به گزارش سلامت نیوز به نقل از جام جم، پژوهشی تازه نشان میدهد که ژنتیک نقش بسیار مهمتری در تعیین طول عمر انسانها دارد، بسیار بیشتر از آنچه پیشتر تصور میشد. این یافته میتواند دید ما نسبت به طول عمر و شیوههای سلامت در آینده را دگرگون کند. مطالعهای که تازهصورتگرفته نشان میدهد حدود ۵۰ درصد از تفاوت طول عمر میان افراد ممکن است به ژنتیک بازگردد. این رقم بسیار بالاتر از برآوردهای قبلی است که سهم ژنها را تنها بین ۶ تا ۳۳ درصد تخمین میزدند.
چگونه سهم ژنها مشخص شد؟
برای بهدستآوردن این نتیجه، پژوهشگران دادههای هزاران دوقلو و خواهر ــ برادر را از سوئد، دانمارک و آمریکا بررسی کردند. تفاوت مهم این مطالعه نسبت به تحقیقات گذشته در این بود که مرگهای ناشی از عوامل بیرونی مثل تصادف، بیماریهای عفونی یا خشونت حذف شد تا فقط تاثیر «مرگ طبیعی ناشی از پیری» مورد سنجش قرار گیرد.
به گفته پروفسور اوری، یکی از نویسندگان تحقیق، با حذف عوامل بیرونی، «ژنها بهتر و واضحتر نقش خود را نشان دادند.» به عبارت دیگر، سهم واقعی ژنتیک در تعیین طول عمر انسانها آشکار شد.
ژنتیک یا محیط؟ سهم هرکدام چیست؟
اگرچه ژنها سهم زیادی در طول عمر دارند، عوامل محیطی و سبک زندگی نیز نقش قابل توجهی ایفا میکنند. این عوامل شامل رژیم غذایی، ورزش، عاداتی مانند سیگارکشیدن یا مصرف الکل و دیگر رفتارهای سلامتمحور است.به عبارت دیگر، داشتن ژنهای مناسب ممکن است زمینه طول عمر طولانی را فراهم کند، اما بدون انتخاب سبک زندگی سالم، این ظرفیت بهطور کامل به کار گرفته نمیشود.
چه چیزی این یافتهها را متمایز میکند؟
پژوهشهای پیشین نیز از طریق بررسی دوقلوها تلاش کرده بودند سهم ژنتیک را تعیین کنند اما در بیشتر موارد، مرگهای ناشی از عوامل بیرونی کنترلنشده بودند. این موضوع باعث میشد ژنها کمتر اهمیت پیدا کنند.

نظر شما