به گزارش سلامت نیوز به نقل از اطلاعات، یک مطالعه جدید نشان میدهد که قهوه ممکن است با تغییر فعالیت میکروبهای روده، بر خلق و خو و عملکرد مغز تأثیر بگذارد. قهوه کافئیندار و بدون کافئین هر دو با کاهش استرس، افسردگی و تکانشگری مرتبط بودند؛ در حالی که تغییرات قابل اندازهگیری در باکتریها و متابولیتهای روده نیز ایجاد میکردند. قهوه بدون کافئین با یادگیری و حافظه بهتر مرتبط بود؛ در حالی که به نظر میرسید قهوه کافئیندار اضطراب را کاهش داده و توجه را بهبود میبخشد.
قهوه ممکن است تأثیراتی بسیار فراتر از هوشیاری داشته باشد. تحقیقات جدید نشان میدهد که قهوه معمولی و بدون کافئین میتوانند میکروبیوم روده را تغییر دهند و ممکن است از طریق ارتباط روده و مغز بر خلق و خو، استرس، حافظه و توجه تأثیر بگذارند.
دانشمندان مرکز تحقیقاتی در APC Microbiome Ireland در کالج دانشگاهی کورک، به طور مفصل بررسی کردند که چگونه قهوه ممکن است بر ارتباط بین سیستم گوارش و مغز تأثیر بگذارد.
چگونه قهوه ممکن است بر ارتباط روده و مغز تأثیر بگذارد؟
دانشمندان مدتهاست که قهوه را برای اثرات احتمالی آن بر هضم، خلق و خو و سلامت کلی مطالعه کردهاند، اما دقیقاً چگونگی ایجاد این اثرات کمتر مشخص بوده است.
تحقیقات جدید بر محور میکروبیوتا ـ روده ـ مغز متمرکز شده است؛ سیستم ارتباطی دو طرفه که میکروارگانیسمهای دستگاه گوارش را با مغز مرتبط میکند. سیگنالها میتوانند از طریق فعالیت ایمنی، هورمونها، اعصاب و ترکیبات شیمیایی تولید شده توسط میکروبها بین روده و مغز حرکت کنند.
محققان ۳۱ نفر از مصرفکنندگان منظم قهوه و ۳۱ نفر از افرادی که معمولاً قهوه نمینوشیدند را بررسی کردند. شرکتکنندگان ارزیابیهای روانشناختی را تکمیل کردند و سوابق مصرف کافئین و رژیم غذایی خود را ثبت کردند. محققان همچنین نمونههای مدفوع و ادرار را برای ردیابی تغییرات در میکروبهای روده، متابولیسم، خلق و خو و استرس درک شده جمعآوری کردند.
برای این مطالعه، «مصرفکنندگان قهوه» به عنوان افرادی در نظر گرفته شدند که به طور منظم ۳ تا ۵ فنجان قهوه در روز مصرف میکنند که توسط سازمان ایمنی مواد غذایی اروپا (EFSA) به عنوان مقدار ایمن و متوسط برای اکثر افراد تعریف شده است.
چه اتفاقی افتاد وقتی قهوه حذف شد؟
مصرف کنندگان منظم قهوه ابتدا به مدت دو هفته مصرف قهوه را متوقف کردند. در طول این دوره، شرکت کنندگان بارها ارزیابیهای روانشناختی را تکمیل کردند و نمونههای مدفوع و ادرار ارائه دادند.
هنگامی که مصرف کنندگان قهوه نوشیدن قهوه را متوقف کردند، محققان تغییرات قابل توجهی در پروفایل متابولیتهای روده آنها در مقایسه با افرادی که معمولاً قهوه مصرف نمیکردند، مشاهده کردند. متابولیتها مولکولهای کوچکی هستند که در طول متابولیسم تولید یا تغییر میکنند؛ از جمله ترکیباتی که توسط میکروبهای روده هنگام پردازش غذا و سایر مواد ایجاد میشوند.
سپس قهوه بدون اینکه شرکت کنندگان بدانند قهوه کافئین دار یا بدون کافئین دریافت میکنند، دوباره به آنها داده شد. نیمی از آنها قهوه بدون کافئین و نیمی دیگر قهوه کافئیندار دریافت کردند.
پس از بازگشت قهوه به رژیم غذایی، هر دو گروه نمرات استرس ادراک شده، افسردگی و تکانشگری پایینتری را گزارش کردند. یافتهها نشان میدهد که برخی از تأثیرات قهوه بر خلق و خو ممکن است کاملاً به کافئین وابسته نباشد.
قهوه با تغییرات در باکتریهای روده مرتبط بود
محققان همچنین تفاوتهایی را در چندین نوع باکتری روده مشاهده کردند.
باکتریهایی مانند «Eggertella sp.» یا«Cryptobacterium curtum»، در بین مصرف کنندگان قهوه نسبت به افرادی که قهوه نمینوشیدند، فراوانتر بودند. تصور میشود که «Eggertella sp» در ترشح اسید در معده و روده نقش دارد، در حالی که «Cryptobacterium curtum» ممکن است در تولید اسیدهای صفراوی شرکت کند.
هر دو فرآیند میتوانند به طور بالقوه به ایجاد محیطی در روده کمک کنند که برخی از باکتریها و عفونتهای مضر را از بین میبرد.
محققان همچنین سطوح بالاتری از باکتریهای «Firmicutes» مشاهده کردند؛ گروه وسیعی از میکروبها که قبلاً با احساسات مثبت در زنان مرتبط دانسته شده بود.
قهوه بدون کافئین و کافئیندار اثرات متفاوتی نشان دادند
یکی از جالبترین یافتهها این بود که به نظر نمیرسد قهوه کافئیندار و بدون کافئین دقیقاً به یک شکل بر شرکت کنندگان تأثیر بگذارند.
یادگیری و حافظه بهبود یافته فقط در بین شرکت کنندگانی مشاهده شد که قهوه بدون کافئین مینوشیدند. این یافته نشان میدهد که موادی غیر از کافئین ممکن است در برخی از اثرات قهوه بر شناخت نقش داشته باشند.
قهوه حاوی هزاران ترکیب شیمیایی، از جمله پلیفنولها است. این مواد مشتق شده از گیاه میتوانند به عنوان آنتیاکسیدان عمل کنند و همچنین میتوانند با میکروبهای روده تعامل داشته باشند و به طور بالقوه بر متابولیسم و سایر فرآیندهای بیولوژیکی تأثیر بگذارند.
در همین حال، قهوه کافئیندار با کاهش احساس اضطراب و همچنین بهبود هوشیاری و توجه مرتبط بود. کافئین همچنین با کاهش خطر التهاب مرتبط بود.
از آنجا که این مطالعه شامل تعداد نسبتاً کمی از شرکت کنندگان بود، یافتهها ثابت نمیکنند که قهوه مستقیماً باعث این تغییرات در خلق و خو، شناخت یا سلامت روده میشود. با این حال، آنها سرنخهای جدیدی در مورد مسیرهای بیولوژیکی ارائه میدهند که میتواند به توضیح ارتباطات گزارش شده در تحقیقات قبلی قهوه کمک کند.
قهوه چیزی فراتر از کافئین است
علاقه عمومی به سلامت روده به شدت افزایش یافته است. رابطه بین سلامت گوارش و سلامت روان نیز به طور فزایندهای بهتر درک میشود، اما مکانیسمهای پشت اثرات قهوه بر این محور روده-مغز همچنان نامشخص است.
یافتههای ما پاسخهای میکروبیوم و عصبی به قهوه و همچنین مزایای بالقوه بلندمدت آنها برای یک میکروبیوم سالمتر را نشان میدهد. قهوه ممکن است آنچه میکروبها به طور جمعی انجام میدهند و متابولیتهایی را که استفاده میکنند تغییر دهد. همانطور که عموم مردم همچنان به تغییرات غذایی برای تعادل گوارشی مناسب فکر میکنند، قهوه این پتانسیل را دارد که به عنوان یک مداخله بیشتر به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل نیز مورد استفاده قرار گیرد.
این یافتهها به شواهد رو به رشدی میافزاید که قهوه را نباید صرفاً به عنوان منبع کافئین در نظر گرفت. بسیاری از اجزای دیگر آن ممکن است به روشهای مختلف با میکروبیوم، متابولیسم و سیستم عصبی تعامل داشته باشند.
قهوه چیزی بیش از کافئین است؛ این یک عامل غذایی پیچیده است که با میکروبهای روده، متابولیسم و حتی سلامت عاطفی ما تعامل دارد. یافتهها نشان میدهد که قهوه، چه کافئیندار و چه بدون کافئین، میتواند به روشهای متمایز اما مکمل بر سلامت تأثیر بگذارد.
نظر شما