به علت اشباع شدن شوری آب، ‏كاهش شدید ارتفاع آب و سفید شدگی آب دریاچه به علت رسوبات نمك، در دریاچه ارومیه پدیده گلخانه ای رخ داده است كه بر اساس آن جلبکهای دونالیلاپریدیس ،جلبك‌ بومی دریاچه ارومیه، بر سایر جلبك‌های دریاچه غالب شده و برای سازگاری با محیط دریاچه ماده بتاکاروتن بیشتری ایجاد می كند كه این ماده نارنجی رنگ ،موجب تغییر رنگ و ظهور سرخی دریاچه شده است. به گزارش ایلنا و بر اساس اعلام موسسه تحقیقات شیلات ایران، محققین مرکز تحقیقات آرتمیای کشور علت تغییر رنگ دریاچه ارومیه از آبی و آبی سبز به قرمز خونی را اعلام كردند. بنابراین گزارش، با توجه به وضعیت اکولوژیکی فعلی دریاچه ارومیه که شامل اشباعیت شوری،330گرم در لیتر نمک، کاهش شدید ارتفاع آب ،بالاخص در مناطق ساحلی، که تابش شدید نوری را نیز به دنبال دارد و سفید شدگی آب دریاچه به علت رسوبات نمک ،پدیده گلخانه ای در دریاچه اتفاق می افتد. عدم ورود آب های شیرین که موجب كاهش شدید اکسیژن می‌شود، شرایط اکولوژیکی را سبب می شود كه در پی آن در بین دو گونه جلبکهای دونالیلاپریدیس و دونالیلا سالینا، جلبك‌های بومی دریاچه ارومیه، گونه دوم به دلیل شرایط فوق الذکر غالبیت پیدا کرده و بر دریاچه حاکم می شود. دلیل علمی این پدیده، عدم امکان تبدیل املاح امونیاکی دریاچه به املاح نیترات است، زیرا قدرت جذب و استفاده گونه جلبک دونالیلا سالینا از املاح آمونیاکی بیشتر از گونه اولی، دونالیلاپریدیس، است. با غالب شدن جلبک دونالیلا سالینا بر دریاچه، این جلبك برای سازگاری با محیط دریاچه ماده بتاکاروتن بیشتری ایجاد می كند كه این ماده نارنجی رنگ ،موجب تغییر رنگ و ظهور سرخی دریاچه می شود. این جلبک به عنوان غذای آرتمیا محسوب می شود. همچنین دلیل دیگری كه مرکز تحقیقات آرتمیای کشور ارائه كرده است این است كه به دلیل اشباعیت شوری آب دریاچه شرایط مساعد برای رشد و تکثیر گروهی از باکتری های هالوفیت ها از گروه هولوباکتریوم ها و هولوکوکوس می شود که این باکتریها دارای رنگ ریزه های باکترو رودوپسین هستند که به آنها امکان استفاده از انرژی نورانی خورشید را به صورت بی هوازی و در محیط های با کمبود اکسیژن بالا می دهدکه این رنگ ریزه ها به رنگ زرشکی بوده و آب دریاچه بالاخص در سواحل که دارای تابش شدید نوری و نفوذنوری هستند را به رنگ سرخ در می آورد. این گزارش ادامه می دهد:کاهش شدید اکسیژن، افزایش دمای آب دریاچه و شوری اشباع همگی موجب عدم تبدیل ترکیبات امونیوم از تجزیه مواد آلی ورودی به دریاچه به ذخایر نیتراتی آن شده و در نتیجه تولیدات اولیه دریاچه موجب افزایش فعالیت شیمیوتروفها به جای فتوستنتز کننده ها می شود و این عمل باعث تولید بیشتر هالوفیت ها در دریاچه نیز می‌شود. چنین تغییراتی از دریاچه های شور جهانی نظیرgreat salt lake امریکا (post.1980) و دریاچه یوتا (Stephen,1990) و بحرالمیت در اردن نیز دیده شده است. به گزارش خبرگزاری ایلنا، قرمز شدن دریاچه ارومیه بیش از 2ماه پیش شروع شده است و در سالهای قبل با شدت کمتری در دریاچه ارومیه دیده شده است که این وضعیت با کاهش دمای آب، شروع وزش بادهای منطقه ای و کاهش شدت و زمان تابش نور خورشید و افزایش آبهای ورودی به تدریج در طی سالهای آینده حذف می شود.