنین مواد جانبی را تهیه می‌کنند. این‌که بسیاری از مسئولان می‌گویند ۹۷ درصد داروها تولید داخل است، منظور تعداد دارو است، ولی از نظر ریالی و ارزی، قسمت قابل توجهی مواد اولیه و جانبی برای تولید دارو، وارداتی هستند.

ساده‌ترین کار در شرایط بحران این است که داروهای مورد نیاز جامعه مثل داروهای قلبی را به بهانه‌های مختلف تولید نکنیم؛ این موضوع به بی‌سلیقگی‌های مدیریتی بر می‌گردد. وقتی شرایط کشور، خاص و بحرانی است، بهانه‌هایی مانند ارز مطرح می‌شود؛ در حالی‌که بسیاری از مجموعه‌های تولید دارو توانسته‌اند با تولید داخلی، به سرمایه خوبی دست پیدا کنند و در نتیجه نباید هیچ منتی بر سر مردم بگذارند.

اگر قرار باشد به دلیل قیمت گذاری دارو یا ندادن ارز، مردم در شرایط بحرانی تحت فشار قرار بگیرند، اجحاف به مردم است. رده‌های اول مجموعه‌های تولید دارو در کشور، خصوصی هستند و در طول سال‌ها به درآمدهای خوبی دست پیدا کرده و در داخل و خارج از کشور توسعه یافته‌اند؛ در نتیجه در شرایط حاضر نباید مردم را تحت فشار بگذارند و باید پاسخگو باشند.

رقابتهای مدیرتی عامل کمبود دارو

از طرفی، یکی از رسالت های ایجاد مجموعه‌های داروسازی دولتی و خصولتی، مانند هلدینگ برکت، هلال احمر، دارویی تامین اجتماعی، هلدینگ شفای بانک ملی کمک به مردم در شرایط بحران و اضطراری بوده است. در حالی‌که مجموعه‌های داروسازی خصولتی هم در شرایط حاضر ادعا دارند که تحت فشار قرار گرفته‌اند. ولی انتظار این است که نگاه سوددهی و تجاری کنار گذاشته شده و در این شرایط، به مردم و بیماران فکر شود.

رقابت‌های مدیریتی و داخلی در برخی شرکت‌های داروسازی دولتی و خصولتی آن‌قدر بالاست که نتیجه آن، کمبود دارو در کشور است.

به اعتقاد من هنوز موضوع جنگ، بازار دارو را تحت تاثیر خاصی قرار نداده و وضعیت حاضر به دلیل عدم هماهنگی مدیریتی و نگاه سوددهی ایجاد شده است.

منابع شرکت‌های داروسازی دولتی و خصولتی آن‌قدر بزرگ است که اصلا نباید چنین رنجی به مردم و بیماران وارد شود.

در جریان جنگ روسیه و اوکراین، تولیدکننده‌های دارو در روسیه نیز چنین اقدامی انجام دادند، اما حکومت در روسیه تصمیم گرفت که به ازای نفتی که به هند صادر شده، داروی تولید شده نهایی وارد شود؛ بنابراین به نظر می‌رسد در شرایط حاضر نیازمند چنین تصمیمی در کشور هستیم. زیرا برخی شرکت‌های داروسازی خصوصی یا خصولتی، قول می‌دهند، اما اجرایی نمی‌شود.

بهترین راهکار در شرایط حاضر و عدم تولید برخی داروها توسط تولیدکنندگان داخلی، واردات محصول نهایی دارو از کشورهایی مانند هند و چین در ازای پول نفت است. بدین ترتیب می‌توان برای تولیدکننده داخلی هم رقیب ایجاد کرد.

سازمان غذا و دارو باید این تصمیم را بگیرد و اعتماد به نفس لازم را داشته باشد؛ هرچند این موضوع فقط به این سازمان مربوط نمی‌شود و رئیس جمهور باید به این موضوع نیز فکر کند.

مهدی عبدوس- پزشک و فعال حوزه دارو