به گزارش سلامت نیوز به نقل از abc10، پژوهش جدیدی نشان میدهد تغییرات صدا ممکن است با افزایش خطر زوال عقل مرتبط باشد و حتی بتواند بهعنوان یک نشانگر اولیه، ارزش بیشتری نسبت به کمشنوایی داشته باشد.
پژوهشگران در مطالعهای جدید دریافتند اختلالات صوتی که بهطور بالینی تشخیص داده شدهاند، با افزایش قابلتوجه خطر افت شناختی و زوال عقل ارتباط دارند. یافتههای این پژوهش همچنین نشان میدهد اختلالات صدا ممکن است در برخی افراد، نشانهای زودتر از زوال شناختی نسبت به کمشنوایی باشد.
این مطالعه که در Journal of Voice منتشر شده، دادههای مربوط به بیش از ۸۳۳ هزار فرد بالای ۵۰ سال را که به مراکز مراقبتهای اولیه مراجعه کرده بودند، بررسی کرد.
نتایج نشان داد افرادی که همزمان به اختلالات صدا و مشکلات شنوایی مبتلا بودند، در مقایسه با افرادی که هیچیک از این دو مشکل را نداشتند، دو برابر بیشتر در معرض خطر افت شناختی یا زوال عقل قرار داشتند.
حتی در میان افرادی که دچار کمشنوایی نبودند اما اختلال صوتی داشتند، خطر زوال شناختی ۲۶.۱ درصد بیشتر از افرادی بود که فقط کمشنوایی داشتند.
دکتر رابرت ساتالوف، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد و رئیس کالج پزشکی دانشگاه درکسل، گفت: اگر اختلال صوتی بر نحوه تولید صدا تأثیر بگذارد یا صحبت کردن و آواز خواندن برای فرد دردناک باشد، طبیعی است که فرد کمتر در فعالیتهای اجتماعی و سایر فعالیتهایی که به حفظ سلامت مغز کمک میکنند، مشارکت داشته باشد.
او افزود که این موضوع در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون نیز مشاهده میشود؛ بهطوری که اختلالات صدا در بسیاری از موارد پیش از بروز سایر علائم جسمی بیماری ظاهر میشوند.
با این حال، پژوهشگران تأکید کردند که یافتههای این مطالعه به معنای زیر سؤال بردن ارتباط شناختهشده میان کمشنوایی و زوال عقل نیست. کمشنوایی همچنان یکی از مهمترین عوامل خطر قابلتغییر برای زوال عقل محسوب میشود.
بر اساس نتایج این مطالعه، کمشنوایی نیز با افزایش ۲۶.۱ درصدی خطر افت شناختی در مقایسه با گروه کنترل همراه بود.
پژوهشگران تأکید کردند که این مطالعه نمیتواند ثابت کند اختلالات صوتی باعث زوال عقل میشوند؛ بلکه تنها وجود یک ارتباط میان این دو را نشان میدهد. با این حال، این ارتباط میتواند فرصت دیگری در اختیار پزشکان قرار دهد تا افرادی را که ممکن است به ارزیابی شناختی زودهنگام نیاز داشته باشند، شناسایی کنند.
ساتالوف گفت: «کار ما نشان میدهد اختلالات صدا ممکن است نسبت به کمشنوایی بهتنهایی، نشانهای زودتر و قویتر از افت شناختی باشند.»
او افزود که قویترین ارتباط با زوال عقل در افرادی مشاهده شد که همزمان اختلال صوتی و کمشنوایی داشتند، اما نکته مهم این بود که افراد مبتلا به اختلال صدا بدون کمشنوایی نیز در مقایسه با افرادی که تنها کمشنوایی داشتند، با خطر بیشتری مواجه بودند.
به گفته پژوهشگران، ممکن است برای بسیاری از این افراد مراجعه به متخصص گوش، حلق و بینی و انجام ارزیابی شناختی مفید باشد تا برنامه مراقبتی مناسبتری برای آنها در نظر گرفته شود.
برآوردهای مؤسسه ملی سلامت آمریکا نشان میدهد حدود ۱۷.۹ میلیون بزرگسال آمریکایی طی یک سال گذشته دچار نوعی مشکل صوتی شدهاند و حدود ۹.۴ میلیون نفر از آنها با مشکلی مواجه بودهاند که یک هفته یا بیشتر ادامه داشته است.
همچنین پژوهشگران دریافتند افرادی که هم اختلال صوتی و هم کمشنوایی داشتند، معمولاً سن بالاتری داشتند و بیشتر با مشکلات قلبیعروقی مانند فشار خون بالا، بیماری قلبی و دیابت نوع ۲ مواجه بودند.
نظر شما