قدرت پنجه دست فقط نشان‌دهنده توانایی گرفتن و نگه داشتن اشیا نیست؛ این شاخص می‌تواند اطلاعات مهمی درباره سلامت عضلات، استخوان‌ها، عملکرد شناختی و خطر ابتلا به بیماری‌های مختلف ارائه دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند قدرت پنجه معمولاً در ۳۰ تا ۳۹ سالگی به اوج می‌رسد و پس از آن به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند.

قدرت پنجه دست باید متناسب با سن‌تان چقدر باشد؟

به گزارش سلامت نیوز به نقل از verywellhealth، قدرت پنجه دست یکی از شاخص‌های مهم ارزیابی سلامت عمومی بدن است که با افزایش سن و بر اساس جنسیت تغییر می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند این قدرت معمولاً در فاصله سنی ۳۰ تا ۳۹ سالگی به اوج می‌رسد و پس از آن به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند. کاهش غیرطبیعی قدرت پنجه، به‌ویژه در سالمندان، می‌تواند نشانه‌ای از ضعف عضلانی، محدودیت حرکتی و افزایش خطر زمین خوردن و آسیب‌دیدگی باشد.

به گزارش سلامت‌نیوز، قدرت پنجه به نیرویی گفته می‌شود که عضلات دست، مچ و ساعد هنگام فشردن یک جسم، نگه داشتن وزنه یا تحمل وزن بدن تولید می‌کنند. این شاخص در واقع می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت سلامت عمومی و عملکرد عضلات در اختیار پزشکان قرار دهد.

قدرت پنجه چه چیزی درباره سلامت بدن نشان می‌دهد؟

قدرت پنجه تنها به توانایی دست برای گرفتن و نگه داشتن اشیا محدود نمی‌شود. مطالعات نشان داده‌اند این شاخص با قدرت کلی عضلات، عملکرد اندام‌های فوقانی، تراکم مواد معدنی استخوان، خطر شکستگی، زمین خوردن، سوءتغذیه، اختلالات شناختی، افسردگی، مشکلات خواب، دیابت، بیماری‌های قلبی‌عروقی و کیفیت زندگی ارتباط دارد.

همچنین قدرت پنجه می‌تواند به پیش‌بینی خطر مرگ ناشی از برخی بیماری‌ها، وضعیت عملکردی آینده فرد، احتمال شکستگی استخوان و عوارض مرتبط با بستری شدن در بیمارستان کمک کند.

به همین دلیل، اندازه‌گیری قدرت پنجه و مقایسه آن با مقادیر طبیعی متناسب با سن و جنسیت می‌تواند اطلاعاتی درباره وضعیت فعلی و آینده سلامت فرد ارائه دهد.

قدرت طبیعی پنجه در هر سن چقدر است؟

سه روش اصلی برای ارزیابی قدرت پنجه وجود دارد، اما تنها دستگاه اندازه‌گیری قدرت پنجه دست (Handgrip Dynamometer) دارای مقادیر مرجع بالینی مشخص بر اساس سن و جنسیت است. بنابراین، برای تعیین اینکه قدرت پنجه فرد در محدوده طبیعی قرار دارد یا خیر، استفاده از این دستگاه دقیق‌ترین روش محسوب می‌شود.

در مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۵، پژوهشگران داده‌های حاصل از ۱۰۰ مطالعه مشاهده‌ای را که بزرگسالان ۲۰ ساله تا افراد بالای ۱۰۰ سال را شامل می‌شد، تجمیع کردند تا مقادیر مرجع بین‌المللی قدرت پنجه را بر اساس سن و جنسیت تعیین کنند.

نتایج نشان داد قدرت پنجه معمولاً در سنین ۳۰ تا ۳۹ سالگی به بیشترین میزان خود می‌رسد و پس از آن کاهش پیدا می‌کند. این روند با افزایش سن، به‌ویژه از میانسالی به بعد، سرعت بیشتری می‌گیرد.

پژوهشگران نتایج را به پنج گروه تقسیم کردند:

  • کمتر از صدک ۲۰: قدرت پنجه پایین

  • صدک ۲۰ تا ۳۹: نسبتاً پایین

  • صدک ۴۰ تا ۵۹: متوسط

  • صدک ۶۰ تا ۷۹: نسبتاً بالا

  • صدک ۸۰ و بالاتر: بالا

هرچه جایگاه فرد در صدک‌های بالاتری قرار داشته باشد، قدرت پنجه او بیشتر است.

مقادیر مرجع قدرت پنجه در زنان بر اساس سن

اعداد زیر بر اساس واحد پوند (lb) گزارش شده‌اند و نشان‌دهنده آستانه‌های صدکی هستند.

سن نسبتاً پایین متوسط نسبتاً بالا بالا
۲۰ تا ۲۴ ۵۲.۹ ۶۰ ۶۶.۱ ۷۴.۱
۲۵ تا ۲۹ ۵۴ ۶۱.۵ ۶۸.۱ ۷۶.۳
۳۰ تا ۳۴ ۵۳.۸ ۶۱.۹ ۶۹ ۷۷.۶
۳۵ تا ۳۹ ۵۳.۱ ۶۱.۷ ۶۹.۲ ۷۸
۴۰ تا ۴۴ ۵۲.۲ ۶۰.۸ ۶۸.۶ ۷۷.۶
۴۵ تا ۴۹ ۵۰.۹ ۵۹.۷ ۶۷.۵ ۷۶.۷
۵۰ تا ۵۴ ۴۹.۴ ۵۸.۲ ۶۵.۹ ۷۵
۵۵ تا ۵۹ ۴۷.۴ ۵۶.۲ ۶۳.۹ ۷۲.۸
۶۰ تا ۶۴ ۴۵.۴ ۵۴ ۶۱.۵ ۷۰.۱
۶۵ تا ۶۹ ۴۳ ۵۱.۴ ۵۸.۶ ۶۷.۲
۷۰ تا ۷۴ ۴۰.۳ ۴۸.۵ ۵۵.۶ ۶۳.۷
۷۵ تا ۷۹ ۳۷.۵ ۴۵.۲ ۵۲ ۶۰
۸۰ تا ۸۴ ۳۴.۲ ۴۱.۷ ۴۸.۳ ۵۵.۸
۸۵ تا ۸۹ ۳۰.۶ ۳۷.۹ ۴۴.۱ ۵۱.۴
۹۰ تا ۹۴ ۲۶.۹ ۳۳.۷ ۳۹.۷ ۴۶.۷
۹۵ تا ۹۹ ۲۲.۷ ۲۹.۳ ۳۵.۱ ۴۱.۷
۱۰۰ سال به بالا ۱۸.۳ ۲۴.۷ ۳۰ ۳۶.۴

مقادیر مرجع قدرت پنجه در مردان بر اساس سن

سن نسبتا پایین متوسط نسبتا بالا بالا
۲۰ تا ۲۴ ۸۹.۳ ۱۰۰.۸ ۱۱۱.۱ ۱۲۳.۵
۲۵ تا ۲۹ ۹۲.۸ ۱۰۳.۸ ۱۱۳.۵ ۱۲۵
۳۰ تا ۳۴ ۹۳ ۱۰۴.۵ ۱۱۴.۶ ۱۲۶.۵
۳۵ تا ۳۹ ۹۱.۵ ۱۰۳.۸ ۱۱۴.۴ ۱۲۶.۸
۴۰ تا ۴۴ ۸۹.۱ ۱۰۲.۱ ۱۱۲.۹ ۱۲۵.۹
۴۵ تا ۴۹ ۸۶ ۹۹.۴ ۱۱۰.۷ ۱۲۳.۷
۵۰ تا ۵۴ ۸۲.۵ ۹۵.۹ ۱۰۷.۶ ۱۲۰.۸
۵۵ تا ۵۹ ۷۸.۵ ۹۱.۹ ۱۰۳.۶ ۱۱۷.۱
۶۰ تا ۶۴ ۷۴.۱ ۸۷.۵ ۹۹.۲ ۱۱۲.۷
۶۵ تا ۶۹ ۶۹.۴ ۸۲.۷ ۹۴.۴ ۱۰۷.۶
۷۰ تا ۷۴ ۶۴.۶ ۷۷.۴ ۸۸.۸ ۱۰۲.۱
۷۵ تا ۷۹ ۵۹.۵ ۷۱.۷ ۸۲.۹ ۹۵.۹
۸۰ تا ۸۴ ۵۴ ۶۵.۷ ۷۶.۷ ۸۹.۳
۸۵ تا ۸۹ ۴۸.۳ ۵۹.۵ ۷۰.۱ ۸۲.۵
۹۰ تا ۹۴ ۴۲.۳ ۵۲.۹ ۶۳.۳ ۷۵.۴
۹۵ تا ۹۹ ۳۶.۲ ۴۶.۱ ۵۶ ۶۷.۹
۱۰۰ سال به بالا ۲۹.۸ ۳۹.۲ ۴۸.۵ ۶۰

تمام اعداد جدول‌ها بر حسب پوند هستند.

اگر قدرت پنجه فرد، به‌ویژه در سنین بالاتر، در محدوده صدک پایین یا کمتر قرار داشته باشد، ممکن است با محدودیت حرکتی، توده عضلانی کمتر و خطر بیشتر زمین خوردن و آسیب‌دیدگی مواجه باشد.

همچنین قدرت پنجه پایین در سالمندان با احتمال بیشتر اختلالات شناختی، بیماری‌های قلبی‌عروقی، ناتوانی جسمی و افزایش خطر مرگ به هر علت ارتباط دارد.

با این حال، پایین بودن قدرت پنجه به‌تنهایی به معنای ابتلا به بیماری مشخصی نیست؛ همان‌طور که قدرت پنجه بالا نیز لزوماً نشان‌دهنده سلامت کامل قلب و عروق، ترکیب عضلانی مطلوب یا نبود بیماری نیست.

چگونه قدرت پنجه دست را اندازه‌گیری کنیم؟

سه روش اصلی برای ارزیابی قدرت پنجه عبارت‌اند از استفاده از دستگاه دینامومتر، تمرین حمل وزنه در دو دست (Farmer’s Carry) و آویزان ماندن از میله بارفیکس (Dead Hang).

۱. دستگاه اندازه‌گیری قدرت پنجه (Handgrip Dynamometer)

این دستگاه استانداردترین ابزار برای سنجش قدرت پنجه در محیط‌های بالینی محسوب می‌شود و حداکثر نیرویی را که فرد هنگام فشردن دسته دستگاه تولید می‌کند، اندازه‌گیری می‌کند.

برای انجام آزمایش:

  • صاف روی صندلی بنشینید و شانه‌ها را در وضعیت راحت قرار دهید.

  • آرنج را تقریباً ۹۰ درجه خم کنید و ساعد و مچ را در وضعیت خنثی نگه دارید.

  • دسته دستگاه را به مدت سه تا پنج ثانیه با بیشترین توان بفشارید.

  • کمی استراحت کنید.

  • این آزمایش را سه بار تکرار کنید.

  • هر دو دست را آزمایش کنید و بالاترین عدد ثبت‌شده را یادداشت کنید.

۲. تمرین حمل وزنه (Farmer’s Carry)

در این روش، فرد دو وزنه با وزن یکسان را در دست می‌گیرد و برای مدت مشخصی ثابت می‌ایستد یا مسافتی را با آن‌ها راه می‌رود.

این تمرین علاوه بر قدرت پنجه، استقامت عضلات دست، ثبات عضلات مرکزی بدن و توانایی حمل وزنه را نیز ارزیابی می‌کند.

برای انجام آن:

  • در هر دست یک وزنه سنگین اما قابل‌کنترل بگیرید.

  • برای مدت مشخصی در حالت ایستاده وزنه‌ها را نگه دارید یا مسافتی را با آن‌ها راه بروید.

  • وزن وزنه‌ها، مدت نگه داشتن یا مسافت طی‌شده را ثبت کنید.

۳. آویزان ماندن از میله بارفیکس (Dead Hang)

در این تمرین، فرد با گرفتن یک میله بارفیکس ایمن، وزن بدن خود را با کمک دست‌ها نگه می‌دارد و تا جایی که می‌تواند در این وضعیت باقی می‌ماند.

این روش قدرت پنجه، استقامت عضلات دست و توانایی تحمل وزن بدن را ارزیابی می‌کند.

برای انجام آن:

  • با هر دو دست یک میله بارفیکس محکم و ایمن را بگیرید.

  • پاها را از زمین جدا کنید و وزن بدن را با دست‌ها نگه دارید.

  • بدن را تا حد امکان ثابت و کنترل‌شده نگه دارید.

  • تا زمانی که می‌توانید در این وضعیت بمانید.

  • مدت زمان آویزان ماندن را ثبت کنید.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha