به گزارش سلامت نیوز به نقل ازایلنا،در حالی که کودکآزاری همیشه بهعنوان یک پدیده تکاندهنده و نگرانکننده در جوامع مختلف مطرح بوده است، آخرین تحقیقات انجام شده در ایران نشان میدهد که برخلاف تصور عمومی، بسیاری از موارد کودکآزاری در فرآیند درمان با مشکلات اقتصادی همراه نبوده و اغلب ناشی از مشکلات عاطفی و روانی در خانوادهها است. این موضوع نشان میدهد که مسایل روانی، اجتماعی و فرهنگی در کنار مشکلات اقتصادی باید بهطور جدی مورد توجه قرار گیرند.
آمار جدید درباره کودکآزاری
سید محمد حسین جوادی، رئیس اداره مددکاری اجتماعی وزارت بهداشت، به آمارهای جدید در این زمینه اشاره کرد و گفت: «۷۶ درصد از موارد کودکآزاری در فرآیند درمان، با مشکل اقتصادی مواجه نبودهاند، بلکه دلایل دیگری مانند غفلت و بیتوجهی در خانوادهها باعث بروز این پدیده شده است.»
وی افزود که این آمار نشاندهنده این است که حتی در خانوادههایی که از نظر اقتصادی در وضعیت مناسبی قرار دارند، ممکن است مشکلات عاطفی و روانی همچنان به بدرفتاری با کودکان منجر شوند. جوادی همچنین بر اهمیت مشکلات روانی در خانوادهها تاکید کرد و افزود که حتی خانوادههای به ظاهر سالم و نرمال نیز ممکن است به دلیل استرسهای روزمره، مشکلات ارتباطی و یا عدم آگاهی از نیازهای کودک خود، دچار غفلت شوند.
تلاشهای وزارت بهداشت برای مقابله با کودکآزاری در بیمارستانها
جوادی در ادامه توضیح داد که وزارت بهداشت به منظور مقابله با این مشکل، پروتکلی تحت عنوان «راهنمای عمل مداخلات مددکاری اجتماعی در حیطه کودکآزاری در بیمارستانها» را تدوین کرده است. این پروتکل به تمام مراکز درمانی سراسر کشور ابلاغ شده است و مددکاران اجتماعی در بیمارستانها به عنوان یک گذرگاه برای شناسایی و غربالگری موارد بدرفتاری با کودکان عمل میکنند.
وی همچنین افزود که در این راستا، به منظور ارتقاء آگاهی و ظرفیتسازی، ۳۰۰ مددکار اجتماعی در بیمارستانهای فوق تخصصی کودکان و بیمارستانهای عمومی ارایهدهنده خدمات درمانی به کودکان، تحت آموزشهای ویژه قرار گرفتهاند. این مددکاران پس از گذراندن دورههای آموزشی، بهطور مؤثر خدمات حمایتی و درمانی به کودکان و خانوادههای آنها ارائه میدهند.
تشکیل کارگروههای حمایت از کودکان در بیمارستانها
به گفته جوادی، در راستای همکاریهای درون بخشی و بین بخشی برای حمایت از کودکان، وزارت بهداشت اقدام به تشکیل کارگروههای حمایت از کودکان در بیمارستانها کرده است. در این کارگروهها، تمامی ذینفعان از جمله مدیر بیمارستان، مترون، مددکار اجتماعی و سایر افراد مرتبط حضور دارند. این کارگروهها با هدف شناسایی و حمایت از کودکانی که مورد بدرفتاری قرار میگیرند، فعالیت میکنند.
غفلت و بیتوجهی؛ بالاترین نوع کودکآزاری
جوادی همچنین به این نکته اشاره کرد که بیشتر موارد کودکآزاری بهویژه در داخل خانوادهها و توسط نزدیکان کودک، ناشی از غفلت و بیتوجهی است. این نوع بدرفتاری ممکن است به دلیل عدم آگاهی والدین از نیازهای اساسی کودک یا مشکلات ارتباطی در خانوادهها رخ دهد. وی افزود: «بیشترین موارد کودکآزاری به دلیل غفلت از نیازهای اساسی کودکان مانند تغذیه، مراقبتهای بهداشتی و آموزش بوده است.»
وی همچنین از مشکلات اجتماعی و فرهنگی در برخی مناطق کشور، به ویژه در شهرستانها، یاد کرد. در بسیاری از این مناطق، ناآگاهی یا فشارهای اقتصادی و اجتماعی باعث غفلت از حقوق و نیازهای کودکان میشود.
چالشهای مقابله با کودکآزاری در مناطق مختلف
جوادی در مورد تفاوتهای کودکآزاری در تهران و شهرستانها نیز توضیح داد که در برخی مناطق بهویژه در شهرستانهای دورافتاده، موارد کودکآزاری ممکن است به دلیل غفلت و ناآگاهی بیشتر باشد. در این مناطق، دسترسی محدود به خدمات درمانی و آموزشی، فشارهای اقتصادی و مشکلات فرهنگی میتواند به کودکآزاری دامن بزند.
وی همچنین در مورد تفاوتهای جنسیتی در کودکآزاری گفت: «در برخی انواع کودکآزاری، مانند اعتیاد یا سوءاستفاده جنسی، تفاوتهایی میان پسران و دختران وجود دارد، اما در زمینههای غفلت و بیتوجهی، این مسأله برای هر دو جنس یکسان است.»
پیشرفتهای قابل توجه در شناسایی موارد کودکآزاری
جوادی در ادامه به پیشرفتهای قابل توجه در شناسایی موارد کودکآزاری در بیمارستانها اشاره کرد و گفت که حدود ۷۰ درصد از موارد کودکآزاری در بیمارستانها در فرآیند تریاژ و راند توسط مددکاران اجتماعی شناسایی میشود. این آمار نشاندهنده پیشرفت قابل توجهی در آگاهی و توانمندی این گروه است. اما او هشدار داد که همچنان چالش بزرگی وجود دارد: «نزدیک به ۵۰ درصد از موارد کودکآزاری فاقد شبکههای حمایتی هستند، که این موضوع یکی از چالشهای بزرگ در مسیر شناسایی و درمان این کودکان است.»
با توجه به این دادهها، اهمیت حمایت روانی و عاطفی در خانوادهها به همان اندازه مشکلات اقتصادی برای پیشگیری از کودکآزاری حیاتی است. اصلاح نگرشها و آگاهیبخشی در جامعه و همچنین ارائه آموزشهای لازم به والدین و تمامی ذینفعان میتواند نقش بسزایی در پیشگیری و کاهش موارد کودکآزاری ایفا کند.
نظر شما