به گزارش سلامت نیوز به نقل از شرق، این روزها که یک ماه از جنگ میگذرد؛ مددکاران بهزیستی در زیر بمباران آمریکایی صهیونیستی، خدمت خود را ترک نکردهاند و از بیماران اعصاب و روان، کودکان بیسرپرست، معلولان و سالمندان مراقبت میکنند. مددجویان را نه میتوان به کسی سپرد و نه میتوان مرخص کرد. خانه همیشگی آنها، مراکز نگهداری بهزیستی است.
در شمال بزرگراه لشگری و در خیابان داروپخش، مجموعه بزرگ نگهداری از بیماران اعصاب و روان، معلولان و سالمندان «وردآورد» قرار گرفته است. این مجموعه تا کنون چند بار در معرض موج انفجار و ترکشها قرار گرفته است اما همچنان به فعالیت خود ادامه میدهد. بمباران ساختمانهای اطراف این مرکز باعث شکستن شیشهها و فروریزی سقف کاذب شده ولی ناگوارتر از آن، ایجاد احساس ترس و ناامنی برای مددجویان و بیماران است.
بنیاد نیکوکاران
مجموعه وردآورد از سال ۹۸ به «بنیادخیریه نیکوکاران بنا» سپرده شده است. محمد جواد صفایاری مدیرعامل این مرکز میگوید: «یک روزصبح، عبور هواپیماها با سرعت زیاد را از آسمان بالای سرمان دیدیم و چند دقیقه بعد بود که خیابان پاستور و اطراف آن مورد حمله قرار گرفت. از شروع جنگ تا کنون چند بار به ساختمانهای صنعتی و نظامی اطراف این مرکز حمله کردهاند. شیشههای اینجا آنقدر خرد شده است که بعضی از آنها را با ورقههای پلاستیکی جایگزین کردیم تا دیگر شکسته نشوند.»
او درباره ذخایر مورد نیاز مددجویان میافزاید: «در ابتدای کار حتی برای یک روز هم مواد غذایی کافی نداشتیم اما الان و با وجود شرایط جنگی برای چندماه ذخیره آذوقه و همینطور داروهای اعصاب و روان را داریم.»
مرکز وردآورد برای ۲۳۰ بیمار اعصاب و روان ۲۵ بیمار روانی مزمن و ۲۵ سالمند ظرفیت دارد اما مددجویان آن امروزه کمتر از این تعداد هستند. کارکنان آن نیز بیش از ۱۰۰ نفر هستند و صبح و عصر دو پزشک در این مجموعه حضور دارند. به دلیل این که پذیرفتهشدگان مرکز وردآورد زنان بالای ۱۴ سال هستند، پزشک و ماما از سلامت آنها مراقبت میکنند.
به گفته سهیلا عرفانی مسئول فنی بخش اعصاب و روان وردآورد اکنون ۱۹۶ بیمار اعصاب و روان در اینجا نگهداری میشوند و خدمات گفتاردرمانی، رواندرمانی و ... دریافت میکنند.
صدای انفجار
زیربنای ساختمان ۱۵ هزار مترمربع است که در سالهای ۴۰ شمسی بنا شده. آثار شیشههای شکسته جنگ اخیر و قابهای خالی پنجره در راهروها و اتاقها دیده میشود. به دلیل نزدیک بودن به یک مرکز نظامی و صنعتی و همینطور فضای باز وسیع اطراف، موج انفجار در بخشهای مختلف مرکز وردآورد، پراکنده شده و خسارتهایی وارد کرده است. شیشههای اتاقهای نگهداری مددجویان و بیماران جایگزین شدند تا بتوان بخاریها را دوباره روشن کرد. در دولنگه چوبی با پنجرههای دایرهای شکسته است. ترکشهای بزرگی هم در همه جا پراکنده شدند اما خوشبختانه کسی کشته نشده است.
کارکنان اینجا آموختهاند که مددجویان اعصاب و روان را چگونه در شرایط ویژه آرام نگهدارند و مانع تنش عصبی آنها شوند. روز اول جنگ وقتی هواپیماها با سرعت از بالای وردآورد حرکت کردند و دیوار صوتی را شکستند، صدای شدید باعث ترس مددجویان شد. کارکنان ناچار شدند این بیماران را به فضای باز بیاورند تا هراس ناشی از تخریب ساختمان را تسکین دهند.
پس از پایان حمله مدتی طول کشید تا خرده شیشهها را با بیل و جارو جمع کردند.
سارا، نازنین و فرزانه از مددجویان مقیم این مرکز هستند. لباسهای مرتبی پوشیدهاند و با سرگرمیهای ساده خود را مشغول نگه میدارند. روند درمان و امکاناتی که دارند، باعث شده است که از شرایط زندگی در وردآورد راضی باشند اما صدای بمباران آنها را نگران میکند. سارا تعریف میکند که شبها صدای حمله هوایی چطور آرامش آنها را به هم میزند.
کارکنان مرکز وردآورد در شرایط جنگی شیفتبندیها را به تناسب مدیریت بحران تغییر دادهاند تا بیشتر پیش بیماران باشند. مدیران و تعمیرکاران تاسیسات شبانهروز در مجموعه هستند و آمادگی خود را در مقابل بمباران حفظ میکنند.
نظر شما