نقش اختلالات سیستم ایمنی در بروز سقط مکرر و شکست درمان

۱۳۹۹/۱۱/۱۸ - ۱۲:۵۴ - کد خبر: 307381
نقش اختلالات سیستم ایمنی در بروز سقط مکرر و شکست درمان

سلامت نیوز:سیستم ایمنی بدن به‌طور طبیعی نقش محافظ در برابر عوامل مهاجم را بازی می‌کند، اما در مواردی ممکن است از تعادل خارج شود و جنین را به‌ عنوان جسم خارجی شناسایی و به آن حمله کند، در چنین مواردی اختلالات سیستم ایمنی می‌تواند مانع لانه‌گزینی جنین و یا عامل سقط باشد.


به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایرنا، متخصص ایمونولوژی و عضو تیم تخصصی مرکز درمان ناباروری ابن‌سینا درباره نقش سیستم ایمنی در وقوع و تداوم بارداری گفت: نیمی از جنین متعلق به پدر است و بنابراین برای بدن مادر غریبه محسوب می‌شود، سیستم ایمنی بدن مادر به آن واکنش نشان می‌دهد. در یک بارداری موفق، سیستم ایمنی بدن مادر خود را با جنین تطبیق می‌دهد و آن را می‌پذیرد.


دکتر مریم توکلی ادامه داد: اگر سیستم ایمنی بدن مادر به هر دلیلی تعادل خود را از دست دهد، ممکن است دچار اختلال شود و نتواند خود را با جنین تطبیق دهد و در نتیجه، آن را پس بزند. این پس زدن ممکن است از همان ابتدا رخ دهد و مانع لانه‌گزینی جنین شود یا پس از وقوع بارداری رخ دهد و به سقط جنین بینجامد.


توکلی با اشاره به زمان سقط جنین ناشی از عوامل ایمونولوژیک، عنوان کرد: سقط‌ های مربوط به سیستم ایمنی معمولاً در سه ماهه نخست بارداری‌ اتفاق می‌افتد. البته بعضی از اختلالات سیستم ایمنی ممکن است به بروز سقط در سه ماهه دوم یا زایمان زودرس منجر شود، اما معمولاً سقط جنین ناشی از عوامل ایمونولوژیک در سه ماهه نخست بارداری‌ رخ می‌دهد.


وی درباره مواردی که لازم است مشاوره ایمونولوژی انجام شود، گفت: مشاوره ایمونولوژی در موارد سقط مکرر یا شکست مکرر لانه‌گزینی در درمان ناباروری ضروری است. اگر سن مادر زیر ۳۵ سال باشد، پس از سه بار سقط یا شکست لانه‌گزینی و اگر بیش از ۳۵ سال باشد، پس از دو بار سقط یا شکست لانه‌گزینی جنین، مشاوره ایمونولوژی ضروری است.


این متخصص ایمونولوژی درباره شیوع سقط یا شکست درمان ناباروری ناشی از علل ایمونولوژیک افزود: مطالعات مختلف آمارهای متفاوتی ارائه می‌کنند و حتی برخی مطالعات شیوع ۶۰ تا ۷۰ درصدی سقط ناشی از علل ایمونولوژیک را مطرح کرده‌اند، اما تجربه ما در مرکز درمان ناباروری ابن‌سینا که مرکز ارجاعی سقط مکرر است، نشان می‌دهد حدود ۳۰ درصد از موارد سقط مکرر ناشی از اختلالات سیستم ایمنی است و سهم این علل در شکست مکرر لانه‌گزینی از این میزان نیز کمتر است.


توکلی علت اصلی شکست مکرر لانه‌گزینی را عوامل جنینی ذکر کرد و توضیح داد: هنگامی که جنین تشکیل می‌شود باید موادی را برای کمک به لانه‌گزینی تولید کند. وقتی جنین این مواد را تولید می‌کند مادر نیز در پاسخ موادی را تولید می‌کند تا لانه‌گزینی اتفاق بیفتد. در واقع باید همان ابتدا نوعی مکالمه بین جنین و مادر شکل گیرد تا لانه‌گزینی و بارداری رخ دهد.


وی گفت:‌ در اغلب موارد شکست لانه‌گزینی ناشی از این است که یا جنین آن مواد را تولید نمی‌کند یا مادر پاسخ نمی‌دهد. ممکن است بلاستوسیست پا جنین با گرید A داشته باشیم که ظاهر و رشد بسیار خوبی دارد، اما لزوماً نمی‌تواند آن مواد لازم برای لانه‌گزینی را تولید کند.

وی در ادامه خاطرنشان کرد: اختلال سیستم ایمنی یا خودایمنی لزوماً به معنی ضعف سیستم ایمنی یا بیماری نیست. سیستم ایمنی بدن به‌طور طبیعی نسبت به عوامل بیگانه و خارجی واکنش نشان می‌دهد، اما گاه ممکن است اشتباه کند و علیه قسمت‌هایی از بدن، فعالیت کند. در چنین مواردی با یک اختلال سیستم ایمنی مواجه‌ هستیم. تأکید بر این نکته ضروری است که خودایمنی همیشه به معنی بیماری نیست، مگر وقتی که در عملکرد یک عضو اختلال ایجاد کند، مانند بیماریهای روماتیسمی.


وی گفت: در واقع در بسیاری از موارد اختلال سیستم ایمنی بر اساس شرح حال و آزمایش ها کشف می‌شود، بی آنکه فرد هیچ علامتی داشته باشد و چه بسا اگر قصد بارداری نداشته باشد، هرگز متوجه آن نشود.


توکلی درباره علل بروز اختلالات ایمونولوژیک عنوان کرد: اختلالات سیستم ایمنی علت واحد و مشخصی ندارند و مجموعه‌ای از عوامل، از جمله زمینه ژنتیکی، فاکتورهای محیطی و سبک زندگی می‌توانند در بروز این اختلالات اثرگذار باشند. همچنین، وضعیت روحی استرس‌ها هم می‌توانند در این زمینه نقش داشته باشند.


وی یادآور شد: در برخی موارد اختلالات ایمنی با اختلالات انعقادی یعنی لخته شدن خون همراه است. در خون پروتئین‌هایی وجود دارد که ایجاد لخته می‌کنند و هم زمان پروتئین‌هایی وجود دارد که لخته را حل می‌کنند و مانع تشکیل آن می‌شوند. این دو دسته از پروتئین‌ها در یک هارمونی و تعادل، دائم در حال فعالیت‌اند، اما گاه به دلایلی همچون تغییرات هورمونی در بارداری ممکن است از تعادل خارج شوند.


وی افزود: از دست رفتن تعادل در زنانی که مستعد اختلالات انعقادی هستند، باعث بروز لخته می‌شود. اگر این لخته‌ها همان ابتدا ایجاد شود، مانع لانه‌گزینی جنین می‌شود و اگر دیرتر، در جفت تشکیل شود، مانع خون‌رسانی به جنین و در نتیجه باعث سقط جنین می‌شود.
این متخصص ایمونولوژی درباره زمان و روند انجام مشاوره ایمونولوژی گفت: در زنان زیر ۳۵ سال پس از سه بار سقط یا شکست لانه‌گزینی و در زنان بالای ۳۵ سال پس از دو بار سقط یا شکست لانه‌گزینی، مشاوره ایمونولوژی انجام می‌شود.


وی ادامه داد: این مشاوره و بررسی نیز باید دست‌کم یک ماه و نیم پیش از اقدام به بارداری یا انتقال جنین انجام شود تا بررسی‌های لازم انجام شود و بر اساس نتایج، سیستم ایمنی بدن مادر را برای بارداری تنظیم و آماده کنیم. اساس مشاوره بر دریافت یک شرح حال دقیق و کامل از بیمار است. بر اساس این شرح حال به سرنخ‌هایی دست می‌یابیم تا بتوانیم آزمایش های لازم را درخواست کنیم.


متخصص ایمونولوژی تاکید کرد: این مرحله بسیار مهم است؛ زیرا آزمایش های ایمونولوژی طیف گسترده‌ای را شامل می‌شود و بر اساس یک شرح حال دقیق و درست، می‌توانیم فقط آزمایش های لازم و مرتبط را درخواست کنیم. همچنین، داشتن یک شرح حال درست در انتخاب رویکرد درمانی و داروها هم بسیار تعیین‌کننده است و کمک می‌کند تا عوارض دارویی را کنترل کنیم. بنابراین، مهم است که بیمار با دقت و تمرکز به پرسش‌های ما پاسخ دهد.


توکلی درمان را وابسته به شرایط هر فرد دانست و گفت: بر اساس شرح حال و نتایج آزمایش ها به تشخیص می‌رسیم و متناسب با شرایط هر فرد داروهای لازم را تجویز می‌کنیم. مصرف داروها باید یک ماه قبل از اقدام به بارداری یا انتقال جنین آغاز شود تا بتوانیم سیستم ایمنی و انعقادی مادر را برای پذیرش جنین تنظیم و آماده کنیم.


وی ادامه داد: در مواردی که فرد بیماری خودایمنی، مانند بیماری های روماتیسمی یا ام اس دارد، حتماً باید اجازه بارداری از سوی پزشک متخصص در زمینه آن بیماری هم داده شود؛ زیرا تغییرات هورمونی بارداری ممکن است باعث فوران یا تشدید بعضی از بیماری‌های خودایمنی شود. بنابراین لازم است بر اساس نوع بیماری، متخصص مربوطه شرایط فرد را بررسی و امکان بارداری او را تأیید کند.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
11.55982s, 19q