سلامت نیوز_*مسعود علی اکبری: همه ما در دوره‏‎‌‎های مختلفی از زندگی خود چنان توسط عوامل مختلف درنی و بیرونی تحت فشار قرار می‎‌‎گیریم که احساس می‎‌‎کنیم بدون کمک گرفتن از یک فرد بیرونی نمی‎‌‎توانیم از پس آن بحران برآییم. در چنین شرایطی که در زندگی با مشکلاتی مواجه هستیم بهترین انتخاب ما کمک گرفتن از یک متخصص است.

نکاتی درباره رفتن به جلسات مشاوره

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ضمیمه خانواده روزنامه اطلاعات، اما موضوع اینجاست که وقتی ما پیش از این هرگز به دنبال مراقبت از علائم یا مشکلات سلامت روان نبوده‏‎‌‎ایم، ایده ملاقات با یک متخصص سلامت روان مانند یک درمانگر ممکن است برای‎‌‎مان سخت و طاقت‏‎‌‎فرسا باشد. زمانی که خود را با ایده مراجعه به درمانگر مواجه می‎‌‎کنیم سوال‏‎‌‎ها و افکار زیادی به ذهن ما هجوم می‎‌‎آورند که در بیشتر مواقع مانع از مراجعه ما به جلسات روان‏‎‌‎درمانی می‎‌‎شوند. ‏

ممکن است با خود بگوییم: درست است به کمک نیاز دارم، اما تا به حال هرگز نزد یک درمانگر نرفته‏‎‌‎ام، آیا من یک فرد غیرمعمول یا بیمار هستم که نیاز به درمان پیدا کرده‏‎‌‎ام؟ یا اینکه ممکن است دیگران به ما بگویند گرفتن خدمات مشاوره عالی است، اما تو نمی‎‌‎توانی به راحتی فرد مناسبی را پیدا کنی و یا گرفتن نوبت برای جلسات کار بسیار سختی است. هم‎‌‎چنین ممکن است با خود بگوییم درمانگر قرار است چه چیزهایی را به من بگوید که خودم نمی‎‌‎دانم و یا دوستانم تا امروز به من نگفته‏‎‌‎اند. از طرفی ممکن است نگرانی این را داشته باشیم که درمانگر از ما سوالاتی را بپرسد که آمادگی پاسخ‏‎‌‎دادن به آن‎‌‎ها را نداشته باشیم. تمامی این مواردی بخشی از مهم‏‎‌‎ترین نگرانی‎‌‎های هر فرد پیش از ورود به فرآیند درمان است که می‎‌‎تواند موجب شود هرگز به اتاق درمان پا نگذاریم. از این رو نیاز است چند نکته اساسی که درمانگران سلامت روان امیدوارند نسبت به آن‏‎‌‎ها آگاه باشیم را در مورد فرآیند درمان بدانیم.

آن‎‌‎ها در این راه همراه ما هستند

فرآیند درمان سلامت روان یک فرآیند مشارکتی و دوطرفه است و قرار نیست درمانگر خودش اقدام کند و ما منفعل باشیم. بیشتر درمانگران وارد فضای این حرفه شده‏‎‌‎اند زیرا هدف آن‏‎‌‎ها واقعاً این است که می‎‌‎خواهند به دیگران کمک کنند تا بهبود یابند و پس از بهبودی نیز پاسخ‌هایی در مورد مسائل و سوالات مهم زندگی‎‌‎شان پیدا کنند که از طریق افزایش آگاهی رنج آن‏‎‌‎ها را کاهش می‎‌‎دهد. درمانگران می‎‌‎خواهند بخشی از سفری باشند که به ما کمک می‎‌‎کند تا احساس بهتری نسبت به خود و دنیای پیرامون‎‌‎مان داشته باشیم.

آن‎‌‎ها قضاوت نمی‎‌‎کنند

همدلی یکی از مهم‏‎‌‎ترین مهارت‏‎‌‎های یک درمانگر است برای آنکه ما را به خوبی درک کند. آن‏‎‌‎ها ما را بدون قضاوت گوش می‎‌‎دهند و تمام تلاش خود را می‎‌‎کنند تا دیدگاه و تجربه ما را درک کنند. آن‎‌‎ها می‎‌‎دانند که وقتی همه‏‎‌‎چیز در زندگی چالش برانگیز می‎‌‎شود مردم نگران بیان کردن داستان‏‎‌‎های خود هستند، بنابراین اولین و مهم‏‎‌‎ترین تلاش آن‏‎‌‎ها این است که اتاق درمان را به فضایی امن برای بیان شدن داستان ما تبدیل کنند. درمانگران در اتاق درمان داستان‌های زندگی ما را بدون هیچ قضاوتی از جمله قضاوت اخلاقی و ارزشی می‎‌‎شوند.

آن‎‌‎ها اسرار ما را حفظ می‎‌‎کنند

رازداری میان پزشک و بیمار شامل همه متخصصان سلامت، از جمله درمانگران سلامت روان می‎‌‎شود. آن‏‎‌‎چه در درمان گفته می‎‌‎شود بین ما و درمانگرمان باقی‎‌‎خواهد ماند. آن‏‎‌‎ها طبق قوانین حرفه‏‎‌‎ای خود موظف هستند از اطلاعات ما محافظت کنند و آن‏‎‌‎چه به آن‎‌‎ها بگوییم بدون اجازه ما به دیگران منتقل نمی‎‌‎شود. ‏

این مسئله تنها در مواردی شامل استثنا می‎‌‎شود از جمله؛ اطلاعاتی در مورد خطر جدی یا شواهدی مبنی بر خودکشی، قتل، کودک‏‎‌‎آزاری، سوءاستفاده و یا اینکه ما نتوانیم به طور ایمن از خود مراقبت کنیم، در این صورت آن‏‎‌‎ها موظف هستند پیگیری‎‌‎های لازم را انجام دهند. ضمنا درمانگر ما وقت می‎‌‎گذارد و در ابتدای فرآیند درمان این اطلاعات را به ما توضیح داده و با ما به توافق می‎‌‎رسد.

ما مسئول درمان خود هستیم

درمانگران برای مدت طولانی آموزش دیده‎‌‎اند تا موثرترین درمان مبتنی بر شواهد را در طول جلسه‏‎‌‎ی درمان به کار گیرند. درمان‏‎‌‎های مبتنی بر شواهد، درمان‏‎‌‎ها و و ابزارهای بهداشتی هستند که ارزش‏‎‌‎ها و ترجیحات ما به عنوان مراجعه کننده را درنظر گرفته و در اولویت قرار می‎‌‎دهند. آن‏‎‌‎ها با ما ملاقات کرده و تاریخچه ما را بررسی خواهند کرد، اهداف و خواسته‏‎‌‎های ما را به بحث می‎‌‎گذارند و تنها پس از آن است که توصیه‎‌‎هایی برای یک برنامه‏‎‌‎ی درمانی ارائه می‎‌‎دهند. اما نکته‏‎‌‎ی اساسی این است که ما مسئول درمان خود هستیم و توانایی‎‌‎اش را داریم تا به درمانگرمان بگوییم که فلان راه‏‎‌‎کار برای‎‌‎مان کارساز نیست یا ترجیح می‎‌‎دهیم روش دیگری را امتحان کنیم.

تصمیم برای شروع درمان سلامت روان یک تصمیم شخصی است و غالبا هم تصمیم آسانی نیست، اما با کمی دانش در مورد آنچه در فرآیند درمان قرار است تجربه کنیم، می‎‌‎توانیم تصمیمی بگیریم که در حال حاضر برای ما مناسب‏‎‌‎ترین باشد. موارد مذکور در این مطلب به ما کمک می‎‌‎کند تا آگاهی‎‌‎مان نسبت به فرآیند درمان با یک درمانگر سلامت روان بالاتر رفته و بنابراین با خیالی آسوده‏‎‌‎تر پا به اتاق درمان بگذاریم.‏

* کارشناس ارشد مشاوره خانواده

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 3 =