دوشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۵ - ۱۰:۴۵
کد خبر: 403711

تغییرات هورمونی دوران پیش‌ازیائسگی و یائسگی که می‌توانند منجر به مقاومت به انسولین، افزایش فشارخون و تجمع چربی در ناحیه شکم شوند، زنان میانسال را در معرض خطر بیشتر دیابت قرار می‌دهد.

یائسگی خطر ابتلا به پیش‌دیابت را افزایش می‌دهد

به گزارش سلامت نیوز به نقل از یاهو هلث، در وضعیت دیابت-را-افزایش-می-دهد">پیش دیابت، سطح قند خون بالاتر از حد طبیعی است، اما هنوز به آستانه تشخیص دیابت نرسیده است. خبر خوب این است که می‌توان این وضعیت را مدیریت کرد یا حتی آن را کاملاً برطرف نمود.

دکتر «چایا ماخیجا»، متخصص غدد و متابولیسم، می‌گوید: «اولین نکته‌ای که به بیمارانم تأکید می‌کنم این است که تشخیص پیش‌دیابت، فرصتی طلایی برای مداخله زودهنگام فراهم می‌کند. نکته امیدوارکننده این است که پیش‌دیابت مرحله‌ای اولیه از اختلالات متابولیک محسوب می‌شود؛ مرحله‌ای که مداخلات در آن می‌توانند بسیار مؤثر باشند.»

غربالگری پیش دیابت شامل انجام آزمایش خون برای بررسی سطح «هموگلوبین A۱C» و قند خون ناشتا، یا انجام «تست تحمل گلوکز خوراکی» است.

انجمن دیابت آمریکا توصیه می‌کند که تمام بزرگسالان از سن ۳۵ سالگی غربالگری پیش‌دیابت را آغاز کنند. افرادی که دارای عوامل خطر دیگری هستند- مانند داشتن اضافه وزن یا سابقه خانوادگی دیابت- باید با پزشک خود درباره انجام غربالگری در سنین پایین‌تر مشورت کنند.

زنان در دوران میانسالی با عوامل خطر منحصربه‌فردی مواجه هستند که اهمیت پیگیری منظم غربالگری را برای آنها دوچندان می‌کند. دکتر ماخیجا می‌گوید: «استروژن نقش مهمی در تنظیم متابولیسم، از جمله حساسیت به انسولین و نحوه توزیع چربی در بدن ایفا می‌کند.»

سطوح پایین‌تر به معنای محافظت کمتر است. این تغییرات همیشه آشکار نیستند؛ حتی اگر وزن یک زن تغییر قابل‌توجهی نکند، ممکن است دچار تجمع چربی در اطراف اندام‌های داخلی و کاهش توده عضلانی شود که هر دو خطر ابتلا به پیش‌دیابت را افزایش می‌دهند.

دکتر «ایمی آنرت»، متخصص قلب و عروق و مدیر مرکز پزشکی آتلانتیک هلث موریستاون، می‌افزاید: «عوارض بارداری، مانند دیابت بارداری، خطر ابتلا به دیابت یا بیماری‌های قلبی را در آینده برای زنان افزایش می‌دهد.»

درمان پیش‌دیابت فرآیندی مختص به هر فرد است، اما معمولاً شامل اصلاح سبک زندگی، مصرف دارو یا ترکیبی از هر دو می‌شود.

ماخیجا توضیح می‌دهد: «بهبود تغذیه، افزایش فعالیت بدنی، حفظ یا افزایش توده عضلانی، بهبود کیفیت خواب و مقابله با چربی‌های احشایی (چربی‌های اطراف اندام‌های داخلی) می‌تواند حساسیت به انسولین را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد. برای برخی افراد، همین تغییرات کافی است تا سطح قند خون و شاخص A۱c آنها بدون نیاز به دارو، به محدوده طبیعی بازگردد.»

او می‌افزاید که کاهش و مدیریت استرس نیز در این زمینه کمک‌کننده است.

گاهی اوقات، تغییر در سبک زندگی کفایت می‌کند. به گفته او، داروی متفورمین می‌تواند به‌ویژه برای کسانی که در معرض خطر بیشتر ابتلا به دیابت نوع ۲ هستند مفید باشد؛ همچنین داروهای دسته GLP-۱ نیز یکی دیگر از گزینه‌های درمانی محسوب می‌شوند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha