ویتامین B2 یا ریبوفلاوین سال‌هاست به‌عنوان یکی از گزینه‌های پیشگیری از میگرن مورد بررسی قرار گرفته است. شواهد جدید نشان می‌دهد مصرف منظم این ویتامین ممکن است دفعات و مدت حملات میگرنی را در برخی افراد کاهش دهد؛ هرچند برای مشاهده اثر آن باید چند ماه صبر کرد.

این ویتامین تعداد حملات میگرن را کم میکند

به گزارش سلامت نیوز به نقل از verywellhealth، ویتامین B2 یا ریبوفلاوین می‌تواند در برخی افراد به پیشگیری از میگرن و کاهش دفعات یا مدت حملات کمک کند؛ اما نباید انتظار داشت که یک حمله فعال میگرنی را متوقف کند.

بررسی‌ها نشان می‌دهند مصرف منظم ریبوفلاوین ممکن است به مرور زمان تعداد حملات میگرنی را کاهش دهد. البته برای مشاهده اثر آن ممکن است چند ماه زمان لازم باشد.

آیا ویتامین B2 می‌تواند از میگرن پیشگیری کند؟

شواهد موجود نشان می‌دهد ریبوفلاوین می‌تواند برای برخی افراد به‌عنوان یک گزینه پیشگیرانه برای میگرن مفید باشد.

یک مرور نظام‌مند و متاآنالیز در سال ۲۰۲۶ نشان داد مصرف ریبوفلاوین در مقایسه با درمان‌های کنترل، هم تعداد حملات میگرنی و هم مدت زمان آنها را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد.

نتایج یک متاآنالیز دیگر درباره مکمل‌های غذایی نیز نشان داد ریبوفلاوین می‌تواند دفعات حملات میگرنی را کاهش دهد؛ به‌ویژه زمانی که برای چند ماه به‌طور منظم مصرف شود.

ویتامین B2 چگونه روی میگرن اثر می‌گذارد؟

ریبوفلاوین یک ویتامین محلول در آب از گروه ویتامین‌های B است. بدن برای تبدیل کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها به انرژی به این ویتامین نیاز دارد.

ریبوفلاوین همچنین نقش مهمی در عملکرد میتوکندری‌ها دارد؛ ساختارهایی درون سلول که انرژی مورد نیاز سلول را تولید می‌کنند.

پژوهشگران معتقدند اختلال در تولید انرژی در مغز ممکن است در بروز میگرن نقش داشته باشد. ریبوفلاوین احتمالاً از چند طریق به این فرایند کمک می‌کند:

  • تقویت تولید انرژی: ریبوفلاوین به میتوکندری‌ها کمک می‌کند انرژی را کارآمدتر تولید کنند و این موضوع می‌تواند از عملکرد طبیعی مغز حمایت کند.
  • کاهش استرس اکسیداتیو: ریبوفلاوین خواص آنتی‌اکسیدانی دارد و ممکن است از سلول‌ها در برابر آسیب ناشی از استرس اکسیداتیو محافظت کند.
  • کمک به کنترل التهاب: اثرات ضدالتهابی این ویتامین ممکن است برخی فرایندهای مرتبط با حملات میگرنی را کاهش دهد.

البته این موضوع به این معنا نیست که میگرن در اثر کمبود ویتامین B2 ایجاد می‌شود. در حال حاضر شواهد محکمی وجود ندارد که نشان دهد افراد مبتلا به میگرن به دلیل کمبود ریبوفلاوین دچار این بیماری می‌شوند. به نظر می‌رسد مصرف مکمل ریبوفلاوین در دوزهایی بالاتر از دریافت معمول غذایی، ممکن است از برخی فرایندهای سلولی مرتبط با میگرن حمایت کند.

ویتامین B2 چه مدت بعد اثر می‌کند؟

نباید انتظار داشت پس از نخستین دوزهای ویتامین B2، تغییر محسوسی در میگرن ایجاد شود.

ریبوفلاوین معمولاً به‌عنوان یک درمان پیشگیرانه استفاده می‌شود؛ یعنی هدف آن کاهش حملات آینده است، نه درمان حمله‌ای که در حال حاضر آغاز شده است.

بررسی‌ها نشان می‌دهند برای ارزیابی میزان اثرگذاری ریبوفلاوین ممکن است حدود سه ماه مصرف مداوم لازم باشد. یک مرور علمی در سال ۲۰۲۴ نیز نشان داد مصرف روزانه این ویتامین به مدت سه تا شش ماه می‌تواند دفعات سردرد و همچنین میزان استفاده از داروهای میگرن را کاهش دهد.

بنابراین ممکن است در روزها یا هفته‌های نخست تغییر محسوسی احساس نکنید. ثبت حملات در یک دفترچه یا اپلیکیشن ثبت میگرن می‌تواند کمک کند متوجه شوید طی چند ماه، تعداد، مدت یا شدت حملات تغییر کرده است یا خیر.

چه مقدار ویتامین B2 باید مصرف کرد؟

یکی از دوزهای رایج مورد مطالعه برای بزرگسالان، ۴۰۰ میلی‌گرم ریبوفلاوین در روز است.

این مقدار بسیار بیشتر از میزان ریبوفلاوین مورد نیاز بدن در رژیم غذایی معمول است. ویتامین B2 به‌طور طبیعی در مواد غذایی مانند تخم‌مرغ، شیر، گوشت، بادام و قارچ وجود دارد و به برخی غلات غنی‌شده نیز اضافه می‌شود.

با این حال، دوزهایی که برای پیشگیری از میگرن مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، بسیار بالاتر از میزان دریافت معمول غذایی هستند و معمولاً از طریق مکمل تأمین می‌شوند.

مصرف دوز بالاتر لزوماً به معنای نتیجه بهتر نیست. پژوهشگران همچنان در حال بررسی بهترین دوز هستند و مطالعات مختلف از مقادیر متفاوتی از ریبوفلاوین استفاده کرده‌اند. درباره اثربخشی و دوز مناسب آن در کودکان و نوجوانان نیز شواهد محدودتر است.

به همین دلیل، پیش از شروع مصرف دوزهای بالای ریبوفلاوین بهتر است با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

ویتامین B2 عوارض جانبی دارد؟

یکی از تغییراتی که ممکن است تقریباً بلافاصله پس از مصرف ریبوفلاوین مشاهده کنید، زرد یا نارنجی شدن رنگ ادرار است. این اتفاق به دلیل رنگ زرد خود ریبوفلاوین رخ می‌دهد و معمولاً بی‌ضرر است؛ زیرا بدن مقدار اضافی این ویتامین را از طریق ادرار دفع می‌کند.

برخی افراد ممکن است عوارض گوارشی مانند اسهال یا ناراحتی معده را تجربه کنند یا افزایش دفعات ادرار داشته باشند. با این حال، عوارض گزارش‌شده در مطالعات مربوط به میگرن عموماً خفیف بوده‌اند.

افراد باردار یا شیرده، کسانی که بیماری زمینه‌ای دارند یا دارو و مکمل دیگری مصرف می‌کنند، بهتر است پیش از شروع مصرف دوز بالای ریبوفلاوین با پزشک خود مشورت کنند.

مصرف ویتامین B2 برای میگرن ارزش امتحان کردن دارد؟

ریبوفلاوین درمان قطعی میگرن نیست و برای همه افراد نیز مؤثر واقع نمی‌شود. مطالعات انجام‌شده درباره آن هم محدودیت‌هایی دارند؛ برای مثال، برخی پژوهش‌ها تعداد شرکت‌کنندگان کمی داشته‌اند و دوزها و روش‌های متفاوتی را بررسی کرده‌اند که مقایسه نتایج را دشوار می‌کند.

با این حال، شواهد موجود نشان می‌دهد ریبوفلاوین ممکن است برای برخی افراد مفید باشد. این مکمل نسبتاً ارزان، در دسترس و معمولاً به‌خوبی تحمل می‌شود.

اگر به‌طور مکرر دچار میگرن می‌شوید، می‌توانید درباره اضافه کردن ریبوفلاوین به برنامه پیشگیری از میگرن با پزشک مشورت کنید. این مکمل در برخی موارد می‌تواند به‌تنهایی یا در کنار سایر درمان‌های میگرن و اصلاح سبک زندگی استفاده شود.

نکات کلیدی

  • ویتامین B2 یا ریبوفلاوین ممکن است به کاهش دفعات و مدت حملات میگرنی کمک کند.
  • این ویتامین برای متوقف کردن حمله فعال میگرن کاربرد ندارد و بیشتر به‌عنوان درمان پیشگیرانه استفاده می‌شود.
  • برای ارزیابی اثر آن ممکن است حدود سه ماه یا بیشتر زمان لازم باشد.
  • دوز رایج مورد مطالعه در بزرگسالان ۴۰۰ میلی‌گرم در روز است که بسیار بیشتر از نیاز معمول غذایی است.
  • زرد یا نارنجی شدن ادرار پس از مصرف ریبوفلاوین معمولاً طبیعی و بی‌ضرر است.
  • پیش از مصرف دوز بالای این مکمل، به‌ویژه در صورت بارداری، شیردهی، بیماری زمینه‌ای یا مصرف داروهای دیگر، باید با پزشک یا داروساز مشورت کرد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha