نایب رئیس سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی، گفت: در حالی که ارزش اغلب کالاهای اساسی طی یک دهه گذشته متناسب با تورم افزایش یافته، صنعت دارو تنها بخشی بوده که زیر فشار قیمتگذاری دستوری و کمبود منابع باقی مانده است؛ ادامه این روند، پایداری تأمین دارو و خدمات درمانی کشور را بهطور جدی تهدید میکند.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از سالمخبر، مرتضی خیرآبادی در میزگرد تخصصی سیاستهای ارزی حوزه دارو که از سوی انجمن علیم مدیریت و اقتصاد دارویی ایران برگزار شد با انتقاد از نحوه تأمین ارز دارو و عملکرد دولت در این حوزه گفت: مجلس در موضعگیریهای مختلف انتقاد میکند اما مساله این است وقتی ۹۰۰ میلیون دلار ارز مورد نیاز سازمان غذا و دارو پرداخت نمیشود این سازمان چه کاری میتواند انجام دهد؟ سازمان ناچار شد بخشی از تأمین ارز را به سمت ارز مبادلهای ببرد.
وی افزود: نکته جالب اینجاست که اکنون وقتی برای دریافت ارز مبادلهای مراجعه میکنید، اعلام میکنند همان ۹۰۰ میلیون دلاری که از ارز ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی کم شده، باید از محل ارز ۱۵۴ هزار تومانی تأمین شود و در نهایت نیز گفته میشود منابعی وجود ندارد. در نتیجه، داروها را حذف میکنند، جایگزینی هم برای آن در نظر نمیگیرند، پول بیمه را هم پرداخت نمیکنند و تنها میگویند هزینه داروها را میدهیم.
خیرآبادی با رد اتهاماتی که متوجه صنعت دارو میشود، اظهار کرد: برخی از ابتدا تا انتهای زنجیره صنعت دارو، شامل ۳۵۲ شرکت دارویی و حدود ۶۰۰ شرکت تجهیزات پزشکی را دزد و رانتخوار معرفی میکنند و معتقدند همه باید اعدام شوند. در حالی که زمانی که من در سال ۱۳۷۸ برای نخستین بار وارد مجلس شدم، تنها ۳۵ شرکت تولیدکننده دارو داشتیم که همگی دولتی بودند. دو شرکت اصلی، شرکت سهامی دارویی کشور و سازمان فوریتها، دولتی بودند و پنج شرکت پخش نیز در اختیار دولت قرار داشت.
وی ادامه داد: در سازمان غذا و دارو طی سه تا چهار سال، دو تا چهار برنامه تدوین شد. در آن زمان، صد درصد تولید دارو در اختیار دولت بود، اما امروز این سهم به حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد رسیده و شرکتهای خصوصی رشد کردهاند. اگر امروز مبنای قیمتگذاری وجود دارد، این شرکتها از سر دوستی وارد این عرصه نشدند؛ بلکه سرمایهگذاری کردند، شرکتهای خود را توسعه دادند، اشتغال ایجاد کردند و ظرفیت تولید را افزایش دادند.
خیرآبادی با اشاره به هزینههای اشتغالزایی گفت: امسال در قانون بودجه، برای ایجاد هر فرصت شغلی حدود پنج و نیم میلیارد تومان هزینه پیشبینی شده است در حالی که ببینید شرکتهای بزرگ داروسازی با اشتغالزایی گسترده، چه میزان به دولت کمک کردهاند. چرا امروز از این صنعت حمایت نمیکنید و پشت آن را خالی میکنید؟
وی تصریح کرد: من با صراحت اعلام میکنم اگر سه میلیارد دلار ارز دارو حذف شود، دولت از این محل ۳۶۰ همت درآمد کسب میکند اما برای حفظ همین وضعیت فعلی باید ۵۸۰ همت هزینه کند. اگر این ۳۶۰ همت را گرفت، باید ۵۸۰ همت پرداخت کند تا شرایط فعلی حفظ شود. اگر نتواند این منابع را تأمین کند، مردم متضرر خواهند شد و تفاوت ۳۶۰ تا ۵۸۰ همت را باید از جیب خود بپردازند. نباید بهراحتی از کنار این موضوع عبور کرد.
خیرآبادی هشدار داد: دولت سال آینده دوباره ناچار خواهد شد حدود ۲۸۰ همت به قیمتها اضافه کند. اگر سه میلیارد دلار ارز دارو حذف شود، همین امروز باید ۳۶۰ همت تسهیلات در اختیار شرکتهای داروسازی قرار دهند تا بتوانند ارز مورد نیاز خود را خریداری کنند.
وی افزود: این ۳۶۰ همت به چه معناست؟ یعنی سود، سود بانکی و هزینههای مالی سنگین. یعنی شرکتهای داروسازی باید حدود ۱۰۰ همت سود بانکی پرداخت کنند و در عمل به بانکهای کشور کمک مالی کنند؛ در حالی که هزینه نهایی آن بر دوش مردم خواهد بود.
خیرآبادی گفت: پس از آن نیز کالا وارد گمرک میشود و حقوق گمرکی، سود بازرگانی، مالیات بر ارزش افزوده، سود تولیدکننده، سود شرکت پخش و سود داروخانه به آن اضافه خواهد شد. در نهایت این سؤال مطرح است که چه کسی باید هزینه همه این افزایشها را پرداخت کند؟
خیرآبادی با انتقاد از نحوه مواجهه با صنعت دارو و تجهیزات پزشکی گفت: واقعاً اینگونه نیست که برخی مطرح میکنند. این ۴۰۰ تا ۵۰۰ شرکتی که امروز عصای دست نظام سلامت هستند را مدام با چوب رانت نزنید. واقعاً به این شرکتها ظلم نکنید.
وی افزود: امروز به مرکز قلب تهران بروید و ببینید چند دستگاه آنژیوگرافی از مدار خارج شده است، چون دیگر امکان خرید تجهیزات جدید وجود ندارد. زمانی در یکی از مراکز مهم قلب غرب تهران روزانه ۴۲ عمل بایپس انجام میشد؛ امروز بروید و ببینید تعداد این عملها به چه میزان کاهش یافته است.
خیرآبادی ادامه داد: آیا امروز مراکز درمانی واقعاً توان خرید دستگاه سیتیاسکن یا امآرآی را دارند؟ اگر معتقدیم در جایی رانت وجود دارد، باید آن را کنترل کنیم نه اینکه کل نظام سلامت را زیر سؤال ببریم. اگر قرار است قیمت متفورمین افزایش پیدا نکند، اگر قرار است قیمت تجهیزات پزشکی مانند دستگاه امآرآی افزایش نیابد، این تصمیم باید همراه با تأمین منابع مالی باشد. چرا تصور میکنیم هر حمایتی از حوزه سلامت به معنای پرداخت رانت است؟ چرا به جای این نگاه، مطالبات سازمان تأمین اجتماعی را پرداخت نمیکنیم تا این سازمان نیز بتواند مطالبات شرکتها را به موقع تسویه کند؟
وی با اشاره به وضعیت مالی سازمانهای بیمهگر اظهار کرد: چرا سازمانهای بیمهگر امروز با ۸۰ تا ۹۰ همت زیان انباشته مواجه هستند؟ ما سازمانهای بیمهگر متعددی ایجاد کردهایم اما در زمان تصویب بودجه، هر سال باید با خواهش، التماس و پیگیری از نمایندگان مجلس بخواهیم که مشکلات آنها را حل کنند. در تمام این سالهایی که در مجلس حضور داشتهام، حتی یک بار هم ندیدهام که این سازمانها بتوانند با قدرت از حقوق و منابع خود دفاع کرده و اعتبارات مورد نیازشان را افزایش دهند.
خیرآبادی افزود: امروز بسیاری از مراکز حتی برای پرداخت هزینه آزمایشها نیز با مشکل مواجه هستند. خدا نکند کسی کارش به بیمارستانها بیفتد؛ آن وقت میبیند شرایط چگونه است.
خیرآبادی با اشاره به افزایش نیازهای نظام سلامت و لزوم تأمین متناسب منابع مالی گفت: هدفگذاری کردهایم که تعداد تختهای بیمارستانی کشور را بین ۹ تا ۱۱ هزار تخت افزایش دهیم اما همزمان این پرسش مطرح میشود که چرا مصرف دارو افزایش پیدا کرده است. از هر طرف که نگاه میکنیم، میگویند باید در مصرف دارو صرفهجویی شود اما وقتی تعداد تختهای بیمارستانی افزایش پیدا میکند و هر سال بین دو هزار تا دو هزار و ۵۰۰ نفر در رشتههای پزشکی، داروسازی و دندانپزشکی فارغالتحصیل میشوند، طبیعی است که نیاز به خدمات سلامت و مصرف دارو نیز افزایش یابد.
وی افزود: اگر آمار ۱۰ سال گذشته را بررسی کنیم، خواهیم دید که ارزش بسیاری از کالاهای اساسی رشد قابل توجهی داشته است اما در این مدت بیشترین فشار بر صنعت دارو وارد شده است. کافی است نگاهی به کشورهای همسایه مانند ترکیه و عراق بیندازیم؛ این کشورها سالانه حدود ۲۲ میلیارد دلار برای دارو و تجهیزات پزشکی هزینه میکنند، در حالی که کل منابع ایران در این حوزه حداکثر حدود ۴.۵ میلیارد دلار است.
نظر شما