به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری، محمولهای که جان و سلامت بیماران دیالیزی به آن وابسته بود، در میانه راه توقیف شد و دیگر به خط تولید نخواهد رسید؛ مواد حیاتی که قرار بود بهدست شرکتهای تولیدکننده هلال احمر ایران برسد و چرخه درمان هزاران بیمار را بیوقفه ادامه دهد، اما...این توقیف از سوی کسانی رقم خورده که سالهاست تحریمهای ظالمانهای را به ایران تحمیل کرده و مسیر جدید اما تکراریشان اینبار محاصره دریایی است تا ثابت کنند محدودیتها، هر نامی که داشته باشند، در نهایت به یک نقطه میرسد؛ کاهش دسترسی بیماران به دارو، آن هم درحالیکه جمله «تحریمها شامل دارو نیست» سالهاست تکرار میشود، اما تجربه بیماران و هشدار مکرر انجمنهای حمایتی روایت دیگری دارد؛ از دشوارتر شدن تأمین دارو و تجهیزات خاص تا فشار مضاعف بر نظام درمانی و تهدید مستقیم جان بیماران. حالا همان داستان، اینبار در شکلی تازه... دکتر پیرحسین کولیوند، رئیس جمعیت هلالاحمر از توقیف این شناور مواداولیه دارویی روایت و تأکید میکند: «ما با صدور بیانیهای مشترک با کمیته ملی حقوق بشردوستانه، تعرض به یک شناور تجاری ایرانی را نقض آشکار حقوق بینالملل و تهدید علیه سلامت بیماران نیازمند به خدمات حیاتی اعلام کردهایم.»
ماجرای حمله به شناور حامل دارو برای بیماران دیالیزی چیست؟
۳۰فروردین، شناور تجاری ایرانی «توسکا» در آبهای دریای عمان، در مجاورت سواحل کشورمان مورد تعرض نیروهای نظامی ایالات متحده قرار گرفت. بخشی از محموله این شناور، مواداولیه دارویی بود که با توقیف آن، از دسترس خارج شد. این مواداولیه برای تولید اقلام مورد نیاز بیماران دیالیزی به شرکتهای وابسته به جمعیت هلالاحمر ارسال شده بود و در زمره کالاهای کاملا حیاتی و بشردوستانه قرار داشت.
یعنی این محمولههای دارویی از دست رفتهاند؟
توقیف، عملاً بهمعنای خارج شدن اقلام از چرخه مصرف درمانی است. حتی تأخیر در ترخیص اینگونه محمولهها هم با توجه به ماهیت زمان حساس آنها، میتواند به اختلال جدی در روند درمان بیماران منجر شود.
ظاهرا آمریکاییها اعلام کرده بودند محمولههای غذا، دارو و کالاهای اساسی معاف از محاصره هستند. حالا عملا آنچه خودشان اعلام کرده بودند را نقضکردهاند؟
از منظر حقوقی، توقیف چنین محمولهای که به اختلال در دسترسی بیماران به خدمات درمانی منجر شود ازجمله جنایات جنگی است. براساس اصول پذیرفتهشده در حقوق بینالملل، اقلام دارویی و پزشکی باید از محدودیتها و تحریمها مستثنی باشند و ایجاد مانع در مسیر تأمین آنها، بهویژه برای بیماران خاص در تعارض با تعهدات بینالمللی دولتهاست که علاوه بر ایجاد نگرانی درباره تأمین این اقلام حیاتی، بحثهای جدی حقوقی درباره نقض اصول بشردوستانه و حق دسترسی به درمان هم مطرح میشود.
پیامدهای قطع دسترسی به این مواداولیه حیاتی برای بیماران دیالیزی چیست؟
مواداولیه مرتبط با دیالیز، نقش اساسی در تولید محلولها و تجهیزات مورد استفاده در فرایند درمان دارند؛ درمانی که برای هزاران بیمار بهصورت مستمر و بدون وقفه انجام میشود. این مسئله میتواند منجر به کاهش ظرفیت تولید داخلی و افزایش فشار بر مراکز درمانی شود و حتی بروز کمبودهای مقطعی را رقم بزند؛ کمبودهایی که میتواند عامل افزایش خطر عوارض جدی یا حتی مرگ بیماران شود. این موضوع صرفا یک اختلاف تجاری یا سیاسی نیست، بلکه بهطور مستقیم با «حق بر سلامت» بیماران ارتباط دارد.
هلال احمر در حوزه بینالمللی چه پیگیریهایی در اینباره انجام خواهد داد؟
ما پیگیریهای حقوقی و بینالمللی را آغاز کردهایم که شامل طرح موضوع در کمیته بینالمللی صلیب سرخ با توجه به ماهیت بشردوستانه محموله است. همچنین بررسی مسیرهای حقوقی از طریق دادستانی دیوان کیفری بینالمللی هم انجام خواهد شد. با اثبات اینکه این اقدام منجر به محرومیت بیماران از دسترسی به درمان حیاتی شده، میتوان آن را در چارچوب نقض تعهدات بشردوستانه و حقوق بشری مورد بررسی و پیگیری حقوقی جدی قرار داد. بهطور کلی اما باید گفت که توقیف شناور حامل مواداولیه دیالیز، آزمونی جدی برای کارآمدی قواعد بینالمللی در حمایت از اقلام بشردوستانه است. نتیجه این مسئله میتواند فراتر از یک پرونده موردی، بر نحوه مواجهه با تحریمها و حقوق بیماران در سطح جهانی تأثیرگذار باشد.
نظر شما